
Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης
Τα «παιδιά του Πολυτεχνείου», όχι μόνον δεν έριξαν την -ανύπαρκτη την δεδομένη στιγμή- «χούντα», αλλά έφεραν στην εξουσία την σκληρή χούντα του Ιωαννίδη. Προς τι, λοιπόν, οι πανηγυρισμοί και οι τριήμερες εκδηλώσεις;
Στις 8 Οκτωβρίου, ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Σπύρος Μαρκεζίνης, επικεφαλής μεταβατικής πολιτικής κυβέρνησης, με σκοπό να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου 1974. Η χώρα είχε μπει σε μια πορεία εκδημοκρατισμού. Η οποία, συμπεριελάμβανε και την αριστερά, καθώς, όπως προκύπτει από αξιόπιστες μαρτυρίες, ο Μαρκεζίνης είχε σκοπό να νομιμοποιήσει το ΚΚΕ. Ωστόσο, μια βδομάδα μετά το Πολυτεχνείο (στις 25 Νοεμβρίου), εκδηλώθηκε πραξικόπημα που ανέτρεψε τους Παπαδόπουλο και Μαρκεζίνη, έφερε τη χούντα του Ιωαννίδη και απέτρεψε το σχέδιο του «εκδημοκρατισμού». Ο στρατιωτικός νόμος επανήλθε, η λογοκρισία στον τύπο επίσης, οι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι συνελήφθησαν ξανά και σ’ αυτούς προστέθηκαν και οι συλληφθέντες στο Πολυτεχνείο, η δε Γυάρος, άνοιξε ξανά τις πύλες της…
Γράφει η Αμαλία
Το πιο διαδεδομένο ψέμα, από τα πολλά που χρησιμοποιεί η αριστερά, για να στηρίξει τον σύγχρονο θεμελιώδη μύθο της για το Πολυτεχνείο, είναι ότι «τα παιδιά του Πολυτεχνείου έριξαν την χούντα».
Πρόκειται για ένα ψέμα στο τετράγωνο, καθώς τον Νοέμβριο του 1973, δεν υπήρχε καν «χούντα» (με την έννοια της στρατιωτικής διακυβέρνησης) στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, στις 29 Ιουλίου 1973, διεξήχθη δημοψήφισμα, με το οποίο καταργήθηκε η Βασιλεία και ο Παπαδόπουλος ανακηρύχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αμέσως μετά, άρχισε η λεγόμενη «φιλελευθεροποίηση». Στις 21 Αυγούστου 1973, δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία του ως προέδρου, ο Παπαδόπουλος έδωσε γενική αμνηστία σε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους – ακόμα και στον παραλίγο δολοφόνο του, Αλέκο Παναγούλη.
Επιπρόσθετα, ήρθη ο στρατιωτικός νόμος, χαλάρωσε η λογοκρισία στον τύπο, ενώ την 1η Νοεμβρίου ανακοινώθηκαν ελεύθερες φοιτητικές εκλογές και δικαίωμα αναβολής στράτευσης για τους φοιτητές. Στις 8 Οκτωβρίου, ορκίστηκε πρωθυπουργός ο Σπύρος Μαρκεζίνης, επικεφαλής μεταβατικής πολιτικής κυβέρνησης, με σκοπό να διεξαγάγει βουλευτικές εκλογές στις 10 Φεβρουαρίου 1974.
Άρα, η χώρα είχε μπει σε μια πορεία εκδημοκρατισμού. Η οποία, συμπεριελάμβανε και την αριστερά, καθώς, όπως προκύπτει από αξιόπιστες μαρτυρίες, ο Μαρκεζίνης είχε σκοπό να νομιμοποιήσει το ΚΚΕ και το ΚΚΕ Εσωτερικού.
Ωστόσο, το σχέδιο «φιλελευθεροποίησης», δεν είχε γίνει αποδεκτό απ’ όλους στο στρατιωτικό καθεστώς. Υπήρχε μια μεγάλη ομάδα, κυρίως χαμηλόβαθμων αξιωματικών, οι λεγόμενοι «Κανταφικοί», οι οποίοι πίστευαν ότι δεν πρέπει να υπάρξει επιστροφή στο παρελθόν και, κατηγορούσαν τον Παπαδόπουλο για «προδοσία των αρχών της επαναστάσεως» και «συμβιβασμό με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο». Επικεφαλής αυτής της «τάσης», ήταν ο διοικητής της ΕΣΑ, Δημήτριος Ιωαννίδης.
Βέβαια, η δυσαρέσκεια για τον Παπαδόπουλο και την πορεία εκδημοκρατισμού της χώρας υπήρχε στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά είναι αμφίβολο αν θα εκδηλωνόταν χωρίς την κατάλληλη αφορμή. Η αφορμή αυτή ήταν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου! Έτσι, μια βδομάδα μετά το Πολυτεχνείο (στις 25 Νοεμβρίου), εκδηλώθηκε πραξικόπημα που ανέτρεψε τους Παπαδόπουλο και Μαρκεζίνη και απέτρεψε το σχέδιο του «εκδημοκρατισμού».
Ο στρατιωτικός νόμος επανήλθε, η λογοκρισία στον τύπο επίσης, οι πρώην πολιτικοί κρατούμενοι συνελήφθησαν ξανά και σ’ αυτούς προστέθηκαν και οι συλληφθέντες στο Πολυτεχνείο, η δε Γυάρος, άνοιξε ξανά τις πύλες της.
Μάλιστα, με εμφανή δόση πικρίας, στον 3ο τόμο του βιβλίου του, «Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος», ο Μαρκεζίνης έδωσε στην φοιτητική εξέγερση του Πολυτεχνείου και μια άλλη διάσταση, υποστηρίζοντας ότι ξένες δυνάμεις οργάνωσαν και εκτέλεσαν την ανατροπή του, δια των «παιδιών του Πολυτεχνείου»:
«Τελικά, η εξέγερση του Πολυτεχνείου, ούτε την Δικτατορία θα διώξει, ούτε την Δημοκρατία θα επαναφέρει. Θα αποτελέσει απλώς το πρόσχημα που αναζητούσαν ο Ιωαννίδης και οι συνεργάτες του, για να ανατρέψουν – με την υπόδειξη των Αμερικανών – μία εβδομάδα αργότερα τον Παπαδόπουλο».
Συμπέρασμα: Ασχέτως των προθέσεών τους, τα «παιδιά του Πολυτεχνείου», όχι μόνον δεν έριξαν την -ανύπαρκτη την δεδομένη στιγμή- «χούντα», αλλά έφεραν στην εξουσία την σκληρή χούντα του Ιωαννίδη. Προς τι, λοιπόν, οι πανηγυρισμοί και οι τριήμερες εκδηλώσεις;
Σχολιάστε το άρθρο μας
Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.
Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com
στο Facebook…
στο Twitter
στο Viber
στο Telegram
στο GAB…
κοινοποιήστε το και στους φίλους σας
Discover more from Ελλήνων Αφύπνιση
Subscribe to get the latest posts sent to your email.

