Το αποτέλεσμα της κρίσης επικύρωσε το τουρκικό αφήγημα – Άνοιξαν τον δρόμο για τη νομιμοποίηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» – Η μόνη λύση για αλλαγή κατεύθυνσης στην εξωτερική πολιτική είναι η παραίτηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη…

Η λογική του «better safe than sorry» (αποφυγή της κρίσης με κάθε κόστος) έχει πολλές πιθανότητες να είναι μακροπρόθεσμα καταστροφική…

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έθεσε τη διατήρηση της κομματικής της σταθερότητας και την αποφυγή της πολιτικής της κατάρρευσης πάνω από τη διεκδίκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο πεδίο. Προτίμησε να κρυφτεί πίσω από χάρτινες NAVTEX, ανώδυνες Anti-NAVTEX και νομικίστικες δικαιολογίες περί έργων «ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος», αφήνοντας στην πράξη το πεδίο ελεύθερο στους τουρκικούς σχεδιασμούς…

Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης

Οι τελευταίες εξελίξεις νότια της Καρπάθου και η διαχείριση των κινήσεων του γαλλικού σκάφους Abeille Marengo δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο για επικοινωνιακές αυταπάτες.

Όσο κι αν κυβερνητικά στελέχη επιχειρούν να βαφτίσουν την υποχώρηση ως «διπλωματική ψυχραιμία» και «απρόσκοπτη συνέχιση των ερευνών», η σκληρή πραγματικότητα στο πεδίο αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Άγκυρα πέτυχε τον στρατηγικό της στόχο χωρίς να χρειαστεί να προκαλέσει θερμό επεισόδιο.

Το χρονικό του αυτοπεριορισμού στο πεδίο

Τα δεδομένα ναυσιπλοΐας (AIS) καταγράφουν με ακρίβεια την πορεία του σκάφους. Μετά την αναχώρησή του από το Ηράκλειο το απόγευμα της 10ης Νοεμβρίου, το Abeille Marengo κινήθηκε νότια της Καρπάθου, παραμένοντας αρχικά σε επιχειρήσεις υποβρύχιου οχήματος (ROV) σε απόσταση αναπνοής από τις ακτές, αυστηρά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων των 6 ναυτικών μιλίων.

Ακόμη και όταν στην συνέχεια μετακινήθηκε νοτιοανατολικά, φτάνοντας στις συντεταγμένες 35 19,45′ , 27 16,92′ —περίπου 7,1 ναυτικά μίλια από την ακτογραμμή της Καρπάθου, οριακά δηλαδή εκτός των χωρικών υδάτων— η κίνηση αυτή δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση επίδειξη κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά την έμπρακτη εφαρμογή μιας σιωπηρής, ταπεινωτικής διευθέτησης.

Η παράκαμψη της Αθήνας και η «ομπρέλα» του Παρισιού

Η απουσία τουρκικής παρενόχλησης σε αυτό το οριακό σημείο των 7,1 ναυτικών μιλίων έχει μία και μοναδική εξήγηση:

➤ προηγήθηκε η γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Άγκυρα και η έκδοση της τουρκικής NAVTEX. Το Παρίσι, αντιλαμβανόμενο το θεσμικό κενό που αφήνει η εγκληματική άρνηση της Αθήνας να προχωρήσει σε ανακήρυξη ΑΟΖ, φρόντισε να εξασφαλίσει απευθείας συνεννόηση με την τουρκική πλευρά για την ασφάλεια του πλοίου.

Η διαδικασία αυτή ισοδυναμεί με ωμή παράκαμψη της ελληνικής δικαιοδοσίας:

➤ Η Τουρκία εμφανίστηκε στη διεθνή σκηνή ως ο αναγκαίος συνομιλητής που ενημερώνεται και παρέχει ανοχή για δραστηριότητες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης (Sabah, Hürriyet) πανηγύρισαν δικαιολογημένα από τη δική τους σκοπιά, προβάλλοντας τη θέση ότι κανένα έργο δεν προχωρά στην περιοχή χωρίς τον «συντονισμό» της Άγκυρας.

Κομματική επιβίωση έναντι εθνικής στρατηγικής

Από την υπόθεση της Κάσου έως τη σημερινή διαχείριση νότια της Καρπάθου, η κυβερνητική γραμμή υπαγορεύθηκε αποκλειστικά από έναν πανικό:

τον φόβο του εσωτερικού πολιτικού κόστους.

Η κυβέρνηση έθεσε τη διατήρηση της κομματικής της σταθερότητας και την αποφυγή της πολιτικής της κατάρρευσης πάνω από τη διεκδίκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο πεδίο. Προτίμησε να κρυφτεί πίσω από χάρτινες NAVTEX, ανώδυνες Anti-NAVTEX και νομικίστικες δικαιολογίες περί έργων «ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος», αφήνοντας στην πράξη το πεδίο ελεύθερο στους τουρκικούς σχεδιασμούς.

Το de facto παράγει το de jure

Η λογική του «better safe than sorry» —της αποφυγής δηλαδή της κρίσης με κάθε κόστος— έχει σοβαρές πιθανότητες να αποδειχθεί μακροπρόθεσμα καταστροφική. Στη γεωπολιτική πραγματικότητα, η εμμονή στην «ηρεμία» εις βάρος της έμπρακτης παρουσίας εγκυμονεί τον άμεσο κίνδυνο να μετατρέψει τον προσωρινό αυτοπεριορισμό σε μόνιμο τετελεσμένο.

➤Τα κυριαρχικά δικαιώματα μιας χώρας παράγονται de facto στο πεδίο και το de jure απλώς ακολουθεί.

Όταν η άσκηση δικαιοδοσίας στο πεδίο εγκαταλείπεται για χάρη της πρόσκαιρης πολιτικής επιβίωσης, διαβρώνεται σταδιακά και η νομική κατοχύρωση — διότι στις διεθνείς σχέσεις, ένα δικαίωμα που δεν ασκείται στην πράξη, κινδυνεύει να θεωρηθεί δικαίωμα που απεμπολήθηκε οριστικά.

Η μόνη διέξοδος

Επειδή οι τελευταίες εξελίξεις, εκ των πραγμάτων, ανοίγουν τον δρόμο για τη νομιμοποίηση της «Γαλάζιας Πατρίδας», το μόνο που μπορεί να δώσει άλλη κατεύθυνση στην εξωτερική πολιτική είναι η παραίτηση της κυβέρνησης.

Σχολιάστε το άρθρο μας

Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.  To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.

Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com 

στο Facebook…

στο Twitter

στο Viber

στο Telegram

στο GAB…

κοινοποιήστε το και στους φίλους σας