Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι χρηματοδοτούν χώρους που εισάγουν φυλετικές διακρίσεις με το πρόσχημα της δημοκρατικής συνοχής, συσσωρεύοντας νέες κοινωνικές συγκρούσεις σε μια ήδη ταραγμένη Ευρώπη – Στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Σουηδία υπάρχουν παρόμοια προγράμματα που απαγορεύουν τη πρόσβαση σε λευκούς και ετεροφυλόφιλους γηγενείς πολίτες…
Προγράμματα σε επίπεδο ΕΕ χρηματοδοτούν Δίκτυα και ΜΚΟ που επικεντρώνονται στα δικαιώματα, την ισότητα, τις αξίες και τη δημοκρατία. Στα χαρτιά, ο στόχος είναι ευρύς και σε κάποιο βαθμό ασαφής. Στην πράξη, το ιδεολογικό φίλτρο γίνεται ολοένα και πιο καθοριστικό. Οι οργανισμοί που ευθυγραμμίζονται με τη γλώσσα της ποικιλομορφίας αποκτούν προνομιακή πρόσβαση στη χρηματοδότηση, την προβολή και τη δημόσια νομιμοποίηση. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις: Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι χρηματοδοτούν, με ευθύνη των κυβερνήσεων, δομές που μπορεί να τους αποκλείουν από χώρους της χώρας τους επειδή είναι λευκοί και ετεροφυλόφιλοι…
Πηγή: European Conservative
Απόδοση & Σχολιασμός: Ελλήνων Αφύπνιση
Ένας χώρος καφέ-συνεργασίας στο Βερολίνο έχει πυροδοτήσει μια νέα διαμάχη σχετικά με τις διακρίσεις, το δημόσιο χρήμα και τον πόλεμο κατά της εθνικής και φυλετικής ταυτότητας σε μια Ευρώπη που γίνεται ολοένα και πιο ενδοφοβική.
Η BIWOC Rising , μια οργάνωση με έδρα την περιοχή Kreuzberg, διαχειρίζεται έναν χώρο που περιγράφεται ως «ασφαλέστερος χώρος» που προορίζεται για «Μαύρους, Ιθαγενείς και Έγχρωμες Γυναίκες» και για τρανς, ιντερ και μη δυαδικά άτομα «έγχρωμων».
Στην πράξη, οι λευκοί και οι ετεροφυλόφιλοι αποκλείονται.
Το βασικό ζήτημα δεν είναι μόνο ο αποκλεισμός, αλλά και η χρηματοδότηση. Σύμφωνα με έγγραφα που επικαλείται η Γερμανία, η οργάνωση έλαβε 662.450 ευρώ μεταξύ 2021 και 2024 από το ομοσπονδιακό πρόγραμμα Demokratie leben!, το οποίο προωθείται από το γερμανικό Υπουργείο Οικογενειακών Υποθέσεων για την «καταπολέμηση του εξτρεμισμού, την προώθηση της ανοχής και την ενίσχυση της δημοκρατίας».
Με άλλα λόγια, δημόσιο χρήμα που υποτίθεται ότι προορίζεται για τη δημοκρατική συνοχή καταλήγει να χρηματοδοτεί έναν χώρο που κάνει διακρίσεις με βάση τη φυλή και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Η υπόθεση έχει προσελκύσει την προσοχή του κοινού επειδή αγγίζει μια κεντρική αντίφαση στον νέο θεσμικό αντιρατσισμό της Ευρώπης. Επί χρόνια, οι εθνικές κυβερνήσεις, οι δήμοι και τα προγράμματα της ΕΕ έχουν χρηματοδοτήσει έργα που επικεντρώνονται στην ποικιλομορφία, την ένταξη και την καταπολέμηση των διακρίσεων. Το επίσημο πλαίσιο είναι πάντα το ίδιο: προστασία των ευάλωτων μειονοτήτων, καταπολέμηση των προκαταλήψεων, προώθηση της ισότητας. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η λογική έχει μετατοπιστεί προς τους διαχωρισμένους χώρους με διαφορετικό λεξιλόγιο: «μη μεικτός», «φυλετικά κατοχυρωμένος», «ασφαλής», «αποαποικιακός». Είναι οι γηγενείς Ευρωπαίοι η νέα μειονότητα που υφίσταται διακρίσεις;
Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν ενώσεις για να υποστηρίζουν συγκεκριμένες ομάδες — η Ευρώπη χρηματοδοτεί προγράμματα εδώ και δεκαετίες για κακοποιημένες γυναίκες, πρόσφυγες, κοινότητες Ρομά ή θύματα διώξεων. Η διαφορά έγκειται στο κριτήριο του αποκλεισμού. Ένα καταφύγιο για θύματα δεν είναι το ίδιο με ένα καφέ που απαγορεύει την είσοδο σε λευκούς επειδή είναι λευκοί.
Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή.
Στη Γερμανία, η διαμάχη έρχεται επίσης σε μια εποχή που το πρόγραμμα Demokratie leben! βρίσκεται υπό αναθεώρηση. Η υπουργός Karin Prien ανακοίνωσε αυστηρότερη αξιολόγηση των επιδοτήσεων και υποστήριξε ότι όσοι λαμβάνουν δημόσια χρηματοδότηση πρέπει να παραμείνουν εντός της συνταγματικής δημοκρατικής τάξης. Η δήλωση φαίνεται προφανής. Αυτό που είναι εντυπωσιακό είναι ότι πρέπει να διευκρινιστεί σε μια ευρωπαϊκή χώρα που υπερηφανεύεται για το ότι είναι συνταγματική δημοκρατία.
Στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Σουηδία υπάρχουν παρόμοια προγράμματα που απαγορεύουν τη πρόσβαση σε λευκούς και ετεροφυλόφιλους γηγενείς πολίτες…
Η περίπτωση του BIWOC Rising δεν είναι μοναδική . Στη Γαλλία , το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Σουηδία, οι «μη μικτές» εκδηλώσεις για «φυλετικά προερχόμενα άτομα», τα πανεπιστημιακά εργαστήρια κλειστά για λευκούς και οι πολιτιστικές πρωτοβουλίες που διαχωρίζουν τους συμμετέχοντες με βάση την καταγωγή, το χρώμα του δέρματος ή τον σεξουαλικό προσανατολισμό έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια.
Δεν είναι πάντα μόνιμα, ούτε πάντα χρηματοδοτούνται άμεσα, αλλά ακολουθούν την ίδια πολιτική λογική: παρουσιάζουν τον φυλετικό διαχωρισμό ως μορφή αποκατάστασης.
Αυτό το πλαίσιο είναι το κλειδί για την κατανόηση της προέλευσης της προσέγγισης. Η Ευρώπη πέρασε δεκαετίες καταγγέλλοντας τον διαχωρισμό ως ηθική και νομική ανωμαλία. Τώρα, μέρος του επιδοτούμενου οικοσυστήματός της τον επανεισάγει με θεραπευτική γλώσσα. Δεν πρόκειται πλέον για αποκλεισμό, αλλά για «προστασία». Δεν πρόκειται πλέον για φυλή, αλλά για «φυλετική εμπειρία». Δεν πρόκειται πλέον για διοικητικά προνόμια, αλλά για «κοινωνική δικαιοσύνη».
Το υποκείμενο ζήτημα είναι θεσμικό. Εθνικά προγράμματα όπως το Demokratie leben! ή προγράμματα σε επίπεδο ΕΕ όπως το CERV, με περίπου 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2021–2027 , χρηματοδοτούν δίκτυα της κοινωνίας των πολιτών που επικεντρώνονται στα δικαιώματα, την ισότητα, τις αξίες και τη δημοκρατία. Στα χαρτιά, ο στόχος είναι ευρύς και σε κάποιο βαθμό ασαφής. Στην πράξη, το ιδεολογικό φίλτρο γίνεται ολοένα και πιο καθοριστικό: οι οργανισμοί που ευθυγραμμίζονται με τη γλώσσα της ποικιλομορφίας αποκτούν προνομιακή πρόσβαση στη χρηματοδότηση, την προβολή και τη δημόσια νομιμοποίηση.
Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις: ο Ευρωπαίος φορολογούμενος χρηματοδοτεί δομές που μπορεί να τον αποκλείουν από τους δικούς του χώρους λόγω του χρώματος του δέρματός του.
Δεν πρόκειται για υπερβολή του φαινομένου (δεν υπάρχει τεράστιο δίκτυο καφέ που «δεν επιτρέπονται οι λευκοί» σε όλη την Ευρώπη), αλλά η περίπτωση του Βερολίνου έχει σημασία ακριβώς επειδή δείχνει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια θεσμική λογική όταν αφήνεται ανεξέλεγκτη. Αυτό που είναι εξαιρετικό γίνεται προηγούμενο. Το προηγούμενο γίνεται μοντέλο. Και το μοντέλο, με επαρκή χρηματοδότηση, γίνεται δημόσια πολιτική.
Αυτό ακριβώς είναι το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για να αναδιαμορφωθεί η Ευρώπη των περασμένων δεκαετιών στην Ευρώπη των « ευρωπαϊκών αξιών » που διακηρύχθηκε από τις Βρυξέλλες.
Η Ευρώπη έχει πρόβλημα αν η καταπολέμηση των διακρίσεων καταλήξει να αποδέχεται επιλεκτικές διακρίσεις. Το έχει η Γερμανία, όπου η υπόθεση έχει ήδη αναγκάσει την κυβέρνηση να επανεξετάσει τις επιδοτήσεις. Και οι Βρυξέλλες το έχουν, αν συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την ταυτότητα χωρίς να απαιτούν καθολικότητα.
Η ομαλοποίηση ή η χρηματοδότηση του αντι-λευκού ρατσισμού τροφοδοτεί μόνο μια κατάσταση που, αργά ή γρήγορα, θα δημιουργήσει νέες κοινωνικές συγκρούσεις σε μια ήδη τεταμένη ήπειρο.
Σχολιάστε το άρθρο μας
Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.
Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com
στο Facebook…
στο Twitter
στο Viber
στο Telegram
στο GAB…
κοινοποιήστε το και στους φίλους σας!
Discover more from Ελλήνων Αφύπνιση
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
