Κοινωνία

Μια χώρα που πουλά εμπειρία στον κόσμο αλλά δεν αντέχεται πλέον από τους δικούς της κατοίκους. Εκτεταμένη ανάλυση βασισμένη σε δεδομένα Eurostat · ΟΟΣΑ · Τράπεζα της Ελλάδος · Ευρωπαϊκής Επιτροπής Αν συνεχιστεί η ίδια πορεία — υψηλοί έμμεσοι φόροι, χαμηλοί μισθοί, εξάρτηση από τουρισμό, απουσία παραγωγικής βάσης, αδύναμες δημόσιες υπηρεσίες — τότε η Ελλάδα κατευθύνεται προς δημογραφική κατάρρευση, κοινωνική διχοτόμηση, αύξηση πολιτικής αστάθειας και φαύλο κύκλο χρέους... Άρθρο του Μιχάλη Χαιρετάκη Υπάρχει μια εικόνα που επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι: γεμάτα νησιά, τουρίστες από παντού, εστιατόρια χωρίς κενή θέση, αεροδρόμια που σπάνε ρεκόρ. Η Ελλάδα δείχνει ακμάζουσα. Κι όμως, πίσω από…

Πρώτη φορά στην ιστορία ο Έλληνας ζει χωρίς κατεύθυνση, χωρίς αξίες και χωρίς κανόνες. Αυτή η πορεία όμως, τον οδηγεί βαθμιαία στην αποσύνθεση της ταυτότητας του και την καταστροφή τη δική του και της χώρας του… Σύντομα ο νεοέλληνας θα οδηγηθεί στην εποχή που θα ξυπνήσει αναγκαστικά, από τη φαντασίωση μιας ιδεατής καταναλωτικής ζωής και θα βιώσει τη σκληρή πραγματικότητα της εθνικής επιβίωσης... Γράφει ο Λευτέρης Παπαεμμανουήλ Ο σύγχρονος μέσος "νεοέλληνας" φίλοι μου, ως επί το πλείστον, είναι ένα άτομο περιορισμένο καθαρά στην ιδιωτική του σφαίρα. Ενδιαφέρεται μόνο για το βιοτικό του επίπεδο. Προσπαθεί με τα διάφορα καταναλωτικά αγαθά να…

Η νευροψυχολογία μας λέει κάτι που δεν μας βολεύει: Ο εγκέφαλος δεν «κρατάει» το ΜΗ όπως νομίζουμε. Ακούει την εικόνα. Την πράξη. Τον πειρασμό. Λες «μην το κάνεις» και εκείνο που μένει είναι το «κάν’ το» - Ο θάνατος της Μυρτούς δεν είναι «άλλο ένα περιστατικό» θανάτου από ναρκωτικά. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να σκέφτονται πριν επιλέξουν. Να αντέχουν τη ματαίωση. Να ξεχωρίζουν το «θέλω τώρα» από το «μου κάνει καλό». Να μπορούν να περιμένουν για να πάρουν λίγο μετά κάτι καλύτερο. Να βλέπουν λίγο πιο μακριά από τη στιγμή. Να μπορούν να κρίνουν... Μιλάμε πολύ, αλλά δεν καθοδηγούμε.…

Η εγκατάλειψη της υπαίθρου, σε συνδυασμό με τη μετανάστευση και τη χαμηλή γεννητικότητα του γηγενούς πληθυσμού, δημιουργεί ανησυχίες για τη μακροπρόθεσμη δημογραφική ισορροπία... Η δημογραφική μείωση και η αστυφιλία αποτελούν ίσως τη μεγαλύτερη μακροπρόθεσμη πρόκληση για την Ελλάδα. Η περίοδος μετά το 2010 επιτάχυνε δραματικά αυτές τις τάσεις, ιδιαίτερα στην ύπαιθρο και σε ευαίσθητες περιοχές όπως η Δυτική Μακεδονία και η Θράκη. Απαιτείται εθνική στρατηγική με έμφαση στην περιφερειακή ανάπτυξη, την οικονομική αναζωογόνηση και τη δημογραφική ενίσχυση. Χωρίς άμεση δράση ο σιωπηλός αφανισμός της Ελλάδος θα καταστεί μη αντιστρέψιμη πραγματικότητα. Άρθρο του Δημήτρη Δημόπουλου Η Ελλάδα μετά το 2010 εισήλθε…

Το Ελληνικό Δημογραφικό πρόβλημα προσδιορίζει τον αφανισμό του Ιστορικού ΕΘΝΟΥΣ των Ελλήνων, αλλά προφανώς υπάρχουν σχέδια υποκατάστασης του αριθμού ΚΑΤΟΙΚΩΝ στην Ελλάδα με αλλοδαπούς ΑΓΝΩΣΤΩΝ ταυτοτήτων και Εθνικοτήτων… Πού είναι το καυχόμενο για πλεονάσματα ΚΡΑΤΟΣ, και πού είναι η ΕΚΚΛΗΣΙΑ που διαθέτει ικανούς οικονομικούς πόρους και ΠΡΕΠΕΙ να βοηθήσουν τα νέα ζευγάρια Ελλήνων Χριστιανών να παντρευτούν, να κάνουν οικογένειες και να αποκτήσουν παιδιά; Γράφει ο Γιώργο Πιπερόπουλος Στο Ψαράδικο της γειτονιάς (ονόματα δεν λέω και δεν γράφω για να μη κατηγορηθώ για «γκρίζα» διαφήμιση) είδα τον φίλο μου Ανέστη και μπήκα να τον χαιρετήσω και μαζί και τον ιδιοκτήτη του…

Το σχολείο σήμερα πορεύεται προς ένα χαοτικό, αχαλίνωτο ολοκληρωτισμό αντεστραμμένου αναμορφωτηρίου ή ασύλου, όπου ο κύριος κανόνας συμβατικής «παιδαγωγικής» λειτουργίας θα είναι η απεριόριστη ανεκτικότητα και επιτρεπτικότητα απέναντι σε κάθε παράβαση των κανόνων του παιδαγωγικού συμβολαίου από τους «εκπαιδευόμενους» και όπου υπόλογοι και δέσμιοι των κανόνων θα είναι μόνο οι εργαζόμενοι παιδαγωγοί… Το σημερινό μετανεωτερικό δυτικό υποκείμενο είναι πλέον ένας «παιχνιδιάρης» homo Festivus. Μια αυτοθαυμαζόμενη εν δυνάμει «εξέχουσα ατομικότητα». Ένα δυστοπικό κενό, ένα ηθικά ξεχαρβαλωμένο νεαρό άτομο «χωρίς ιστορία», ενδεχομένως χωρίς μέλλον, αλλά γεμάτο επιθυμίες να διασκεδάσει τις υπαρξιακές αγωνίες του, να «περάσει καλά», να διακριθεί κοινωνικά, όχι όμως πια…

Η κρατική ευθανασία της Νοέλια αποτελεί το απόγειο ενός θεσμοθετημένου σκοταδισμού, όπου η απόγνωση των θυμάτων βαφτίζεται προοδευτικό δικαίωμα στην αυτοκτονία... Το διεστραμμένο «μάρκετινγκ» της κουλτούρας θανάτου. Ο Χριστός δίδαξε να διακονούμε τους αναγκεμένους για να σωθούμε, και η Νέα Τάξη Πραγμάτων προστάζει να τους δολοφονούμε για να μας απαλλάξουν από την ταλαιπωρία. Η υπόθεση της Νοέλια Καστίγιο έδειξε ορθάνοιχτο το βάραθρο στο οποίο κατακρημνίζεται η νεοταξική κοινωνία. Το σύνθημα «my body – my choice» που επιστρατεύτηκε για τις εκτρώσεις, έφτασε τώρα στον τελικό προορισμό του που είναι η αυτοδιάθεση του σώματος στην αυτοκτονία. Η θεσμοποιημένη θανάτωση όλων των αθώων…