Τετραρχία – Τα Τέσσερα Πατριαρχεία της Ανατολής και η διεθνής ειρηνική γεωπολιτική αποστολή σήμερα…

Τετραρχία - Τα Τέσσερα Πατριαρχεία της Ανατολής και η διεθνής ειρηνική γεωπολιτική αποστολή σήμερα...

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Αλέξιος Π.Παναγόπουλος (DDDr., Dr.Habil.)

Η προσωπική διαδρομή και η βιωματική σχέση με τα τέσσερα αρχαία Πατριαρχεία της καθ ημάς Ανατολής, συνιστά όχι μόνο ένα εκκλησιαστικό βίωμα ή μία άτυπη θρησκευτική διπλωματία, αλλά και μια ελληνική ειρηνική ζώσα επί δεκαετιών μαρτυρία ζωής, της αυτής ιστορικής συνέχειας, της γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής σημασίας, της ειρηνικής, ήρεμης δύναμης της Ορθοδοξίας, του Ελληνισμού και της Επιστήμης, για την αποφυγή οποιασδήποτε μορφής εμπλοκής, σε στρατιωτικές διενέξεις!!

Η γνωριμία μου με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως έγκειται από την τελευταία δεκαετία της πατριαρχείας του Δημήτριου Α’ Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως και ιδιαίτερα απ’ το 1987, όταν ο νυν Πατριάρχης Βαρθολομαίος Α’ ήταν ακόμη επίσκοπος Φιλαδελφείας, εκ του οποίου διατηρώ στην βιβλιοθήκη μου και ιδιόχειρο επιστολή του. Κατόπιν Γέρων Χαλκηδόνος το 1990 και σύντομα Οικουμενικός από 22.10.1991. Ήμουν στην ενθρόνισή του. Με τον νεώτερο συμφοιτητή εκ Βελιγραδίου Παναγιώτη Βγενόπουλο, νυν μητροπολίτη κ. Μάξιμο Σηλυβρίας, επισκεπτόμαστε το Φανάρι.

Επίσης στη Θεσσαλονίκη ενθυμούμαι ως λαϊκό φοιτητή θεολογίας στη Μονή Βλατάδων, ενώ είχε τελειώσει το Ιστορικό τμήμα στην Κωνσταντινούπολη, τον κ. Στέφανο, νυν μητροπολίτη Καλλιουπόλεως και Μαδύτου. Επίσης τον τότε αρχιμανδρίτη κ. Βενιαμίν, νυν επίσκοπο. Και τον τότε ιεροδιάκονο, νυν μητροπολίτη Βελγίου κ. Αθηναγόρα. Έκτοτε θα πήγαινα τακτικά στην Πόλη. Μια φορά βρέθηκα επισκέπτης και με το φίλο εκ Θεσσαλονίκης το δικηγόρο και θεολόγο κ. Κωνσταντίνο Παπαοικονόμου στη Χάλκη, όπου έχω και αναμνηστική φωτογραφία εμείς οι δύο με τον Οικουμενικό Πατριάρχη (3.4.1993). Το 2012 όταν ανέλαβα Διευθυντής στην Αθωνιάδα Ακαδημία του Αγίου Όρους, έλαβα συγχαρητήρια επιστολή στήριξης υπό του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου επιπλέον ως επισκόπου του Αγίου Όρους, την οποία διατηρώ στο αρχείο μου. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο επισκέφθηκα για πρώτη φορά το 1990, έκτοτε αρκετές φορές.

Η γνωριμία μου με το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας άρχεται να υπάρχει από τη συνάντησή μου με τον Πατριάρχη Παρθένιο Γ΄ Αλεξανδρείας (1987-1996), κι όταν είχε επισκεφθεί το Πατριαρχείο Σερβίας, μας κάλεσε σε μια ιδιαίτερη συνομιλία ως έλληνες εκπροσώπους των φοιτητών στο Βελιγράδι, με την πρόσκληση να μεταφέρουμε το μήνυμα όσοι θα ήθελαν υπηρετήσουν στην Αλεξάνδρεια και στην Αφρική, με φιλικά και ενθαρρυντικά λόγια, η γνωριμία αυτή συνεχίστηκε έως σήμερα και μέσω άλλων κληρικών του Αλεξανδρείας.

Το Καϊρο και το Σινά το επισκέφθηκα απ’ το 1987. Μάλιστα θυμάμαι στη Γενεύη όταν ήμουν στα μεταπτυχιακά σεμινάρια το 1992-1993 και τον μητροπολίτη Καρχηδόνος υπέρτιμο και έξαρχο Λιβύης και κατόπιν Πηλουσίου κ. Ειρηναίο, ο οποίος βρέθηκε στο Σίνουκ, με τον Πατριάρχη Πέτρο Ζ’ τον Κύπριο, που κατέπεσε στη θάλασσα Αγίου Όρους 11.9.2004. Κατόπιν εξελέγη ο εκ Κρήτης Θεόδωρος Β΄. Καθώς και η γνωριμία με πνευματικά τέκνα κληρικούς στο Πατριαρχείο, εκ του μακαριστού μητροπολίτη κ. Αμφιλοχίου Τσούκου. Μάλιστα ο έξαρχος στην Αθήνα ο μητροπολίτης Γουινέας κ. Γεώργιος ήταν συμφοιτητής μας στην νομική σχολή Θεσσαλονίκης, ενώ πρόεδρος άρχοντας Οφφικιάλων Μέγας Άρχων Πρωτέκδικος είναι ο καθηγητής Παναγόπουλος Ι. Θεόδωρος (συμπατριώτης εκ Καλαβρύτων).

Η γνωριμία μου με το Πατριαρχείο Αντιοχείας ανάγεται στα χρόνια όπου στην Αντιόχεια υπηρετούσε ο μητροπολίτης πρώην Βαγδάτης και Κουβέιτ κ. Κωνσταντίνος (Παπαστεφάνου) 1924-2016, επίσης κι από τότε, όταν σπούδασαν σε διδακτορικές σπουδές στη Θεσσαλονίκη, οι δύο ευσεβείς φιλοαγιορείτες κατά σάρκα αδελφοί, ο νυν Πατριάρχης Ιωάννης Ι΄ Αντιοχείας (από 17.12.2012), ως διαδέχθηκε τον Ιγνάτιο Δ΄. Μάλιστα ο αδικοχαμένος (από 22.4.2013), κατά σάρκα αδελφός του Πατριάρχη, ο επίσκοπος Παύλος (Γιαζίγκι) ήταν αδελφικός φίλος, απήχθη από ένοπλους ισλαμιστές, ενώ βρισκόταν σε ανθρωπιστική βοήθεια εντός Συρίας, κοντά στη Τουρκία.

Με τον τότε ιεροδιάκονο Παύλο το 1989 στη Θεσσαλονίκη είχαμε κοινές πνευματικές αναζητήσεις, καθώς και κοινά επιστημονικά ενδιαφέροντα στα θέματα ηθικής και ανθρωπολογίας εκ της πατρολογίας του ιερού Χρυσοστόμου. Ο ίδιος εκπόνησε θέμα διδακτορικής διατριβής, ηθική εσχατολογία κατά τον ιερό Χρυσόστομο, κι εγώ παιδαγωγική εσχατολογία στον ιερό Χρυσόστομο – ειδική αναφορά σε αντί.χριστο και Δευτέρα Παρουσία. Είχαμε επικοινωνία με το πανεπιστήμιο στο Λίβανο στο  Μπαλαμάντ, όπου έγινε κοσμήτορας (1994-2000). Συνδεόμενοι και μέσω του λαϊκού τότε συναδέλφου μας Νιζάρ Χάννα, νυν Μητροπολίτου κ. Θεοδοσίου – Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Περιοχές του Πατριαρχείου Αντιοχείας επισκέφθηκα από το 1993.

Η γνωριμία μου με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων έγκειται από αρκετά παλιά, όταν Πατριάρχης ήταν ο Διόδωρος Α’ Ιεροσολύμων (1981-2000), συνεχίστηκε επί Ειρηναίου Α’ και έως σήμερα αδιαλείπτως. Μάλιστα και τότε όταν ήταν αρχιγραμματέας ο επίσκοπος Βόστρων κ. Τιμόθεος, ο συμπατριώτης μου εξ Αχαϊας, ο ρωσσομαθής και νυν έξαρχος στη Κύπρο, διατηρώ δε την πολύ παλιά αλληλογραφία μας, στο αρχείο μου.

Έχω επίσης στη βιβλιοθήκη μου τον μνημειώδη Τόμο της εκκλησιαστικής ιστορίας του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, με την ωραία προσωπική ιδιόχειρη αφιέρωση, του νυν Πατριάρχου Θεοφίλου Γ’ από  24.8.2015, οποίος ως γνωστόν είναι Πελοποννήσιος και ως με καμάρι τονίζει, εκ των αρχαίων Αχαιών, εκ της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου. Συνελόντι ο μητροπολίτης κ. Θεοφάνης, επίσης, σεβαστός και γνώριμός μου από τότε που ήταν έξαρχος στην Κωνσταντινούπολη. Απ’ το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων είχε έρθει να σπουδάσει στο Βελιγράδι και ο τότε ιερομόναχος κ. Μακάριος, νυν μητροπολίτης Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων επισκέφθηκα για πρώτη φορά το 1987.

Η Τετραρχία των τεσσάρων αυτών Πατριαρχείων της καθ’ ημάς Ανατολής δεν συναποτελεί απλώς μία θεσμική εκκλησιαστική δομή, αλλά έναν ιστορικό και σύγχρονο άξονα γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής επιρροής υπέρ του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, για την ειρήνη, ο οποίος εκτείνεται, από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Κωνσταντινούπολη, στους Αγίους Τόπους της Μέσης Ανατολής, στην Αφρικανική ήπειρο μέσω της Αλεξανδρείας, έως τα πλέον ευαίσθητα γεωστρατηγικά πεδία της Συρίας, της Ανατολής, Περσίας, Κίνας και Ινδίας (κι όσα όρια έθεσε και ο Μέγας Αλέξανδρος).

Η γεωγραφική αυτή διάταξη συγκροτεί ένα διεθνές πλέγμα πνευματικής, γεωπολιτικής,  γεωπολιτισμικής παρουσίας που λειτουργεί ως μηχανισμός ήπιας ισχύος (soft power) της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού στο διεθνές και παγκόσμιο σύστημα σε πολύ ευαίσθητες ζώνες.

Κάθε Πατριαρχείο ενσωματώνει ξεχωριστά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του για δύο χιλιάδες χρόνια αν όχι και περισσότερο απ’ το Μέγα Αλέξανδρο και μια επιπλέον διακριτή γεωστρατηγική και γεωπολιτική λειτουργία.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως λειτουργεί ως θεσμικός και νομο-κανονικός πυλώνας ενότητας της Ορθοδοξίας και του παλαιού ανατολικού ρωμαϊκού κράτους της ρωμιοσύνης, αλλά και ως θρησκευτικός και πολιτικός διπλωματικός δίαυλος επικοινωνίας με Ανατολή και Δύση.

Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας συναποτελεί τον κύριο φορέα της ελληνορθόδοξης παρουσίας στην Αφρική, με μία αυξανόμενη σημασία λόγω των δημογραφικών, γεωπολιτικών και γεωοικονομικών διεθνών εξελίξεων.

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας βρίσκεται σήμερα στην «καρδιά» των συγκρούσεων της Μέσης Ανατολής, αποτελώντας σημείο αναφοράς για την επιβίωση του χριστιανικού στοιχείου και τη διατήρηση των «Ρούμ Όρτοντοξ», ως απογόνων του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους.

Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων κατέχει κι αυτό κεντρικό ρόλο στη διαχείριση των Αγίων Τόπων και στον διαθρησκειακό διάλογο, αλλά και στο διάλογο για την Ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Είναι η “Μήτηρ των Εκκλησιών Θεού κατοικητήριο” ως μνημονεύει η ιερή υμνολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η σημερινή διεθνής πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από τη πολυπολικότητα της ισχύος, με θρησκευτικές και πολιτισμικές συγκρούσεις, γεωπολιτικές, γεωοικονομικές, γεωθρησκευτικές ανακατατάξεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, θεωρούμε, ότι η ενιαία Τετραρχία, οφείλει να ανασκευάσει το ρόλο της, να εκφράσει την ενιαία στρατηγική φωνή, τη συντονισμένη θρησκευτική διπλωματία, την κοινή στάση σε ζητήματα ειρήνης και ανθρωπιστικών κρίσεων. Η ενότητα αυτή δεν είναι μόνο σημερινή εκκλησιολογική αναγκαιότητα, αλλά και γεωστρατηγικός καταλύτης, για τη παγκόσμια σταθερότητα. Ενωμένοι Ποτέ Νικημένοι!

Η συντονισμένη ενιαία δράση των τεσσάρων Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, θα μπορέσει να αναδείξει την Ορθοδοξία ως παράγοντα διαμεσολάβησης σε συγκρούσεις, φορέα πολιτισμικής συνέχειας και ιστορικής μνήμης, πυλώνα υπεράσπισης των χριστιανικών πληθυσμών, και δύναμη ειρηνικής συνύπαρξης μεταξύ των  θρησκειών και των λαών.

Η Τετραρχία δύναται να λειτουργήσει ως ένα άτυπο αλλά ισχυρό και πολύ ουσιαστικό «διπλωματικό σώμα» της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, ικανό να επηρεάσει τις διεθνείς εξελίξεις πέραν των στενών διεθνών εκκλησιαστικών ορίων. Καλό θα ήταν να δημιουργηθεί ένα σχετικό διπλωματικό όργανο, υπό το συντονισμό του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, υπό νέα βάση και δομή. Δεν είναι ωραίο, ούτε χρήσιμο, να μην χρησιμοποιούνται τα ειρηνικά όπλα αυτής της μεγάλης δύναμης της Τετραρχίας, από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία της Ελλάδας.

Κοντολογίς, η προσωπική γνωριμία και η επικοινωνία με τα τέσσερα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία, δεν συναποτελεί απλώς μια κοινωνιολογική και πολιτικο-φιλοσοφική βιογραφική αναφορά, αλλά αποτυπώνει την πρακτική για υψηλή διπλωματική ενότητα, μιας διαχρονικής ιστορικής πραγματικότητας, που παραμένει ενεργή και χρήζει κατάλληλης αξιοποίησης, από έμπειρα πρόσωπα, υπερκομματικού συντονισμού.

Η Τετραρχία των εξής: Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως,  Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Πατριαρχείο Αντιοχείας και Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, εφόσον λειτουργήσει με σεβασμό και ειλικρινή ενότητα και γεωστρατηγική σύμπνοια, μπορεί να συναποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της πολυπόθητης ειρήνης, της σταθερότητας και της γεωπολιτικής ισορροπίας μέσα στον σύγχρονο κόσμο, προς όφελος όχι μόνο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, αλλά και του ευρύτερου Χριστιανικού κόσμου, καθώς και για το καλό όλων των Λαών. Δεν είναι μόνο Αποστολή, είναι Ευθύνη!!

Ζούμε σε ημέρες όπου η Αποκάλυψη του Ιωάννου δηλώνει ζωηρά τα σημάδια της επαλήθευσης (σχολιάζει ο γέροντας Γαβριήλ των Καρυών). Η ενότητα της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού μέσω της Τετραρχίας των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, είναι ίσως το ύστατο κάλεσμα της ιεραρχικής προσφυγής.

Αυτό που θα μπορούσε να βοηθήσει τη συλλογική συνείδηση και ειρηνική άμυνα στην επερχόμενη επέλαση της ηλεκτρονικής σκλαβιάς της Νέας Ωκεανίας Όργουελ και του ερχόμενου αντίχριστου (“ως προσώπου την πάσαν ενέργεια του σατανά εν εαυτώ δεχόμενος”, Ιερός Χρυσόστομος). Του ενός δήθεν παγκόσμιου κοσμικού ηγέτη, του δήθεν κυβερνήτη και εξουσιαστή της νέας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, που δυστυχώς για τον ίδιο και τους οπαδούς του, η κυριαρχία του θανε μόλις επτά έτη, όντως αφόρητα για την ανθρωπότητα.

Ο Μεταθρωπισμός είναι μια σύγχρονη αίρεση και ύβρη, κατά τον αρχαιοελληνικό όρο, γιατί ξεπερνά τα όρια του Δημιουργού (χρόνους και καιρούς). Για αυτό και η Τετραρχία των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, οφείλει, σε συνεργασία με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, για την Ειρηνική Εθνική Αποστολή του Ελληνισμού στα Έθνη και Όχι για την Αποστολή Στρατιωτικού εξοπλισμού και της εμπόλεμης εμπλοκής (η Τετραρχία οφείλει Όχι ως Αποστολή, αλλά ως Ευθύνη, να το θυμίζει και συνετίζει)!!

Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.  To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.

By Έλληνας Πατριώτης

Απάντηση

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ