Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης
Είναι το Ισραήλ πίσω από την υβριδική επίθεση με λαθρομετανάστες στην Ισπανία; Οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες πιστεύουν ότι η εισβολή Μαροκινών μεταναστών στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα είναι μια επιχείρηση που ενορχηστρώθηκε από τις κυβερνήσεις Μαρόκου και Ισραήλ κατόπιν εντολής του διεφθαρμένου Βασιλιά Μωάμεθ Ε΄. Μεταξύ των 60.000 Μαροκινών που εισέβαλλαν στη Θέουτα ήταν πολλοί αμνηστευμένοι εγκληματίες και κρατούμενοι αλλά και Μαροκινοί στρατιώτες…
Η κρίση στη Θέουτα δεν εκθέτει απλώς τα όρια της ισπανικής διπλωματίας, εκθέτει ανεπανόρθωτα την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επιλέγει συστηματικά τον ρόλο του παθητικού παρατηρητή. Αντί να αντιμετωπίσει τη Θέουτα και τη Μελίγια ως απαράβατα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης, Βρυξέλλες και κράτη-μέλη ολισθαίνουν σε μια κοντόφθαλμη πολιτική «βολικής αδιαφορίας». Η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται σε ένα υπαρξιακό σταυροδρόμι. Ο νεοφιλελευθερισμός λειτούργησε ως Δούρειος Ίππος, αποσυνδέοντας την οικονομία από την κοινωνική συνοχή και την εθνική/ευρωπαϊκή ασφάλεια, άφησε την Ευρώπη απροετοίμαστη απέναντι στις δομικές ανακατάξεις της Μεσογείου…
Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης
Σχολιασμός στο τέλος του άρθρου: Ελλήνων Αφύπνιση
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Θέουτα τής Ισπανίας με τούς χιλιάδες μετανάστες να φτάνουν σε λίγες ώρες εμπίπτει στον ορισμό της «υβριδικής απειλής.
Αναφορές της Ισπανικής Πολιτοφυλακής (Guardia Civil) κατέγραψαν τις μαροκινές δυνάμεις ασφαλείας να παρακολουθούν παθητικά ή ακόμα και να διευκολύνουν την πρόσβαση των ανθρώπων προς τη θάλασσα και τούς φράχτες της Θέουτα.
Η ξαφνική μεταβολή από την αυστηρή φύλαξη στην πλήρη αδράνεια αποτελεί κλασικό δείγμα κρατικά κατευθυνόμενης ενέργειας.
Γενικότερα τώρα, δεν συνιστά μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά μικρογραφία των δομικών ανακατάξεων που διαμορφώνονται στη λεκάνη της Μεσογείου.
Η Μεσογειακή «Γκρίζα Ζώνη»
Τα γεγονότα στα σύνορα της Θέουτα και της Μελίγια δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο μεταναστευτικό επεισόδιο, ούτε μια ευκαιριακή ανθρωπιστική κρίση.
Αποτυπώνουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τη δομική ευάλωτη φύση των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Δυτική Μεσόγειο.
Στο σημείο όπου η αφρικανική ήπειρος συναντά τη συνθήκη Σένγκεν, η γεωπολιτική πραγματικότητα αποδομεί τις ευρωπαϊκές αυταπάτες περί «διαχειρίσιμων ροών» και αποκαλύπτει μια σκληρή ασύμμετρη αναμέτρηση.
1. Η Ευρώπη γερνά, η Αφρική γεννά
Η Ευρώπη βρίσκεται σε τροχιά γήρανσης και συρρίκνωσης του εργατικού της δυναμικού, ενώ η Υποσαχάρια και Βόρεια Αφρική βιώνουν δημογραφική έκρηξη, διαθέτοντας τον νεότερο πληθυσμό στον πλανήτη. Υπό αυτές τις συνθήκες εκατομμύρια νέοι άνθρωποι στην Αφρική αναζητούν οικονομική διέξοδο, την οποία οι εγχώριες οικονομίες αδυνατούν να προσφέρουν.
2. Οι πόροι της περιοχής εξαντλούνται ή δημεύονται συχνά από εξωτερικούς γεωπολιτικούς δρώντες, καθιστώντας ολόκληρες περιοχές μη βιώσιμες. Αυτό μετατρέπει τη μετακίνηση πληθυσμών από οικονομική μετανάστευση σε επιβιωτική ανάγκη
3. Όπως φάνηκε ξεκάθαρα στη Θέουτα, (όπως και στον Έβρο ή τη Λευκορωσία) οι μεταναστευτικές ροές μετατρέπονται όλο και συχνότερα σε εργαλείο υβριδικού πολέμου. Γειτονικά κράτη αξιοποιούν την απελπισία των ανθρώπων ως μοχλό πίεσης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, εκβιάζοντας για οικονομικά ανταλλάγματα ή γεωπολιτικές υποχωρήσεις.
Το Ιστορικό και Θεσμικό Υπόβαθρο
Η Θέουτα και η Μελίγια αποτελούν αυτόνομες πόλεις της Ισπανίας και επίσημο έδαφος της ΕΕ. Ωστόσο, για το Ραμπάτ, οι δύο αυτοί θύλακες συνιστούν τα «τελευταία κατάλοιπα της αποικιοκρατίας» και αντιμετωπίζονται θεσμικά ως «κατεχόμενα μαροκινά εδάφη».
Αυτή η θεμελιώδης αμφισβήτηση δημιουργεί μια διαρκή στρατηγική αμιγώς ασύμμετρη.
Για τους κατοίκους του Βόρειου Μαρόκου (περιοχές όπως το Ριφ, το Φνιντέκ και το Ναντόρ), η Θέουτα λειτουργεί ως ένας ζωντανός καθρέφτης του δυτικού βιοτικού επιπέδου.
Η άμεση αυτή σύγκριση, σε συνδυασμό με την ακραία φτώχεια και τον οικονομικό αποκλεισμό της μαροκινής περιφέρειας, ακυρώνει το αφήγημα του Παλατιού περί ανάπτυξης, αμφισβητώντας σιωπηρά την ίδια την εσωτερική νομιμοποίηση του Στέμματος.
Όταν το Ευρωπαϊκό βιοτικό επίπεδο απέχει λίγα μόλις μέτρα από την εξαθλίωση, ο φράχτης δεν διαχωρίζει απλώς δύο κράτη, διαχωρίζει δύο παράλληλους κόσμους, μετατρέποντας τα σύνορα σε μόνιμη πολιτική πυριτιδαποθήκη
Ο Τακτικός Ελιγμός και ο Δικαστικός Πυροκροτητής
Σε τακτικό επίπεδο, η κρίση προήλθε από τα όρια της ισπανικής εξωτερικής πολιτικής στην περιοχή και την αδυναμία της Μαδρίτης να διαχειριστεί τις ισορροπίες ανάμεσα στο Μαρόκο και την Αλγερία. Το φυτίλι άναψε η δημοσιοποίηση της ισπανικής δικαστικής απόφασης σχετικά με τα δικαιώματα παραμονής, η οποία εργαλειοποιήθηκε ψηφιακά από τα δίκτυα διακίνησης και τα social media.
Το Ραμπάτ απάντησε ακαριαία, μετατρέποντας τη συσσωρευμένη φτώχεια στο Βόρειο Μαρόκο σε γεωπολιτικό μοχλό πίεσης απέναντι σε μια περιοχή που θεωρεί «κατεχόμενη». Η ενορχηστρωμένη παθητικότητα των μαροκινών δυνάμεων ασφαλείας στα σύνορα της Θέουτα αποκάλυψε πώς μια δικαστική αφορμή μπορεί να μετατραπεί σε υβριδική απειλή, εκθέτοντας την παντελή έλλειψη αυτόνομης ευρωπαϊκής αποτροπής.
Η Ανθρωπιστική Τραγωδία και τα Όρια του Damage Control
Η παρουσία νεκρών και αγνοουμένων κατά τις απόπειρες παραβίασης των συνόρων αλλάζει άρδην τους όρους του παιχνιδιού:
1. Ο Βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ΄, ως «Αρχηγός των Πιστών», δεν μπορεί να χρεωθεί την ηθική αυτουργία για τον θάνατο νεαρών Μαροκινών.
2. Οι δημόσιες τοποθετήσεις Μαροκινών αξιωματούχων (όπως ο Λαχσέν Χαντάντ) συνιστούν μια προσπάθεια αποποίησης ευθυνών, μετακυλίοντας το βάρος αποκλειστικά στους διακινητές και την ισπανική στάση.
3 Η οργή των οικογενειών στο Βόρειο Μαρόκο αποτελεί έναν υπαρξιακό κίνδυνο που το Ραμπάτ προσπαθεί να εκτρέψει προς τα έξω, γνωρίζοντας ότι η βία στα σύνορα μπορεί να επιστρέψει ως μπούμερανγκ στην πρωτεύουσα.
Συμπεράσματα – Η Ανάγκη για ισχυρή Αυτόνομη Ευρωπαϊκή Αποτροπή
Η κρίση στη Θέουτα δεν εκθέτει απλώς τα όρια της ισπανικής διπλωματίας, εκθέτει ανεπανόρθωτα την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επιλέγει συστηματικά τον ρόλο του παθητικού παρατηρητή.
Αντί να αντιμετωπίσει τη Θέουτα και τη Μελίγια ως απαράβατα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης, Βρυξέλλες και κράτη-μέλη ολισθαίνουν σε μια κοντόφθαλμη πολιτική «βολικής αδιαφορίας».
1. Η ΕΕ προτιμά να εξαγοράζει μια πρόσκαιρη, ψευδεπίγραφη ηρεμία χρηματοδοτώντας γειτονικά αυταρχικά καθεστώτα, μετατρέποντας την προστασία των συνόρων της σε αντικείμενο ιδιωτικής διαπραγμάτευσης.
2. Αρνούμενη να επιβάλει κυρώσεις ή να προβάλει μια ενιαία, αυτόνομη ισχύ αποτροπής, η Ευρώπη επιτρέπει σε περιφερειακούς παίκτες να γιγαντώνουν το πρόβλημα και να το χρησιμοποιούν ως μόνιμο γεωπολιτικό «όπλο».
3. Όσο οι Βρυξέλλες αντιμετωπίζουν τις υβριδικές πιέσεις ως αμιγώς «διμερή ζητήματα» των κρατών του Νότου (είτε πρόκειται για την Ισπανία, την Ελλάδα ή την Κύπρο), η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη παραμένει ένα κενό περιεχομένου σύνθημα.
Η Ευρώπη σήμερα βρίσκεται σε ένα υπαρξιακό σταυροδρόμι. Ο νεοφιλελευθερισμός λειτούργησε ως Δούρειος Ίππος, αποσυνδέοντας την οικονομία από την κοινωνική συνοχή και την εθνική/ευρωπαϊκή ασφάλεια, άφησε την Ευρώπη απροετοίμαστη απέναντι στις δομικές ανακατάξεις της Μεσογείου.
Η υπόθεση ότι οι «αγορές αυτορρυθμίζονται» και ότι η οικονομική ανάπτυξη θα λύσει αυτόματα τα κοινωνικά και γεωπολιτικά προβλήματα έχει καταρρεύσει.
Αν η ΕΕ θέλει να επιβιώσει, καλείται να επαναπροσδιορίσει τη φυσιογνωμία της.
Από ένα εμπορικό και χρηματοπιστωτικό project σε μια ισχυρή πολιτική, κοινωνική και αμυντική ένωση που προστατεύει τους πολίτες της τόσο από τις εξωτερικές απειλές όσο και από την εσωτερική κοινωνική αποσύνθεση.
Όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνείται να αποκτήσει αυτόνομη στρατηγική ισχύ και συνεχίζει να κρύβεται πίσω από κονδύλια και διακηρύξεις, δεν αποφεύγει την κρίση, απλώς την εκτρέφει, περιμένοντας να εξελιχθεί σε μια νομοτελειακή κανονικότητα.
Σχόλιο Ελλήνων Αφύπνιση:
Η Θέουτα και η Μελίγια είναι δύο αυτόνομες ισπανικές πόλεις που βρέχονται από τη Μεσόγειο και συνορεύουν χερσαία με το Μαρόκο. Αποτελούν τα μοναδικά χερσαία σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αφρικανική ήπειρο και συχνά γίνονται πεδίο διπλωματικών και μεταναστευτικών εντάσεων.
Η μαζική προσπάθεια περίπου 60 χιλιάδων παράνομων μεταναστών να περάσουν στη Θέουτα μετατράπηκε μέσα σε λίγες ώρες από εικόνα πανηγυρισμών σε μια επιχείρηση αποτροπής και ταχείας επιστροφής, με την Ισπανία να προειδοποιεί το Μαρόκο για ενδεχόμενα πλήγματα, εάν δεν συμμορφωνόταν με τις διακρατικές συμφωνίες που έχουν συνάψει.
Οι ισπανικές Αρχές και οι τοπικές Αρχές της πόλης έλαβαν έκτακτα μέτρα, προκειμένου να περιορίσουν την παραμονή των ανθρώπων που είχαν εισέλθει παράνομα στον ισπανικό θύλακα, με τον στρατό και την Αστυνομία – η δύναμη των οποίων ανερχόταν σε 3.000- να επιδεικνύουν ισχυρά αντανακλαστικά.
Σύμφωνα με αναφορές από την περιοχή που επικαλούνται διεθνή ΜΜΕ όπως το AFP, επιχειρήθηκε να αποτραπεί η δημιουργία συνθηκών που θα ενθάρρυναν περαιτέρω αφίξεις, με αυστηρή επιτήρηση των δρόμων και άμεση ενημέρωση των Αρχών από κατοίκους και επιχειρηματίες.
Κυκλοφόρησαν επίσης πληροφορίες ότι καταστήματα απέφευγαν να διαθέσουν βασικά αγαθά, όπως νερό και τρόφιμα, υπό τον φόβο δημιουργίας σημείων συγκέντρωσης, ενώ κάτοικοι υποστήριξαν ότι καλούσαν την αστυνομία όταν εντόπιζαν ομάδες μεταναστών στο εσωτερικό της πόλης.
Παράλληλα, σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες, οι δυνάμεις ασφαλείας προχώρησαν σε αυξημένη παρουσία, ενώ υπήρξαν αναφορές για προειδοποιητικές βολές σε ορισμένα σημεία έντασης και βίαιων ενεργειών από τους μετανάστες.
Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με τις επίσημες πληροφορίες οι παράνομοι μετανάστες λένε ότι οι μαροκινές αρχές τους κατεύθυναν προς τον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, λέγοντάς τους «Πηγαίνετε από εκεί», προτού περάσουν παράνομα τα σύνορα.
Πολλοί από αυτούς δήλωσαν πως είχαν παραπληροφορηθεί μέσα από το TikTok και το WhatsApp και από στοχευμένες δημοσιεύσεις που έγιναν viral στο Μαρόκο μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και υποστήριζαν ψευδώς ότι η Ισπανία άνοιγε μόνιμα τα σύνορά της και θα παρείχε δωρεάν στέγη και νόμιμα έγγραφα.
Αυτό συνιστά μια σκληρή και πλήρως οργανωμένη εκμετάλλευση της υπαρκτής κατά τα άλλα ανθρώπινης απελπισίας. Ουσιαστικά, αν ισχύουν αυτές οι πληροφορίες, στήθηκε μια τεράστια, συντονισμένη ψηφιακή παγίδα, που μετέτρεψε τη φτώχεια χιλιάδων ανθρώπων σε εργαλείο και μέσο γεωπολιτικής πίεσης κατά της Ισπανίας.
Η Μαδρίτη ενίσχυσε την παρουσία της στην περιοχή, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες στάλθηκαν και δύο φρεγάτες για την επιτήρηση της θαλάσσιας ζώνης.
Η κρίση εκτονώθηκε γρήγορα, καθώς δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που είχαν περάσει στη Θέουτα επέστρεψαν στο Μαρόκο μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ειδικότερα, περισσότεροι από 50.000 μετανάστες επέλεξαν την άμεση επιστροφή σε διάστημα μόλις 12 ωρών, αφού διαπίστωσαν ότι η είσοδος στον ισπανικό θύλακα δεν σήμαινε αυτόματη πρόσβαση στην Ευρώπη.
Είναι το Ισραήλ πίσω από την υβριδική επίθεση με λαθρομετανάστες στην Ισπανία;
Σε αυτό το σημείο, αξίζει να αναφερθούμε σε αυτό το σενάριο, το οποίο καθόλου απίθανο δεν είναι. Ας μην ξεχνάμε ότι και η Ισπανία άφησε αιχμές κατά του Ισραήλ για τη συγκεκριμένη υβριδική επίθεση.
Οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες πιστεύουν ότι η εισβολή Μαροκινών μεταναστών στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα είναι μια επιχείρηση ψευδούς σημαίας που ενορχηστρώθηκε από τις μαροκινές και ισραηλινές κυβερνήσεις κατόπιν εντολής του διεφθαρμένου Βασιλιά Μωάμεθ Ε΄. Δεν υπάρχουν μόνο πολλοί αμνηστευμένοι εγκληματίες και κρατούμενοι μεταξύ των 60.000 Μαροκινών υπηκόων που μόλις έφτασαν στον θύλακα, αλλά υπάρχουν επίσης αναφορές για Μαροκινούς στρατιώτες ανάμεσά τους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στα σύνορα με φορτηγά και καθοδηγήθηκαν από τη μαροκινή αστυνομία.
Ο Νετανιάχου και ο γιος του, Γιάιρ Νετανιάχου, καλούν για εισβολή στις ισπανικές πόλεις της Θέουτα και της Μελίλια από «Άραβες και Μουσουλμάνους» από το 2019 τουλάχιστον.
Ο γιος του Νετανιάχου είχε γράψει μάλιστα στο λογαριασμό του στο X τον Μάιο του 2019: «Αγαπητοί Άραβες και Μουσουλμάνοι: Θέλετε να απελευθερώσετε τα κατεχόμενα αραβικά ισλαμικά εδάφη; Εδώ είναι μια καλή αρχή!»
Αυτή η ανάρτηση, ωστόσο, έγινε ως ρητορική επίθεση σε άμεση απάντηση σε μια συζήτηση με Ισπανούς αξιωματούχους σχετικά με τη Δυτική Όχθη και την κατηγορία ότι το Ισραήλ είναι μια «αποικιακή δύναμη» που πρέπει να εγκαταλείψει την περιοχή. Ο Yair, σε μια προσπάθεια να αποκαλύψει την υποκρισία της Ισπανίας, επεσήμανε ότι ο ορισμός του «αποικισμού» που δέχονται ισχύει και για τα εδάφη που κατέχουν στη Βόρεια Αφρική, συμπεριλαμβανομένης της Θέουτα.
Με άλλα λόγια, υποστήριζε ότι αν πρέπει να απαιτήσουμε από τους Ισραηλινούς να παραχωρήσουν γη στη Δυτική Όχθη στους Μουσουλμάνους, τότε είναι δίκαιο να απαιτήσουμε και από την Ισπανία να παραχωρήσει τη γη της στη Θέουτα στους Μουσουλμάνους.
Νωρίτερα φέτος, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η Ισπανία αποφάσισε να σταθεί απέναντι στο Ισραήλ και ότι θα έκανε κάτι για παραδειγματισμό στη χώρα. Μάλλον το έκανε.
«Δεν έχω πρόθεση να επιτρέψω σε καμία χώρα να διεξάγει διπλωματικό πόλεμο εναντίον μας χωρίς να πληρώσει άμεσο τίμημα.»
Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι τεταμένες είναι και οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Ισπανία, καθώς ο Σάντσεθ είχε αρνηθεί να δώσει τις βάσεις τις χώρες στον Τράμπ για τις επιθέσεις στο Ιράν.
Σχολιάστε το άρθρο μας
Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.
Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com
στο Facebook…
στο Twitter
στο Viber
στο Telegram
στο GAB…
κοινοποιήστε το και στους φίλους σας!
Discover more from Ελλήνων Αφύπνιση
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
