Γεωπολιτική Ανάλυση

Ουκρανία και Μέση Ανατολή. Δύο συγκρούσεις, δύο διαφορετικές γεωγραφίες, δύο διαφορετικά σύνολα παικτών. Και όμως το ίδιο ακριβώς μοτίβο. Η διπλωματία υπονομεύεται την κατάλληλη στιγμή, η στρατιωτική κλιμάκωση ακολουθεί με μαθηματική ακρίβεια, και ο λογαριασμός καταλήγει στον ίδιο πάντα αποδέκτη. Οι πόλεμοι έχουν πάντα χορηγούς. Σπάνια όμως οι χορηγοί κάθονται στο ίδιο τραπέζι με αυτούς που πληρώνουν. Ο πόλεμος δεν τελειώνει όταν σωπαίνουν τα όπλα. Τελειώνει όταν πληρωθεί ο λογαριασμός. Και αυτόν τον λογαριασμό, ξέρουμε ήδη ποιος θα τον πληρώσει... Υπάρχει μια αδιόρατη αλλά τέλεια αρχιτεκτονική σε αυτό το σύστημα. Οι αμυντικές εταιρείες πουλούν όπλα και κερδίζουν. Οι ενεργειακές εταιρείες…

Η περιοχή του Όρους του Ναού, στην Ιερουσαλήμ, δεν αποτελεί μόνο θρησκευτικό σύμβολο, αλλά και αντικείμενο σύνθετου διεθνούς νομικού καθεστώτος. Η διεθνολογική προσέγγιση και η πιθανότητα δραστικής μεταβολής στο καθεστώς της Ιερουσαλήμ συγκρούεται με το ισχύον διεθνές δίκαιο και αντιβαίνει σε διεθνείς πολυμερείς συμφωνίες και ενέχει εξαιρετικά υψηλό γεωπολιτικό κόστος… Ενώ οι μεσσιανικές αφηγήσεις διατηρούν τη ραβινική θεολογική και πολιτισμική τους σημασία, η πραγμάτωσή τους στο πεδίο της διεθνούς πολιτικής προσκρούει σε ένα πυκνό πλέγμα νομικών, διπλωματικών και στρατηγικών περιορισμών, που θεωρώ θα μπορέσουν να παρακαμφθούν με τον ένα ή άλλο τρόπο. Τότε όταν πλέον θα έχει έλθει το πλήρωμα…

Αυτό που βιώνουμε σήμερα στη Μέση Ανατολή δεν είναι μια ακόμη περιφερειακή κρίση που θα διαχειριστούν οι διπλωμάτες και θα ξεχάσουν οι αγορές. Είναι η στιγμή που η διαφορά ανάμεσα στον νόμο και στην ισχύ έγινε ορατή με γυμνό μάτι και κανείς δεν προσποιείται πια ότι δεν τη βλέπει... Όταν μεγάλες δυνάμεις βαφτίζουν την πλήρη πολεμική εμπλοκή 'προληπτική αποτροπή', όταν το διεθνές δίκαιο επικαλείται κανείς μόνο όταν τον βολεύει, και όταν ο ΟΗΕ έχει περιοριστεί σε ρόλο παρατηρητή ανθρωπιστικών καταστροφών, τότε δεν έχεις κρίση. Έχεις ένα νέο σύστημα, ένα μη σύστημα... Άρθρο του Μιχάλη Χαιρετάκη Το Μάρτιο του 2026, κανένα…

Ο σύγχρονος τουρκικός παροξυσμός, εκφράζεται με απειλές κατά Κύπρου και Αιγαίου Πελάγους και με τα υποθετικά σενάρια περί περιφερειακής αποσταθεροποίησης... Η τουρκική ρητορική περί «κατάληψης Κύπρου και Αιγαίου» σε περίπτωση ισραηλινής επίθεσης, αποτελεί ένδειξη αναθεωρητικών πολιτικών και γεωστρατηγικής φιλοδοξίας. Η πραγματική στρατιωτική δράση θα προκαλούσε πολλαπλές συνέπειες: περιφερειακή αποσταθεροποίηση, κυρώσεις, στρατιωτική κινητοποίηση, ενεργειακή αβεβαιότητα. Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.) Ο σύγχρονος τουρκικός παροξυσμός, εκφράζεται με απειλές κατά Κύπρου και Αιγαίου Πελάγους και με τα υποθετικά σενάρια περί περιφερειακής αποσταθεροποίησης. Η Ανατολική Μεσόγειος συνεχίζει να αποτελεί πεδίο έντασης και γεωπολιτικών ανταγωνισμών, όπου η ρητορική και οι στρατηγικές…

Υπάρχει ένας μόνο τρόπος να μην εμπλέκεσαι πουθενά και σε τίποτα! Να μην υπάρχεις να μην κάνεις συμμαχίες με κανένα - κι όταν έχεις πρόβλημα να ζητάς από άλλους να «εμπλακούν» και να καθαρίσουν για λογαριασμό σου… Αυτό θυμίζει τη στρουθοκάμηλο που όταν βλέπει τον κίνδυνο από μακριά να πλησιάζει χώνει το κεφάλι της στο έδαφος και νομίζει ότι ο κίνδυνος δεν υπάρχει γιατί η ίδια πια δεν τον βλέπει. Κι όσοι «προστατεύουν» την Κύπρο από το μακρινό Ιράν, ενώ δεν μπορούν να προστατέψουν την Κύπρο - ούτε την Κάσο - από τη διπλανή Τουρκία, θυμίζουν ακριβώς το ίδιο... Άρθρο…