Αν ο αντικειμενικός στόχος των airshows ήταν η προσέλκυση των νέων στις στρατιωτικές σχολές, το μοντέλο απέτυχε παταγωδώς…

Το δημόσιο συμφέρον και η ελκυστικότητα των Στρατιωτικών Σχολών δεν υπηρετούνται με επικίνδυνους ελιγμούς στα 300 πόδια πάνω από την Τανάγρα ή τη Θεσσαλονίκη…

Αν η πολιτεία επιθυμεί πραγματικά να προσελκύσει και να διατηρήσει τους αρίστους στις Ένοπλες Δυνάμεις, οφείλει να επενδύσει στην ουσία. Στη μισθολογική αποκατάσταση, στη διαφάνεια των διαδικασιών, στη θεσμική ασφάλεια των πτήσεων, στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και στον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής.

Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης

Η συνήθης δικαιολογία για τη διεξαγωγή δαπανηρών και υψηλού ρίσκου αεροπορικών επιδείξεων (airshows) συμπυκνώνεται σε δύο άξονες.

✓την «ενίσχυση του εθνικού φρονήματος»

✓και την «προσέλκυση της νέας γενιάς στις Ένοπλες Δυνάμεις».

Όταν όμως οι ελιγμοί στα 90 μέτρα από το έδαφος και τα επικοινωνιακά σόου προβάλλονται ως εργαλείο εξωτερικής υστέρησης ή στρατολόγησης, η πραγματικότητα των αριθμών έρχεται να αποδομήσει πλήρως το αφήγημα.

Αν ο αντικειμενικός στόχος των αεροπορικών επιδείξεων ήταν να εμπνεύσουν τους νέους ώστε να στελεχώσουν τη Σχολή Ικάρων και τις υπόλοιπες Στρατιωτικές Σχολές, τότε το υφιστάμενο μοντέλο όχι απλώς δυσλειτουργεί — έχει αποτύχει παταγωδώς.

Η Σκληρή Γλώσσα των Αριθμών του 2026: Το «Έδαφος» Κερδίζει τους Αιθέρες

Τα επίσημα στοιχεία των βάσεων εισαγωγής για τη Σχολή Ικάρων (Γενική Σειρά ΓΕΛ 2026) αποτυπώνουν μια βαθιά, δομική μετατόπιση στην ιεράρχηση των νέων υποψηφίων:

Ιπτάμενοι: 16.000 μόρια

Μηχανικοί (ΣΜΑ): 17.295 μόρια

Εφοδιαστές: 17.530 μόρια

Διοικητικοί: 17.275 μόρια

Μετεωρολόγοι: 17.200 μόρια

Ελεγκτές Αεράμυνας: 16.420 μόρια

Η συγκριτική αυτή εικόνα είναι αποκαλυπτική.

Η βάση των Ιπταμένων (16.000 μόρια) παραμένει η χαμηλότερη μεταξύ όλων των ειδικοτήτων της Σχολής Ικάρων. Οι υποψήφιοι αξιολογούν και επιλέγουν τις ειδικότητες εδάφους (Εφοδιαστές, Μηχανικούς, Διοικητικούς) με βαθμολογική απόσταση που αγγίζει έως και τα 1.500 μόρια παραπάνω.

Παράλληλα, τα φαινόμενα των προηγούμενων ετών με τις ακάλυπτες θέσεις και τα αυξημένα ποσοστά παραιτήσεων σπουδαστών κατά την αρχική πτητική εκπαίδευση επιβεβαιώνουν ότι η επιλογή του κόκπιτ έχει χάσει τη δεσπόζουσα ελκυστικότητά της.

Η Αλήθεια πίσω από τις Παραιτήσεις των Ικάρων: Καψόνια και Θεσμική Αδιαφορία

Πέραν των αριθμών, η δραματική διαρροή σπουδαστών από τη Σχολή Ικάρων δεν οφείλεται στην ακαδημαϊκή ή πτητική δυσκολία, όπως συχνά ισχυρίζεται το επίσημο αφήγημα.

Αποκαλύπτεται από επώνυμες καταγγελίες παραιτηθέντων πρωτοετών ότι πίσω από τους τοίχους της Σχολής συντηρούνται αναχρονιστικές και επικίνδυνες παθογένειες.

Όταν ένας εισαχθείς καταγγέλλει πολύμηνο βασανισμό και καψόνια από αρχαιότερους σπουδαστές που του προκάλεσαν σοβαρή σωματική βλάβη στο γόνατο και μυϊκή ατροφία —οδηγώντας τον τελικά στην παραίτηση— η «βιτρίνα» καταρρέει με πάταγο. Την ίδια στιγμή που η ηγεσία εγκρίνει δαπανηρά airshows για να «εμπνεύσει» τους νέους, αποτυγχάνει να προστατεύσει την υγεία, τη σωματική ακεραιότητα και την αξιοπρέπεια όσων ήδη πέρασαν το κατώφλι της Σχολής. Το θέαμα στον αέρα δεν μπορεί να καλύψει τη θεσμική αυθαιρεσία στο έδαφος.

Η Αυταπάτη της «Βιτρίνας» απέναντι στη Ρεαλιστική Αξιολόγηση

Η κρίση στελέχωσης και η υστέρηση της βάσης των Ιπταμένων αποδεικνύουν ότι η νέα γενιά δεν επηρεάζεται από την «κουλτούρα της εικόνας».

Ένα αεροπορικό σόου προσφέρει ένα πρόσκαιρο οπτικό θέαμα, αλλά οι υποψήφιοι και οι οικογένειές τους αξιολογούν την ουσία.

Οι υψηλές βαθμολογίες στις ειδικότητες εδάφους δείχνουν ότι οι νέοι αναζητούν την επαγγελματική σταθερότητα, τις τεχνικές/πολυτεχνικές εξειδικεύσεις και τις ασφαλείς συνθήκες, αποφεύγοντας το δυσανάλογο ρίσκο του κόκπιτ.

Ο πρώτος μισθός του Ανθυποσμηναγού και οι αποζημιώσεις πτήσεων βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με την τεράστια ευθύνη, την επικινδυνότητα και τη διαχείριση οπλικών συστημάτων εκατομμυρίων ευρώ.

Η ραγδαία ανάπτυξη της πολιτικής αεροπορίας προσφέρει στους νέους πιλότους πολλαπλάσιες αμοιβές, σταθερά ωράρια και δομημένη επαγγελματική εξέλιξη, χωρίς τις στρατιωτικές δεσμεύσεις και την απουσία μέριμνας.

Όταν οι νέοι βλέπουν ότι στρατιωτικά μέσα και ανθρώπινο δυναμικό εκτίθενται σε οριακούς ελιγμούς χαμηλού ύψους για λόγους εντυπωσιασμού, το μήνυμα που εισπράττουν δεν είναι η επιχειρησιακή υπεροχή, αλλά η θεσμική ανευθυνότητα.

Το «Σακίδιο με τα Χαρτιά» της Εθνικής Άμυνας

Η εμμονή στη διατήρηση των airshows ως μέσου προβολής θυμίζει την παλιά στρατιωτική παθογένεια:

τη φροντίδα για την εξωτερική εικόνα του «σακιδίου», όταν το εσωτερικό του είναι γεμάτο από άχρηστα χαρτιά αντί για ουσιαστικό υλικό.

Στη βιτρίνα: Επιδεικνύουμε ακροβατικά, ηχηρά μηνύματα στα μεγάφωνα και επικοινωνιακά σόου για να δείξουμε ένα «αήττητο» σύστημα.

Στην ουσία: Οι υποψήφιοι στρέφουν την πλάτη στο κόκπιτ, η στελέχωση των πολεμικών μοιρών πιέζεται και έμπειρα στελέχη παραιτούνται πρόωρα.

Συμπέρασμα

Το δημόσιο συμφέρον και η ελκυστικότητα των Στρατιωτικών Σχολών δεν υπηρετούνται με επικίνδυνους ελιγμούς στα 300 πόδια πάνω από την Τανάγρα ή τη Θεσσαλονίκη.

Αν η πολιτεία επιθυμεί πραγματικά να προσελκύσει και να διατηρήσει τους αρίστους στις Ένοπλες Δυνάμεις, οφείλει να επενδύσει στην ουσία.

Στη μισθολογική αποκατάσταση, στη διαφάνεια των διαδικασιών, στη θεσμική ασφάλεια των πτήσεων, στον εκσυγχρονισμό των υποδομών και στον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής.

Όσο το κράτος επιμένει να υποκαθιστά τη θεσμική μέριμνα με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, τα αεροπλάνα θα συνεχίσουν να εκτελούν εντυπωσιακά ακροβατικά, αλλά οι θεσμικές ελλείψεις στο έδαφος θα παραμένουν αμετάβλητες.

Σχολιάστε το άρθρο μας

Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.  To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.

Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com 

στο Facebook…

στο Twitter

στο Viber

στο Telegram

στο GAB…

κοινοποιήστε το και στους φίλους σας!