Όσο ο κομμουνισμός διατηρεί το προνόμιο να βαφτίζει κάθε κριτική του «φασισμό», θα παραμένει η μόνη ιδεολογία του 20ού αιώνα που δεν χρειάστηκε ποτέ να απολογηθεί πραγματικά για τα εγκλήματά της…
Το ΚΚΕ παραμένει το μοναδικό κόμμα στην Ευρώπη που δεν έχει κάνει ποτέ αυτοκριτική για το Παιδομάζωμα και εξακολουθεί να το αποκαλεί «σωτηρία των παιδιών». Αυτό δεν συμβαίνει με την ίδια ένταση σε καμία άλλη πολιτική ιδεολογία του 20ού αιώνα – ούτε καν στον εθνικοσοσιαλισμό μεταξύ των σημερινών (ελαχίστων) οπαδών του…
Γράφει ο Μάνος Βιτώρος
Υπάρχει ένα φαινόμενο που παρατηρείται σχεδόν αποκλειστικά σε ανθρώπους που έχουν εκτεθεί βαθιά στη μαρξιστική-κομμουνιστική ιδεολογία: μόλις κάποιος παρουσιάσει γεγονότα που έρχονται σε σύγκρουση με το δόγμα, η αντίδραση δεν είναι επιχειρήματα· είναι ακαριαία, συναισθηματική απόρριψη και επίθεση στον φορέα του μηνύματος.
Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι ενσωματωμένο στον ίδιο τον πυρήνα της ιδεολογίας.
Η ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΔΥΣΦΟΡΙΑ ΩΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ
(Γνωστική δυσφορία = η έντονη ψυχολογική δυσφορία που νιώθει κάποιος όταν αναγκάζεται να κρατάει ταυτόχρονα δύο αντιφατικές πεποιθήσεις – π.χ. «ο κομμουνισμός είναι η υπέρτατη έκφραση της ανθρώπινης καλοσύνης» ενώ «τα κομμουνιστικά καθεστώτα δολοφόνησαν 100 εκατομμύρια ανθρώπους».)
Όταν ένας άνθρωπος έχει χτίσει ολόκληρη την ταυτότητα και την ηθική του πάνω στην πεποίθηση ότι «ο κομμουνισμός είναι η μόνη επιστημονική και ηθικά ανώτερη λύση για την ανθρωπότητα», κάθε ιστορικό ή οικονομικό στοιχείο που δείχνει το αντίθετο προκαλεί γνωστική δυσφορία τόσο έντονη που γίνεται υπαρξιακή απειλή.
Τα εκατομμύρια νεκροί, η οικονομική καταστροφή κάθε κομμουνιστικού καθεστώτος, η κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», η ίδια η μαρτυρία των θυμάτων δεν γίνονται αντικείμενο συζήτησης.
Γίνονται αντικείμενο άμυνας.
ΟΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ
Ο μαρξισμός-λενινισμός δεν είναι απλώς μια θεωρία· είναι ένα κλειστό, θρησκόμορφο σύστημα με δικά του αμυντικά αντισώματα. Τα πιο αποτελεσματικά είναι τα εξής:
1. Η αυτομάτη ετικετοποίηση του αντιφρονούντα
«φασίστας – ακροδεξιός – ναζί – όργανο της αστικής τάξης – ανιστόρητος – πληρωμένος – χρήσιμος ηλίθιος»
Η ετικέτα δεν χρειάζεται απόδειξη. Λειτουργεί ως ξόρκι που απαλλάσσει τον πιστό από την υποχρέωση να εξετάσει το επιχείρημα.
2. Η θεωρία της «ψευδούς συνείδησης»
Όποιος διαφωνεί απλώς «δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμα τα ταξικά του συμφέροντα». Άρα δεν χρειάζεται να τον ακούσεις· χρειάζεται να τον «αφυπνίσεις» (ή να τον εξοντώσεις αν δεν αφυπνίζεται).
3. Η διαρκής μετακίνηση των τέρματων
«Αυτό δεν ήταν αληθινός κομμουνισμός» – η περίφημη φράση-No-True-Scotsman (λογικό σφάλμα κατά το οποίο κάθε αποτυχία αποδίδεται στο ότι «δεν εφαρμόστηκε σωστά», αφήνοντας την ιδεολογία πάντα «άχραντη» και αμόλυντη από την πραγματικότητα).
Αυτοί οι μηχανισμοί λειτουργούν σαν αλλεργική αντίδραση: το σώμα της ιδεολογίας αντιλαμβάνεται την αλήθεια ως ξένο σώμα και την αποβάλλει πριν καν την επεξεργαστεί.
Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Πείτε σε κάποιον που αυτοπροσδιορίζεται ως «αριστερός/κομμουνιστής» οποιοδήποτε από τα παρακάτω (με πηγές):
– Το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ του Σολζενίτσιν
– Το Μαύρο Βιβλίο του Κομμουνισμού (Courtois et al.)
– Την πείνα στην Ουκρανία (Χολοντομόρ)
– Τα 6–8 εκατομμύρια νεκρούς του Μεγάλου Άλματος προς τα Εμπρός
– Την εισβολή στην Ουγγαρία 1956, στην Τσεχοσλοβακία 1968, στο Αφγανιστάν 1979
Η αντίδραση θα είναι σχεδόν πανομοιότυπη σε όλο τον κόσμο:
α) άμεση απαξίωση της πηγής
β) μετάβαση στην επίθεση κατά του συνομιλητή
γ) ποτέ ουσιαστική αντιμετώπιση των γεγονότων.
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: Η ΙΔΙΑ ΑΛΛΕΡΓΙΑ, ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
Και αν νομίζετε ότι στην Ελλάδα τα πράγματα είναι διαφορετικά, δοκιμάστε να αναφέρετε οποιοδήποτε από τα εξής τεκμηριωμένα γεγονότα:
– Την εσκεμμένη δολιοφθορά του ΕΛΑΣ/ΚΚΕ κατά του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στη Μικρά Ασία το 1921–22 (άρνηση ενισχύσεων, προπαγάνδα λιποταξίας, απεργίες στα μετόπισθεν ενώ οι φαντάροι μας πέθαιναν στη Σμύρνη).
– Το Παιδομάζωμα (1948–49): η συστηματική αρπαγή 28.000–32.000 ελληνόπουλων από τον ΔΣΕ/ΚΚΕ και η μεταφορά τους σε κομμουνιστικές χώρες «για την ασφάλειά τους».
– Την τρομοκρατία του Δημοκρατικού Στρατού: εκτελέσεις δεξιών, εθνικοφρόνων, ακόμα και αριστερών που «απέκλιναν» (ο Άρης Βελουχιώτης εκτελούσε «τροτσκιστές» και «αποστάτες»).
– Τη διακήρυξη του Νίκου Ζαχαριάδη το 1949 ότι «μετά τη νίκη μας η Μακεδονία θα ενωθεί με τη Λαϊκή Δημοκρατία Μακεδονίας» (δηλαδή απόσχιση ελληνικών εδαφών).
– Το «Όχι» του ΚΚΕ στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ τις δεκαετίες ’70-’80 με το σύνθημα «Έξω οι βάσεις – Έξω από ΕΟΚ και ΝΑΤΟ», ενώ σήμερα οι ίδιοι χώροι κατηγορούν για «νεοφιλελευθερισμό» όποιον τολμήσει να πει κουβέντα για Grexit.
Η αντίδραση είναι πανομοιότυπη και 100% προβλέψιμη: «μακελάρικη προπαγάνδα», «τα παιδιά σώθηκαν από τους βομβαρδισμούς», «ήταν τακτική ο λόγος για τη Μακεδονία», «κι οι δύο πλευρές έκαναν εγκλήματα».
Ποτέ ουσιαστική αντιμετώπιση.
Το ΚΚΕ παραμένει το μοναδικό κόμμα στην Ευρώπη που δεν έχει κάνει ποτέ αυτοκριτική για το Παιδομάζωμα και εξακολουθεί να το αποκαλεί «σωτηρία των παιδιών».
Αυτό δεν συμβαίνει με την ίδια ένταση σε καμία άλλη πολιτική ιδεολογία του 20ού αιώνα – ούτε καν στον εθνικοσοσιαλισμό μεταξύ των σημερινών (ελαχίστων) οπαδών του.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η «αλλεργία στην πραγματικότητα» δεν είναι γενικό ανθρώπινο ελάττωμα.
Είναι ειδικό χαρακτηριστικό όσων έχουν εκπαιδευτεί να βλέπουν τον κόσμο μέσα από το απόλυτο, δογματικό πρίσμα του μαρξισμού-λενινισμού.
Όσο ο κομμουνισμός διατηρεί το προνόμιο να βαφτίζει κάθε κριτική του «φασισμό», θα παραμένει η μόνη ιδεολογία του 20ού αιώνα που δεν χρειάστηκε ποτέ να απολογηθεί πραγματικά για τα εγκλήματά της.
Σχολιάστε το άρθρο μας
Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.
Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com
στο Facebook…
στο Twitter
στο Viber
στο Telegram
στο GAB…
κοινοποιήστε το και στους φίλους σας!
