Το γεγονός ότι επί 21 αιώνες πασχίζει ο κόσμος να έχει ειρήνη αλλά ουδέποτε τα έχει καταφέρει, κατακλυζόμενος από αμέτρητους πολέμους, που άλλοτε τελούνται με παραδοσιακή και άλλοτε με υβριδική μορφή, αποτελεί ένα ισχυρό σημάδι ότι κάποια στιγμή θα βιώσουμε, για τρίτη (και φαρμακερή) φορά, την κορύφωση της πολεμοχαρούς διάθεσης των ψυχοπαθών που διαχειρίζονται τις τύχες του πλανήτη. Τι προέβλεπε ο Σαράντος Καργάκος πριν από 39 χρόνια για τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο…
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι ο πόλεμος Ιράν-Ισραήλ-ΗΠΑ, ο οποίος σχεδιαζόταν ήδη από το 2004, μπορεί να κυοφορεί την πυρίτιδα που θα μας οδηγήσει στον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό αυτές τις ώρες να διατηρούμε την ψυχραιμία μας και να ερμηνεύουμε σφαιρικά όλα τα επιμέρους γεγονότα σε συνδυασμό με τις δηλώσεις των ηγετών των εμπλεκόμενων στον νέο πόλεμο κρατών…
Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Με τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν θα ήταν δυνατόν να μην έχει καταπιαστεί ένας από τους πιο οξυδερκείς διανοούμενους που διέθετε η χώρα μας μέχρι το 2019.
Μοναδικός ανατόμος της ψυχολογίας του Νεοέλληνα, βαθύς γνώστης της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας, αλλά και συστηματικός μελετητής της δυστοπικής λογοτεχνίας, με ιδιαίτερη προτίμηση στο «1984» του Τζωρτζ Όργουελ, ο Σαράντος Καργάκος είχε αφιερώσει ένα δοκίμιό του γραμμένο αρχικά στις 29 Μαρτίου 1987 («Ισορροπία του τρόμου»: ζωτικός ή νεκρικός μύθος;, εις: Προβληματισμοί, Ένας διάλογος με τους νέους, Τόμ. Α’, Gutenberg 2005, σελ. 41 επ.) στην προοπτική αφανισμού της ανθρωπότητας μετά από τον Μεγάλο Πόλεμο που, στην πραγματικότητα, θα είναι η τρίτη και τελευταία φάση ενός πολέμου ο οποίος ξεκίνησε το 1914 (α΄ φάση, διάρκειας 4 ετών) και συνεχίσθηκε το 1939 (β΄ φάση, διάρκειας 6 ετών).
Μολονότι, μεταξύ δεύτερης και τρίτης φάσης, έχει μεσολαβήσει το μεγαλύτερο διάστημα γενικής ειρήνης του κόσμου μας, ο Καργάκος ευλόγως πίστευε ότι ένας πυρηνικός Αρμαγεδών (όπως είθισται να αποκαλείται τρομολαγνικά το πολεμικό σενάριο της γενικευμένης χρήσης πυρηνικών1) κάθε άλλο παρά μπορεί να αποκλεισθεί εκ προοιμίου, δεδομένου ότι τα πυρηνικά εξακολουθούν να υπάρχουν στις αποθήκες εννέα τουλάχιστον χωρών.
Υπέρ της ρεαλιστικής εκδοχής ενός πυρηνικού ολέθρου αποκαλυπτικών διαστάσεων συνηγορούν τα μέχρι σήμερα τεχνολογικά αστοχήματα. Ο Καργάκος μνημονεύει τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα:
α) την κόλαση του Σεβέζο με χιλιάδες μολυσμένους Ιταλούς πολίτες το 1976 από την μαζική διαρροή διοξίνης σε εργοστάσιο παραγωγής τριχλωροφαινόλης,
β) τον τοξικό εφιάλτη του Μποπάλ το 1984 με 25.000 νεκρούς και εκατομμύρια μολυσμένους, και, βεβαίως,
γ) την διαρροή ραδιενέργειας το 1986 από αντιδραστήρα του Τσέρνομπιλ, η οποία προκάλεσε θανάτους και εκατομμύρια μολύνσεις, με ραγδαία αύξηση των καρκίνων.
Πέρα, όμως, από την εκδοχή του λάθους, ο Καργάκος επισημαίνει ότι ο πυρηνικός όλεθρος μπορεί να οφείλεται και σε δόλια ενέργεια κάποιου παράφρονος ηγέτη, ενός από τους πολλούς μικρούς Αντιχρίστους που μπορεί να κάνει την επανεμφάνισή του. Μόνο που κατά την τρίτη δεκαετία του 21ου (απατ)αιώνα, δεν είναι πιθανό να υπάρχει χρόνος για άλλον μικρό Αντίχριστο. Η εποχή των πολλών Αντιχρίστων («και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασι»: Α΄ Ίωάν. 6, 18) μάλλον έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και εφεξής ένας Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δύναται να συσχετισθεί μόνο με την εμφάνιση του Αντιχρίστου των τελικών εσχάτων χρόνων, ο οποίος, όμως, θα προσπαθήσει να παραπλανήσει τα τρομοκρατημένα «βρέφη των εθνών», υποδυόμενος τον σωτήρα της ανθρωπότητας, ενώ θα πρόκειται για τον ολετήρα της.
Επιπλέον, το γεγονός ότι επί 21 αιώνες πασχίζει ο κόσμος να έχει ειρήνη αλλά ουδέποτε τα έχει καταφέρει, κατακλυζόμενος από αμέτρητους πολέμους, που άλλοτε τελούνται με παραδοσιακή και άλλοτε με υβριδική μορφή, αποτελεί ένα ισχυρό σημάδι ότι κάποια στιγμή θα βιώσουμε, για τρίτη (και φαρμακερή) φορά, την κορύφωση της πολεμοχαρούς διάθεσης των ψυχοπαθών που διαχειρίζονται τις τύχες του πλανήτη.
Κάποια στιγμή, δηλαδή, θα διαψευσθεί το ανάποδο-οργουελικό σύνθημα «ο πόλεμος είναι ειρήνη», το οποίο αντιστοιχεί σε πολλά λατινικά αποφθέγματα που καθαγιάζουν τον πόλεμο ως μέσο προετοιμασίας για την διατήρηση της ειρήνης (Pacem volo, bellum paro / Paritur pax bello / Qui desiderat pacem, praeparet bellum / Si vis pacem, para bellum), αφού η πορεία της ιστορίας δεν είναι κυκλική, όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν (ιδίως υπό την επήρεια της αρχαιοελληνικής γραμματείας), αλλά γραμμική: ο επίγειος κτιστός κόσμος έχει ημερομηνία λήξεως, η οποία συμπίπτει με την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δηλ. με την Ημέρα της Κρίσεως κάθε ανθρώπου.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι ο πόλεμος Ιράν-Ισραήλ-ΗΠΑ, ο οποίος σχεδιαζόταν ήδη από το 2004 (βλ. Michel Chossudovsky, Η Παγκοσμιοποίηση του Πολέμου. Ο μακροχρόνιος πόλεμος της Αμερικής εναντίον της Ανθρωπότητας», μτφ.: Μυρτώ Πουλάκου / Δανάη Καπράνου, εκδ. Πιρόγα, 2016, σελ. 111), μπορεί να κυοφορεί την πυρίτιδα που θα μας οδηγήσει στον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό αυτές τις ώρες να διατηρούμε την ψυχραιμία μας και να ερμηνεύουμε σφαιρικά όλα τα επιμέρους γεγονότα σε συνδυασμό με τις δηλώσεις των ηγετών των εμπλεκόμενων στον νέο πόλεμο κρατών.
Επίσης, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι, όπως σε κάθε πόλεμο, έτσι και στον τωρινό, η προπαγάνδα βρίσκεται στο φόρτε της, με αποτέλεσμα να πρέπει να είμαστε άκρως επιφυλακτικοί με κάθε πληροφορία αλλά και ορολογία που διαχέεται μέσω του ήχου και της εικόνας· δεν είναι τυχαίο ότι οι ναζί στρατιώτες είχαν μαζί τους στα πολεμικά μέτωπα εκπαιδευμένους, αλλά και οπλισμένους, φωτογράφους και κινηματογραφιστές (σήμερα, τον ρόλο αυτόν παίζουν οι δήθεν αμερόληπτοι πολεμικοί ανταποκριτές των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης).
Σε ό,τι αφορά ειδικά την ορολογία που χρησιμοποιούν τα εμπόλεμα μέρη, ο Θουκυδίδης, τον οποίο μνημονεύει ο Καργάκος, ξαναγίνεται μοναδικά επίκαιρος, αφού ήταν από τους πρώτους που περιέγραψαν τον ανάποδο κόσμο μέσα από την αντιστροφή της σημασίας των λέξεων.
Αντιπροσωπευτικότερο όλων είναι το ακόλουθο χωρίο από την Θουκυδίδειο Ιστορία (3.82.4):
«[οι αντίπαλοι], για να δικαιωθούν, αλλάζουν ακόμα και την καθιερωμένη σημασία των λέξεων για τα πράγματα» (καὶ τὴν εἰωθυῖαν ἀξίωσιν τῶν ὀνομάτων ἐς τὰ ἔργα ἀντήλλαξαν τῇ δικαιώσει).
Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη οι επιθέσεις εναντίον του Ιράν μεταβαπτίσθηκαν από κάποιους σε «ανθρωπιστική επέμβαση»!
Εν συνεχεία παρατίθεται το επίκαιρο δοκίμιο του Σαράντου Καργάκου. Οι τίτλοι έχουν τεθεί από τον γράφοντα προς διευκόλυνση του αναγνώστη.
«ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ»: ΖΩΤΙΚΟΣ Ή ΝΕΚΡΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ;
ΣΑΡΑΝΤΟΥ ΚΑΡΓΑΚΟΥ
Εκφράζεται συχνά η αντίληψη πως, υπό τις παρούσες συνθήκες, η λεγόμενη «ισορροπία του τρόμου» αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για τη διατήρηση της επισφαλούς –έστω– ειρήνης. Είναι δυνατό να συμφωνήσει κανείς με αυτή;
ΜΑΚΡΟΤΕΡΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ
Σε μια πρώτη θεώρηση η άποψη αυτή φαίνεται λογικοφανής. Η ισορροπία του τρόμου έχει εξασφαλίσει (από το 1945 ώς σήμερα) τη μακρότερη διάρκεια ειρήνης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Όμως υπάρχει κάποιο στοιχείο μέσα στην άποψη, που ενέχει το σπέρμα της ανατροπής της. Η λέξη «παρούσες» δε σημαίνει «παντοτινές». Άρα, αν οι συνθήκες αυτές ανατραπούν –και πάντα οι συνθήκες ανατρέπονται– θ’ ανατραπεί και η ευπαθής ισορροπία του τρόμου και θα επακολουθήσει ένας πυρηνικός Αρμαγεδών*, που κανείς δε θα ΄χει γλιτωμό.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΦΑΣΕΙΣ
Εξάλλου, αν ζούσε σήμερα ο Θουκυδίδης κι έβλεπε αυτό που εμείς χαρακτηρίζουμε ειρήνη, θα μας θεωρούσε αφελείς. Αν μάλιστα καταγινόταν να συγγράψει την ιστορία των πολέμων του αιώνα μας, δεν θα έβλεπε έναν Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλ’ όπως έκανε στην «ξυγγραφή» του, θα έβλεπε έναν πόλεμο, που χωρίζεται σε πρώτη φάση (1914-1918) και δεύτερη φάση (1939-1945) και σε δύο μεσοπόλεμα διαστήματα, γεμάτα μικρούς πολέμους. Εμείς ζούμε στο δεύτερο και μακρότερο μεσοπόλεμο διάστημα, μέχρι που να έλθει η ώρα της τρίτης φάσης του πολέμου, που το τέλος του θα σημάνει το τέλος της ανθρωπότητας.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ
Ο άνθρωπος του 20ού αιώνα έχει επιδείξει μια καταπληκτική έλλειψη ρεαλισμού στο θέμα της ειρήνης, έτσι που να θυμίζει αφελή ιππέα, που βρίσκεται καβάλα σ’ ένα άλογο και υπερηφανεύεται πως στέκεται στη ράχη του, έστω κι αν είναι ανίκανος να κατευθύνει το άλογο. Έτσι, η διάνοια του σύγχρονου ανθρώπου τον κάνει ικανό να κατασκευάζει όπλα και πυρηνικά εργοστάσια, που όμως δεν έχει τη λογική ικανότητα να ελέγξει. Περιστατικά, όπως του Σεβέζο, Μομπάλ και Τσέρνομπιλ, επιβεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές. Θα είμαστε πιο ήσυχοι, λοιπόν, αν στηρίζαμε την ειρήνη μας όχι σε κάποιες «ανήσυχες» πυρηνικές κεφαλές αλλά σε κάποιες ήσυχες ειρηνικές κεφαλές.
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Από εδώ ξεκινούν όλες οι ανησυχίες κάθε λογικά σκεπτόμενου ανθρώπου. Η τεχνολογία έχει δημιουργήσει τον ισχυρότερο παραγωγικό μηχανισμό που υπήρξε ποτέ πάνω στη γη, έχει όμως δημιουργήσει και τη μεγαλύτερη καταστροφική μηχανή που βρίσκεται στη διάθεση κάθε παράφρονα. Οι Μεγάλες Δυνάμεις παράγουν στρατιές ειδημόνων για τη συνεχή τελειοποίηση των πυρηνικών όπλων και συσσωρεύουν αδιάκοπα πυρηνικά όπλα, που όσο αυξάνει το απόθεμά τους, τόσο οι δυσοίωνες προβλέψεις για μια μαζική καταστροφή της ανθρωπότητας γίνονται κοντινό παρόν. Έτσι κι αυτός που πάσχει από μεγάλου βαθμού πρεσβυωπία μπορεί να δει πως η περιβόητη «ισορροπία του τρόμου» και η θεωρία περί «αμοιβαίας ανατροπής» είναι τόσο μάταιες και τόσο ουτοπικές για την επίτευξη του σκοπού τους όσο και η πρόβλεψη πως είναι δυνατό να υπάρξει κόσμος χωρίς προστριβές.
ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΜΠΟΥΡΙΝΤΑΝ
Όμως οι συζητήσεις –καθαρά θεωρητικές και δίχως πρακτικά αποτελέσματα– μεταξύ εκπροσώπων των αντιπάλων συνασπισμών κινούνται σ’ ένα επίπεδο μάλλον δύσκαμπτο και μάλλον αδρανές, διεξάγονται περιοδικά ή ευκαιριακά, διαιωνίζοντας την κατάσταση κι ενθυμίζοντας το «θεώρημα του όνου του Μπουριντάν»**, καθώς ο προβληματισμός τους για μερική ή ολική ύφεση, για το ποιος θα κάνει το πρώτο βήμα υποχώρησης, τους οδηγεί σε κατάσταση μόνιμης απραξίας. Ξεχνούν έτσι πως μια υποχώρηση είναι σημαντικότερη από οποιαδήποτε διαβεβαίωση ειρηνικών προθέσεων. Γιατί η ειρήνη που μας προσφέρουν στις παρούσες συνθήκες είναι αρνητική, εφόσον είναι «ένοπλη ειρήνη». Είναι τουλάχιστον αντιφατικό να υποστηρίζουν τη σωστή άποψη της ειρήνης με λάθος τρόπο –μέσω της ισορροπίας του τρόμου–, δηλαδή με πυρηνικό υλικό, γιατί έτσι την τινάζουν κυριολεκτικά στον αέρα.
SI VIS PACEM, PARA BELLUM
Εξάλλου, η αρχή του «si vis pacem, para bellum» (= αν θέλεις ειρήνη, παρασκευάζου για πόλεμο), είναι μια πολιτική πρακτική που εφαρμόζεται συνεχώς επί 2.000 χρόνια. Παρά τούτο, στη διάρκεια των χρόνων αυτών έγιναν πάνω από 2.000 πόλεμοι! Είναι χαρακτηριστικό αυτό που έγινε μ’ έναν Γάλλο στρατάρχη, που διακήρυσσε: «Δώστε μου στρατό, για να μη χρειαστεί να τον χρησιμοποιήσω». Του έδωσαν στρατό κι αυτός τον χρησιμοποίησε! Το περιστατικό είναι σαφές: ποτέ τα όπλα δεν λειτούργησαν σαν μέσο αποτροπής. Από την εποχή που έπαψαν να είναι μέσα παραγωγής (θηρευτική περίοδος), πάντα λειτούργησαν ως μέσα επιβολής. Χάρη σ’ αυτά ενισχύεται το ένστικτο κυριαρχίας, που μεταφέρει τον άνθρωπο στον σκοτεινό κόσμο του ζώου.
ΑΦΕΛΕΙΑ – ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ – ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ
Είναι υπερβολικά αφελές να στηρίζει ο σύγχρονος άνθρωπος ελπίδες σε μια διαρκή ψυχραιμία και ορθοφροσύνη ηγετών, που διαχειρίζονται τα πυρηνικά οπλοστάσια. Είναι υπερβολικά αισιόδοξο να εμπιστεύεται τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του στην αυτοσυγκράτηση κάποιας νευρωτικής ή έντονα φανατισμένης προσωπικότητας, που χειρίζεται τα πυρηνικά κουμπιά κι ακόμη υπερβολικά γελοίο να νομίζει πως τα συστήματα προειδοποίησης και συναγερμού –που όσο περνά ο καιρός τόσο περίπλοκα γίνονται– δεν είναι δυνατό να παρουσιάσουν εμπλοκή. Ο Ντάνιελ Έλσμπεργκ, Αμερικανός ειρηνιστής, που ήταν υπεύθυνος του πυρηνικού προγράμματος των Η.Π.Α. επί Κέννεντυ, σε μια συνέντευξή του στην Αθήνα δήλωσε πως σε διάστημα 18 μηνών οι αμερικανικές δυνάμεις τέθηκαν σε συναγερμό 147 φορές από λάθη των αμερικανικών ραντάρ. Ο σοβιετικός πύραυλος, που προ ετών από λάθος κατευθυνόταν προς Αμβούργο και μόλις την τελευταία στιγμή τον έκαναν να πέσει στη Φινλανδία, είναι ένα ακόμη στοιχείο που δείχνει πως δεν υπάρχουν τέλεια μέσα αποτροπής.
ΚΑΜΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΡΟΦΡΟΣΥΝΗ
Ούτε ακόμη υπάρχουν εγγυήσεις για την ορθοφροσύνη όλων των ηγετών. Τίποτε δεν αποκλείει την εμφάνιση ενός «εμπνευσμένου ηγέτη», με χιτλερική ιδιοσυγκρασία, δηλαδή με παρανοϊκή θέληση, με ιμπεριαλιστικά και πυρηνικά οράματα, που θα ευνοήσει τη χρησιμοποίηση της βιομηχανίας παραγωγής ολέθρου κι αυτή με τη σειρά της θα ευνοήσει, δίχως άλλο, τη διάλυση του πλανήτη μας μέσα στον περιπλανώμενο κοσμικό κονιορτό.
ΝΑΡΚΩΜΕΝΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ
Όσο για τους υποστηρικτές της «πυρηνικής ιδέας» ή, καλύτερα, τους υπηρέτες του συμφέροντος, γιατί η πυρηνική αναμέτρηση έχει πάρει επιχειρησιακές διαστάσεις –που επιχειρηματολογούν με τη νοοτροπία του Κάιν–, αυτοί ναρκώνουν τη συνείδησή τους με την άποψη ότι η «ισορροπία του τρόμου» αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για τη διατήρηση της επισφαλούς –έστω– ειρήνης. Και επειδή η έντονη μαζοποίηση, που έχει να προβάλει η σύγχρονη κοινωνία μας, ευνοεί την υιοθέτηση ανάλογων απόψεων δίχως κριτική αντιμετώπιση, δεν είναι παράδοξο να εμφανισθεί το φαινόμενο ενός πλήθους, που να πιθηκίζει με ανάλογο προς εκείνο των συμφεροντολόγων μένος, πως η «ισορροπία του τρόμου» αποτελεί την καλύτερη εγγύηση ειρήνης! Εξάλλου, όπως στην οργουελική Ωκεανία τα πλήθη μαθαίνουν να πιστεύουν πως «ο πόλεμος είναι ειρήνη», έτσι κι εμείς κάποτε μπορούμε, υπνωτισμένοι σαν τα στίφη του Χομεϊνί, να διακηρύσσουμε πως «ο θάνατος είναι ζωή».
ΕΝΑ ΑΥΤΑΠΟΔΕΙΚΤΑ ΟΞΥΜΩΡΟ
Ήδη το αίσθημα της ανασφάλειας έχει χτυπήσει με το δάκτυλό του την πόρτα της εσωτερικής ευδίας*** των συνειδητοποιημένων. Γιατί έχουν ξοδευτεί, κι εξακολουθούν βέβαια να ξοδεύονται, υπέρογκες ποσότητες φυσικού κεφαλαίου της γης κι έχουν καταβληθεί τεράστιες ποσότητες πνευματικού κεφαλαίου και χρημάτων για την κατασκευή νέων οπλικών συστημάτων. Είναι αυταπόδεικτα οξύμωρο να κατασκευάζονται υπερόπλα με την ελπίδα ότι ποτέ δεν θα χρησιμοποιηθούν. Όπως το γράψαμε αλλού, αυτό μοιάζει ως να εκτρέφει κανείς οχιές στην κούνια του παιδιού του. Το σύγχρονο άτομο οφείλει να συνειδητοποιήσει πως οι διαρκώς «αναφυόμενοι» τοπικοί πόλεμοι, που είναι κι αυτοί ανηλεείς, δεν αποτελούν παρά πεδία γενικών δοκιμών των νέων όπλων. Αυτές, λοιπόν οι «προπαρασκευές» αποτελούν μια ακόμη μαρτυρία για το παιχνίδι με το θάνατο.
ΥΠΕΡΜΕΤΡΟΣ ΟΠΤΙΜΙΣΜΟΣ
Η συνείδηση, βέβαια, του «μέσου ανθρώπου» των καιρών μας χρειάζεται σωρευτικά παραδείγματα, για ν’ αφυπνισθεί. Όμως η ιδέα ενός περιορισμένης εμβέλειας πυρηνικού πολέμου, με περιορισμένες δυσάρεστες καταστάσεις, είναι αποκύημα μιας φαντασίας, που κινείται στις διαστάσεις ενός υπέρμετρου οπτιμισμού****. Όταν θα βγάλουμε το δαιμονικό «τζιν», το τελώνιο, από το μπουκάλι, δε θα ξαναμπεί· θα μας καταπιεί. Γι’ αυτό κι είναι προτιμότερη μια σταθερή ισορροπία ειρήνης από την αστάθεια της ισορροπίας του τρόμου. Γιατί η ισορροπία του τρόμου γεννά την ψυχική ανισορροπία, που δεν παρέχει εγγυήσεις ασφαλείας. Ο «τρελός επιστήμονας» δεν είναι πλάσμα φαντασίας κάποιου μυθιστοριογράφου ή σεναριογράφου· είναι καθημερινή πραγματικότητα.
ΜΑΖΙΚΗ ΑΦΡΟΣΥΝΗ
Η μαζική αποδοχή των πυρηνικών ζωνών αντικατοπτρίζει τη μαζική αφροσύνη, που θα οδηγήσει κάποτε σε μαζική αυτοκτονία τον ασταθή πληθυσμό του εύθραυστου πλανήτη μας. Η σύγχρονη ανευθυνότητα, που καλείται «ισορροπία του τρόμου», κατευθύνει το άτομο σε μια νοοτροπία παροντισμού («δὸς ἡμῖν σήμερον»), σε μια υποδούλωση στην παροδικότητα των καιρών, που εκφυλίζει τα ιδανικά και προωθεί την αυτοφθορά. Το σύμβολο της σύγχρονης «τόλμης» είναι η ρωσική ρουλέτα.
ΑΜΦΙΠΛΕΥΡΟΣ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ
Και το τραγικότερο είναι ότι υπάρχουν πείνα, ανάγκη χρηματοδότησης των ιατρικών ερευνών, αρρώστιες, αμάθεια και πλήθος άλλα δεινά, που συνυπάρχουν «ομαλά» με την αδιαφορία και τη δίψα για κέρδος και δύναμη. Έτσι ο σύγχρονος κόσμος ετοιμάζει τον θάνατο για τον εαυτό του, γιατί έχει ξεχάσει τον τρόπο να σκέπτεται απλά. Και μια απλή αλλά συνετή σκέψη μπορεί να οδηγήσει τις δύο υπερδυνάμεις σ’ ένα χρονοδιάγραμμα για αμφίπλευρο αφοπλισμό: αρχικά μερική μείωση και αργότερα ολική κατάργηση των πυρηνικών όπλων. Πρόσφατα μια έρευνα του ιδρύματος Κάρνεγκι εντοπίζει τον κίνδυνο της πυρηνικής ανάφλεξης στη διασπορά πυρηνικών όπλων σε χώρες με αυταρχικά καθεστώτα και πληθυσμό χαμηλού πνευματικού επιπέδου. Είναι σίγουρο πως αν ο Χίτλερ διέθετε πυρηνικά όπλα, θα τα χρησιμοποιούσε αδίστακτα. Αύριο μπορεί τέτοια όπλα να περάσουν στα χέρια μιας τρομοκρατικής ομάδας αυτοκτονίας. Ποιες εγγυήσεις ασφαλείας μάς δίνει η ισορροπία του τρόμου, όταν ισχύει η αρχή του «ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν ἀλλοφύλων»;
ΕΔΡΑΙΩΣΗ ΕΝΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ
Ένα ευοίωνο σημείο των τελευταίων καιρών είναι η συμφωνία μεταξύ Η.Π.Α. και Ε.Σ.Σ.Δ. για την κατάργηση των πυραύλων μικρού και μέσου βεληνεκούς. Αν εδραιωθεί μεταξύ τους ακόμη περισσότερο η εμπιστοσύνη, αυτό θα οδηγήσει στην κατάργηση και των πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Το πόσο ευεργετικό θα είναι αυτό, δεν χρειάζεται μεγάλο πνευματικό βεληνεκές για να το αντιληφθεί κανείς. Αρκεί ο απλούς νους, που ελπίζουμε πως δεν θα λείψει κι απ’ τους ηγέτες των μικρών λαών.
Ο μεγάλος θεωρητικός του πολέμου Κάρολος φον Κλαούζεβιτς (1780-1831) είχε πει το πασίγνωστο: «Ο πόλεμος είναι συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα». Σήμερα έχουμε χρέος να το αντιστρέψουμε: η ειρήνη πρέπει να γίνει συνέχεια της πολιτικής μ’ όλα τα μέσα.
(29 Μαρτίου 1987)
* Αρμαγεδών: Τόπος μνημονευόμενος στην «Αποκάλυψη» του Ιωάννη, όπου οι Ισραηλίτες νίκησαν τους εχθρούς του Θεού. Σήμερα χρησιμοποιείται μεταφορικά για να δηλώσει τις μεγάλες ανθρωποσφαγές.
** Ιωάννης Μπουριντάν (1300-1358): Γάλλος σχολαστικός φιλόσοφος. Το θεώρημα, που κακώς φέρει τ’ όνομά του, είναι το ακόλουθο: «ὄνος πεινῶν καὶ διψῶν ἐξ ἴσου, τοποθετηθεὶς μεταξὺ δοχείου ὕδατος καὶ δέματος ἀχύρου, ἀπέθανεν ἐκ πείνης καὶ ἐκ δίψης λόγῳ ἴσης ἕλξεως».
*** Ευδία: καλοκαιρία, ηρεμία, γαλήνη.
**** Οπτιμισμός (λατιν. optimus = άριστος): αισιοδοξία. Αντίθετο: πεσιμισμός = απαισιοδοξία.
1 Τα τελευταία χρόνια, σχεδόν σε ετήσια βάση, μάς προειδοποιούν ότι ο κίνδυνος πυρηνικής σύγκρουσης είναι υψηλότερος από ποτέ άλλοτε. Βλ. π.χ.: https://www.tanea.gr/2023/03/22/world/ypsiloteros-apo-pote-o-kindynos-pyrinikis-sygkrousis/
Επίσης: https://www.tanea.gr/2024/07/26/world/proeidopoioun-lfgia-g-pagkosmio-polemo-apo-to-2027-online/
Σχολιάστε το άρθρο μας
Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.
Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com
στο Facebook…
στο Twitter
στο Viber
στο Telegram
στο GAB…
κοινοποιήστε το και στους φίλους σας!
