Ακήρυχτος πόλεμος…

Ακήρυχτος πόλεμος…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Δεν είναι μόνο η Θέουτα και η Μελίγια. Δεν είναι μόνο η Ισπανία που βρίσκεται αντιμέτωπη με τις πιέσεις της αφρικανικής ακτής. Η Μεσόγειος αλλάζει και η νέα γραμμή πίεσης έχει φτάσει πλέον στα νότια σύνορα της Ελλάδας στην Κρήτη και στην Γαύδο.

Μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026, οι αφίξεις στην περιοχή έφτασαν τους 8.552. Η διαδρομή από την ανατολική Λιβύη προς την Κρήτη, που το 2023 κατέγραφε μόλις 815 αφίξεις, εκτοξεύθηκε στις 5.161 το 2024, ενώ το 2025 οι απόπειρες του συγκεκριμένου ταξιδιού ξεπέρασαν τις 25.000.

Αυτοί δεν είναι απλώς αριθμοί αλλά η απόδειξη ότι η μεταναστευτική γεωγραφία της Ευρώπης μετακινείται. Χθες κοιτούσαμε το Αιγαίο.

Σήμερα πρέπει να κοιτάξουμε νότια.

Από τη Λιβύη προς την Κρήτη, η θάλασσα γίνεται πλέον ένας νέος διάδρομος προς την Ευρώπη. Τα δίκτυα διακινητών αλλάζουν διαδρομές ταχύτερα από όσο αλλάζουν οι ευρωπαϊκές πολιτικές και όταν ένας δρόμος κλείνει, ανοίγουν άλλον.

Αυτός είναι ο ακήρυχτος πόλεμος της εποχής μας. Χωρίς στρατιές. Χωρίς επίσημη κήρυξη. Χωρίς σειρήνες πολέμου. Με βάρκες αντί για άρματα, διακινητές αντί για στρατηγούς και σύνορα που δοκιμάζονται καθημερινά.

Σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και έναν εσωτερικό πολιτικό και ιδεολογικό πόλεμο, εκείνους τους γνωστούς “ανθρωπιστικούς κύκλους” και ΜΚΟ που, στο όνομα μιας μονόπλευρης αντίληψης περί «δικαιωμάτων», εμφανίζονται πρόθυμοι να υπερασπιστούν κάθε παράτυπη είσοδο, ενώ συχνά αντιμετωπίζουν ως περίπου ύποπτη ακόμη και την ίδια την απαίτηση των Ελλήνων για ασφάλεια, κοινωνική συνοχή και εφαρμογή του νόμου.

Τα δικαιώματα του ανθρώπου είναι αδιαπραγμάτευτα. Αλλά αδιαπραγμάτευτη είναι και η ισονομία. Δεν μπορεί η προστασία του ενός να μετατρέπεται σε αδιαφορία για τον άλλον. Δεν μπορεί η ανθρωπιά να γίνεται άλλοθι για την αδυναμία του κράτους. Δεν μπορεί ο Έλληνας πολίτης να αισθάνεται ότι τα δικά του δικαιώματα, η ασφάλεια της οικογένειάς του και η κοινωνική ειρήνη έρχονται πάντοτε δεύτερα.

Η Ελλάδα έχει καθήκον να διασώζει ανθρώπους που κινδυνεύουν στη θάλασσα. Αλλά η διάσωση δεν είναι άδεια εισόδου και η ανθρωπιά δεν σημαίνει κατάργηση των συνόρων. Άσυλο σε εκείνον που το δικαιούται όμως και επιστροφή με νόμιμες και αποτελεσματικές διαδικασίες εκείνου που δεν το δικαιούται αλλά κυρίως συντριβή των κυκλωμάτων που εμπορεύονται την ανθρώπινη απελπισία.

Αυτό δεν είναι απανθρωπιά αλλά κράτος δικαίου.

Το πραγματικό σκάνδαλο θα ήταν να αφήσουμε την Κρήτη και τη Γαύδο να σηκώσουν μόνες τους το βάρος ενός προβλήματος που αφορά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί η Κρήτη δεν είναι απλώς ένα ελληνικό νησί αλλά ευρωπαϊκό σύνορο και όταν το ευρωπαϊκό σύνορο πιέζεται, η Ευρώπη οφείλει να είναι παρούσα όχι μόνο με δηλώσεις, αλλά με φύλαξη συνόρων, συμφωνίες επιστροφών, συνεργασία με τις χώρες προέλευσης και πραγματική αντιμετώπιση των δικτύων διακίνησης. Η ιστορία μας διδάσκει ότι τα σύνορα δεν καταργούνται επειδή κάποιοι σταμάτησαν να τα υπερασπίζονται.

Απλώς παύουν να λειτουργούν.

Ο ακήρυχτος πόλεμος έχει αρχίσει εδώ και δεκαετίες και αυτή τη φορά η πρώτη γραμμή δεν βρίσκεται μόνο στη Λέσβο, στη Χίο και στη Σάμο.

Βρίσκεται νοτιότερα.

Στην Κρήτη.

Στη Γαύδο.

Στα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας.

Στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν η νέα διαδρομή υπάρχει αλλά εαν θα περιμένουμε να φτάσει στο απροχώρητο για να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε.

Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.  To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.


Discover more from Ελλήνων Αφύπνιση

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

By Έλληνας Πατριώτης

Απάντηση

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Discover more from Ελλήνων Αφύπνιση

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading