Μιχάλης Χαιρετάκης

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Οι σύγχρονες Αντουανέτες, τα μακροοικονομικά παντεσπάνια και η τέχνη να βαφτίζεται η επιβίωση ευημερία... Ο μέσος πολίτης την ψάχνει κάθε πρωί ανάμεσα στο ενοίκιο, στον λογαριασμό του ρεύματος, στο ταμείο του σουπερμάρκετ, στο ραντεβού του νοσοκομείου και στον μισθό που τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας. Μάλλον η Ελλάδα αυτή βρίσκεται σε κάποιο excel υπουργικού γραφείου, εκεί όπου ο μέσος μισθός αυξάνεται, η ανεργία εξαφανίζεται και όλοι ζουν ευτυχισμένοι μέχρι να κλείσει το αρχείο. Η μεγάλη εικόνα όμως δεν πληρώνει το ταμείο, δεν γεμίζει το ψυγείο, δεν βρίσκει σπίτι στον αναπληρωτή και δεν…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα επειδή έβγαλε πολλούς μορφωμένους. Έχει πρόβλημα επειδή μπέρδεψε τη μόρφωση με το χαρτί. Μπέρδεψε το δικαίωμα στην παιδεία με το δικαίωμα στην ατιμωρησία. Μπέρδεψε τον εκδημοκρατισμό με την κατάργηση κάθε ιεραρχίας. Μπέρδεψε την ευαισθησία με την αδράνεια. Και τελικά άφησε το δημόσιο σχολείο να χάσει το πιο πολύτιμο κεφάλαιό του, την εμπιστοσύνη… Η δημόσια εκπαίδευση δεν σώζεται με συνθήματα. Σώζεται όταν γίνει ξανά σοβαρή. Όχι σκληρή. Σοβαρή. Με κανόνες. Με αξιολόγηση. Με σεβασμό στον δάσκαλο και ευθύνη του δασκάλου. Με τεχνική εκπαίδευση που οδηγεί σε αξιοπρεπή δουλειά.…

Ο λιγνίτης, η Μπίτολα, οι μεσάζοντες και η πολιτική απορία μιας δημοκρατίας που φέρεται στη δική της υποδομή σαν στρατός αποχώρησης - Γιατί ο ελληνικός λιγνίτης είναι αρκετά κακός για να μην καίγεται εδώ, αλλά αρκετά καλός για να πουλιέται στη Μπίτολα; Ποια τεχνικοοικονομική μελέτη αποφάσισε ότι οι εκσκαφείς της Μαυροπηγής έπρεπε να ανατιναχθούν και όχι να παροπλιστούν, να πωληθούν, να αποσυναρμολογηθούν ή να κρατηθούν ως εφεδρεία; Η Ελλάδα λέει στον πολίτη ότι ο λιγνίτης τελείωσε. Λέει στη Δυτική Μακεδονία ότι η εποχή της τελείωσε. Λέει στους εργαζόμενους να αλλάξουν ζωή. Λέει στους καταναλωτές να πληρώσουν τη μετάβαση. Λέει στις…

Πώς η συγκέντρωση δουλειών σε λίγες πόλεις, οι τιμές κατοικίας, η παλαιότητα του κτιριακού αποθέματος, η ακρίβεια σε τρόφιμα, νερό και ενέργεια, η μη προσαρμογή των υποδομών στις νέες ροές πληθυσμού και τουρισμού, οι μνημονιακές υποχρεώσεις μέχρι το 2060, η συρρίκνωση της σύνταξης σε εθνικό επίδομα, και τα φορολογικά κίνητρα προς όσους έφυγαν συνθέτουν ένα σύστημα που στενεύει τις επιλογές του εργαζομένου αντί να τις διευρύνει... Αυτό δεν είναι αναπτυξιακό μοντέλο, είναι σύστημα διαχείρισης πληθυσμού. Η Ελλάδα δεν έχει απλώς στεγαστικό ζήτημα. Έχει ζήτημα κατανομής ζωής. Έχει χτίσει μια οικονομία όπου η εργασία στριμώχνεται σε λίγες πόλεις, η κατοικία λειτουργεί…

Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι αθώες. Δεν είναι απλά νούμερα. Δεν είναι, όπως μονότονα λέγεται, «μια φωτογραφία της στιγμής». Είναι μηχανισμοί πολιτικής ψυχολογίας. Επηρεάζουν ψηφοφόρους, χορηγούς, δημοσιογράφους, εσωκομματικές ισορροπίες, στρατηγικές, αποχωρήσεις, συμμαχίες, ακόμη και το ποιος θεωρείται «χαμένη ψήφος»… Όταν ένας πολίτης ακούει κάθε εβδομάδα ότι ένα κόμμα «δεν μπαίνει στη Βουλή», δεν πληροφορείται απλώς. Εκπαιδεύεται. Όταν ακούει ότι ένας πολιτικός «έχει δυναμική» πριν καν φτιάξει κόμμα, δεν ενημερώνεται απλώς. Προετοιμάζεται. Όταν βλέπει συνεχώς τους ίδιους παίκτες στο κάδρο και άλλους θαμμένους στα «λοιπά», δεν παρακολουθεί απλώς πολιτική. Παρακολουθεί την κατασκευή του επιτρεπτού πολιτικού χάρτη... Άρθρο του Μιχάλη Χαιρετάκη Σημείωση: Το…