Αν το Ισραήλ φοβάται ότι η αεροπορική ισχύς, το ναυτικό και οι στρατιωτικοβιομηχανικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας αποτελούν απειλή για την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους, τότε το Ισραήλ δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να εξαπολύσει μια νέα Επιχείρηση Focus – προληπτική επίθεση όπως το 1967 στην Αίγυπτο, για να προλάβει την απειλή…
Στο παρασκήνιο, η Τουρκία όχι μόνο επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα της Συρίας να επιτίθεται στο Ισραήλ, αλλά έχει επίσης αντικαταστήσει το Ιράν ως σανίδα σωτηρίας για τη Χεζμπολάχ, σύμφωνα με επαγγελματίες άμυνας και πληροφοριών από πολλές χώρες της περιοχής…
Πηγή: 19fortyfive.com
Άρθρο του Δρ. Μάικλ Ρούμπιν
Απόδοση: Ελλήνων Αφύπνιση
Το 1967, το Ισραήλ νίκησε την Αίγυπτο σε μόλις έξι ημέρες. Θα μπορούσε το Ισραήλ να κάνει το ίδιο με την Τουρκία; – Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ δεν έκρυψε τις απόψεις του για το Ισραήλ. «Θέλουμε μια αποφασιστική μάχη για να εξαλείψουμε αυτό το μικρόβιο, το Ισραήλ», δήλωσε τον Ιούλιο του 1959.
Την επόμενη χρονιά, το Ράδιο Κάιρο μετέδωσε : «Ετοιμαζόμαστε για την αποφασιστική μάχη και, την κατάλληλη στιγμή, θα χτυπήσουμε με δύναμη και ταχύτητα».
Καθώς η συριακή τρομοκρατία απειλούσε να υποβαθμίσει τον Νάσερ στα μέσα της δεκαετίας του 1960, ο Αιγύπτιος ηγέτης ενέτεινε την αντι-ισραηλινή ρητορική και τον θεατρικό του χαρακτήρα.
Τον Μάρτιο του 1965, δύο χρόνια πριν το Ισραήλ καταλάβει τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, ο Νάσερ διακήρυξε: «Δεν θα εισέλθουμε στην Παλαιστίνη με το έδαφός της καλυμμένο με άμμο, θα εισέλθουμε με το έδαφός της βουτηγμένο στο αίμα». «Στοχεύουμε στην καταστροφή του Κράτους του Ισραήλ. Ο άμεσος στόχος: η τελειοποίηση της αραβικής στρατιωτικής ισχύος. Ο εθνικός στόχος: η εξάλειψη του Ισραήλ», εξήγησε ο Νάσερ οκτώ μήνες αργότερα.
Όταν αργότερα ο Νάσερ έκλεισε τα Στενά του Τιράνου και τη Διώρυγα του Σουέζ για την ισραηλινή ναυτιλία και κινητοποίησε τον στρατό του, οι Ισραηλινοί κατάλαβαν ότι η απειλή του δεν ήταν μόνο ρητορική.
Οι ιστορικοί και οι δικηγόροι συζητούν την έννοια της επικείμενης ύπαρξης, αλλά η ύπαρξη δεν θα πρέπει να αποτελεί ακαδημαϊκό πρόβλημα ή αντικείμενο μελέτης μετά την επέμβαση του τύπου «τι πήγε στραβά». Οι εχθροί του Ισραήλ είχαν πάντα στρατηγικό βάθος.
Η Αίγυπτος έχει έκταση περίπου 40 φορές μεγαλύτερη από το Ισραήλ. Στο στενότερο σημείο της, το Ισραήλ έχει πλάτος λιγότερο από εννέα μίλια.
Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Καθώς ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει να αποσπάσει την προσοχή από την οικονομική αποτυχία και την πολιτική αναστάτωση στο εσωτερικό και να διεκδικήσει ηγετικό μανδύα στο εξωτερικό, έχει επαναλάβει τη στρατηγική του Νάσερ να εντείνει τις επιθέσεις κατά του Ισραήλ.
Όπως και ο Νάσερ, έχει συνδυάσει τη ρητορική του με μια στρατιωτική ενίσχυση. Σήμερα, ο Ερντογάν απειλεί ανοιχτά με πόλεμο.
Η απειλή της Τουρκίας
Έχει απειλήσει να εισέλθει στο Ισραήλ όπως ακριβώς έκανε η Τουρκία στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ .
Τελικά, οι δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν, υποστηριζόμενες από την Τουρκία, προέβησαν σε εθνοκάθαρση ολόκληρου του πληθυσμού, αποκεφαλίζοντας τους λίγους που επέλεξαν να παραμείνουν στα σπίτια τους.
Τον Απρίλιο του 2026, η Τουρκία ξεκίνησε έναν «ήπιο» αποκλεισμό απαιτώντας τα πλοία που δένουν στα λιμάνια της να μην έχουν καμία σχέση με το Ισραήλ. Στις 10 Απριλίου 2026, η κυβέρνηση Ερντογάν κατηγόρησε τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για την αναχαίτιση ενός στολίσκου που επιδίωκε να προμηθεύσει τη Χαμάς, απαιτώντας περισσότερα από 4.500 χρόνια φυλάκισης.
Στο παρασκήνιο, η Τουρκία όχι μόνο επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα της Συρίας να επιτίθεται στο Ισραήλ, αλλά έχει επίσης αντικαταστήσει το Ιράν ως σανίδα σωτηρίας για τη Χεζμπολάχ, σύμφωνα με επαγγελματίες άμυνας και πληροφοριών από πολλές χώρες της περιοχής.
Τα εργοστάσια κατασκευής μη επανδρωμένων αεροσκαφών της Τουρκίας παράγουν όπλα που θα μπορούσαν να υπερνικήσουν την ισραηλινή άμυνα. Μια πιθανή πώληση F-35 Joint Strike Fighters στην Τουρκία από την κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσε να διαβρώσει το ποιοτικό στρατηγικό πλεονέκτημα του Ισραήλ. Εν τω μεταξύ, διαφαίνεται η πιθανότητα η Τουρκία να ακολουθήσει την πορεία του Ιράν προς την απόκτηση πυρηνικών όπλων .
Οι διπλωμάτες μπορεί να προσπαθούν να υποβαθμίσουν την ένταση, αλλά για όσους βρίσκονται στην περιοχή, η πραγματικότητα έχει μεγαλύτερη σημασία από τους ευσεβείς πόθους. Η Τουρκία το 2026 ισοδυναμεί με την Αίγυπτο το 1966. Οι δικτάτορες επιδιώκουν να πυροδοτήσουν δημόσια φρενίτιδα εναντίον του εβραϊκού κράτους.
Ιδεολογικοί λόγοι για τους οποίους δεν μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός παρακίνησαν τον Νάσερ και τροφοδότησαν το μίσος του Ερντογάν. Οι Ισραηλινοί ηγέτες δεν πρέπει να τρέφουν ψευδαισθήσεις ότι ο Ερντογάν θα υλοποιήσει τη ρητορική του.
Η αδράνεια των ΗΠΑ μετά την πρόσφατη ανάπτυξη F-16 από τον Ερντογάν στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο ενθαρρύνει τον Τούρκο ηγέτη να πιστεύει ότι μπορεί να τη γλιτώσει με οτιδήποτε.
Ο Λευκός Οίκος πρέπει να ανησυχεί
Ο Λευκός Οίκος δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες για το τι θα μπορούσε να συμβεί στη συνέχεια. Στις 5 Ιουνίου 1967, το Ισραήλ εξαπέλυσε την Επιχείρηση Focus, καταστρέφοντας την αιγυπτιακή πολεμική αεροπορία, με πάνω από 300 αιγυπτιακά αεροσκάφη στο έδαφος.
Η φύση των υπαρξιακών απειλών είναι ότι απαιτούν απεγνωσμένα μέτρα.
Με απλά λόγια, αν το Ισραήλ φοβάται ότι η αεροπορική ισχύς, το ναυτικό και οι στρατιωτικοβιομηχανικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας αποτελούν απειλή για την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους, τότε το Ισραήλ δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να εξαπολύσει μια νέα Επιχείρηση Focus για να προλάβει την απειλή. Ο στρατός του Νάσερ το 1967 ήταν το αντίστοιχο του σημερινού Ερντογάν, μεγάλος αλλά υπερεκτιμημένος.
Οι ιδεολογικές εκκαθαρίσεις του Ερντογάν έχουν επίσης υπονομεύσει τις τουρκικές δυνατότητες. Λόγω της παράνοιας που περιβάλλει την τουρκική ηγεσία, η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να προγραμματίσει τις επιχειρήσεις της ώστε να πραγματοποιούνται όταν ο Ερντογάν φεύγει από τη χώρα για μία από τις περιστασιακές επισκέψεις του στο εξωτερικό. Ο Ερντογάν βασίζεται σε ηγέτες δεύτερης βαθμίδας, όπως ο πρώην αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών Χακάν Φιντάν και ο διάδοχός του Ιμπραήμ Καλίν, αλλά είναι τόσο αντίπαλοι όσο και σύμμαχοι. Το χτύπημα του ενός ή και των δύο θα επιδείνωνε το κενό.
Τι θα μπορούσε να κάνει το Ισραήλ
Το Ισραήλ θα μπορούσε στη συνέχεια να χτυπήσει τουρκικά F-16 και άλλα αεροσκάφη σε βάσεις στη βόρεια Κύπρο, στο Ιντσιρλίκ, στη Σμύρνη, στο Ντιγιαρμπακίρ και σε έξι άλλες πόλεις. Τα ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη πιθανότατα θα χρειαστεί να στοχεύσουν την κύρια βάση του τουρκικού ναυτικού στο Γκιολτσούκ, καθώς και το Ακσάζ, τη Φότσα και την Ισκεντερούν, στην κατεχόμενη Χατάι .
Για να παρεμποδίσει την αντίδραση και την ανάκαμψη της Τουρκίας, το Ισραήλ θα πρέπει επίσης να στοχεύσει τα εργοστάσια της Τουρκικής Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας ( TUSAŞ ), όπου η Τουρκία παράγει το μεγαλύτερο μέρος των όπλων της. Τα κεντρικά γραφεία, το προσωπικό και τα εργοστάσια της Baykar πιθανότατα θα πρέπει επίσης να πληγούν λόγω του ρόλου τους στην παραγωγή των Bayraktar TB2 και Akinci.
Η BMS Savunma, με έδρα την Άγκυρα, παράγει drones επιτήρησης και ενδέχεται επίσης να αποτελέσει πιθανό στόχο. Τα τουρκικά ραντάρ και αντιαεροπορικά συστήματα πιθανότατα θα εξαλειφθούν τα πρώτα λεπτά.
Τι γίνεται με το ΝΑΤΟ;
Η Τουρκία μπορεί να πιστεύει ότι είναι ασφαλής πίσω από μια ασπίδα του ΝΑΤΟ, αλλά δεν είναι.
Το Άρθρο V της Βορειοατλαντικής Συνθήκης -η ρήτρα συλλογικής άμυνας- είναι γεμάτο με παραθυράκια. Το τι χαρακτηρίζεται ως «ένοπλη επίθεση» είναι αμφισβητήσιμο, ειδικά αν τα μέλη του ΝΑΤΟ θεωρούν τις απειλές του Ερντογάν προκλητικές.
Επειδή το ΝΑΤΟ λειτουργεί με συναίνεση, οποιοδήποτε μέλος του ΝΑΤΟ θα μπορούσε θεωρητικά να μπλοκάρει την ενεργοποίηση του Άρθρου V, κατά μία έννοια ανατρέποντας το σενάριο υπέρ της Τουρκίας, η οποία εδώ και καιρό χρησιμοποιεί απειλές για να μπλοκάρει τη συναίνεση του ΝΑΤΟ προς όφελός της, τόσο προς υλική όσο και προς διπλωματικό της όφελος.
Από το κακό στο χειρότερο
Το Ισραήλ θα πρέπει, φυσικά, να είναι προετοιμασμένο για μια τουρκική απάντηση. Θα έχει μια ισχυρή. Αλλά, εάν ο πόλεμος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ είναι αναπόφευκτος, η πρόληψη θα καθίσταται ολοένα και πιο απαραίτητη, ώστε η Ιερουσαλήμ να μπορέσει να καθορίσει τον χρόνο της επίθεσης και να τοποθετηθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Δεδομένου ότι, σε αντίθεση με την Αίγυπτο, η Τουρκία δεν συνορεύει με το Ισραήλ και η διεθνής κοινότητα θα επιδιώξει ηρεμία, το Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να αναπαράγει την παραδοσιακή στρατηγική των αραβικών κρατών, δηλαδή την επίθεση και στη συνέχεια την αναζήτηση κατάπαυσης του πυρός. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ θα μπορούσε να αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο για να διασφαλίσει την ηρεμία.
Σχετικά με τον Αρθρογράφο Δρ. Μάικλ Ρούμπιν
Ο Michael Rubin είναι ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute και διευθυντής πολιτικής ανάλυσης στο Middle East Forum . Οι απόψεις και οι απόψεις που εκφράζονται είναι δικές του. Πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, ο Δρ. Rubin έχει ζήσει στο μετα-επαναστατικό Ιράν, στην Υεμένη και στο προπολεμικό και μεταπολεμικό Ιράκ. Πέρασε επίσης χρόνο με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Για περισσότερο από μια δεκαετία, δίδαξε μαθήματα στη θάλασσα στο Κέρας της Αφρικής και στη Μέση Ανατολή, καλύπτοντας συγκρούσεις, πολιτισμό και τρομοκρατία σε ανεπτυγμένες μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού και των Πεζοναυτών των ΗΠΑ.
Σχολιάστε το άρθρο μας
Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.
Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com
στο Facebook…
στο Twitter
στο Viber
στο Telegram
στο GAB…
κοινοποιήστε το και στους φίλους σας!
