Τροπολογία Κεφαλογιάννη για τη συνεπιμέλεια…ή αλλιώς «Βαλκανική Κολομβία»…

Τροπολογία Κεφαλογιάννη για τη συνεπιμέλεια...ή αλλιώς «Βαλκανική Κολομβία»...

Γράφει ο Θανάσης Αλαμπάσης

Κάθε κοινωνία ορίζεται από δικούς της ηθικούς κανόνες: τα τοπικά ήθη και τα έθιμα. Καμία διεθνής σύμβαση και κανένα εξωχώριο όργανο δεν μπορεί να επιβάλλει σε μία κοινωνία την υποχρέωση εισαγωγής στο εθνικό δίκαιο προδιατυπωμένων κανόνων δικαίου ενάντια στους ηθικούς κανόνες, τα ήθη και τα έθιμα μιας κοινωνίας.

Ούτως, ουδείς μπορεί να επιβάλλει στη Σαουδική Αραβία ρυθμίσεις οικογενειακού δικαίου ενάντια στην βαθιά συντηρητική – πατριαρχική ηθική της εγχώριας κοινωνίας, όπως ομοίως, ουδείς δύναται να επιβάλει στην Πολωνία ή στη Μάλτα τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων.

Θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας είναι ή Ελληνική Οικογένεια· και θεμέλιο της Ελληνικής Οικογένειας, η Ελληνίδα Μάνα. Το θεμέλιο αυτό τής κοινωνίας μας θρυμμάτισε ο ΣΥΡΙΖΑ με το νομοθετικό εξαμβλωμα περί “υποχρεωτικής συνεπιμέλειας” που ψηφίστηκε το 2021 — οι κακές γλώσσες λένε “κατ’ απαίτηση του γνωστού νταβατζή στα πλαίσια του πολύκροτου διαζυγίου του με τηλεπερσόνα” — όταν ξαφνικά, από το πουθενά, κάποια πανό εμφανίστηκαν σε γέφυρες και ζητούσαν “δικαίωμα στην πατρότητα” (!), που από τα αργυρόνητα Μέσα των νταβατζίδων παρουσιάστηκε ως τάχα πάνδημη “κοινωνική απαίτηση για υποχρεωτική συνεπιμέλεια” !

Το αποτέλεσμα: το εξαμβλωμα της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας επιφέρει ολέθρια διατάραξη του τρόπου ζωής του παιδιού, με την εναλλασσόμενη κατοικία τού παιδιού να είναι τα δύο διαφορετικά σπίτια των γονέων του· το παιδί, στην πιο τρυφερή ηλικία του καταλήγει νομάς, να πηγαινοέρχεται από σπίτι σε σπίτι, με καταστρεπτικές συνέπειες για τον ψυχοσυναισθηματικό του κόσμο, δεδομένης μάλιστα της ήδη επιβάρυνσής του από τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των γονέων, με συνεπακόλουθο και τη διάσπαση της οικογενειακής συνοχής.

Σύμφωνα με το νέο δίκαιο η συνεπιμέλεια είναι υποχρεωτική, αφού ισχύει εκ του νόμου και ανεξάρτητα από το εάν τη θέλουν οι γονείς. Η συνεπιμέλεια ή η συνέχισή της μπορεί να αποκλειστεί, εφόσον όμως συντρέχουν αυστηρές προϋποθέσεις (του άρθρου 1514 παρ. 2 του Αστικού Κώδικα) και όχι σε κάθε περίπτωση.

Τέτοιες περιπτώσεις είναι, ενδεικτικά, η περίπτωση κακοποιητικού, ψυχικά διαταραγμένου ή παντελώς αδιάφορου γονέα, η προσβολή τής γενετήσιας τιμής τού παιδιού, ή όταν συντρέξει πραγματική αδυναμία άσκησης της συνεπιμέλειας από τον ένα γονέα (αναπηρία γονέα), η μόνιμη μετεγκατάσταση του παιδιού σε άλλη πόλη ή χώρα, η χρήση ουσιών και ο εθισμός σε αυτές από τον έναν γονέα, κ.ά. .

Δύο είναι οι απαραβίαστοι νομικοί κανόνες που εγγυώνται την ασφάλεια δικαίου και κατ’ επέκταση τη δίκαιη δίκη: οι όροι της εκκρεμοδικίας και της τελεσιδικίας. Εκκρεμοδικία σημαίνει ότι όταν ανοίγεται μία δίκη, δεν μπορεί να ανοιχθεί νέα δίκη, με το ίδιο νομικό και πραγματικό αντικείμενο, όσο η δίκη είναι εκκρεμής (δεν μπορείς να χάσεις μία αγωγή σε πρώτο βαθμό, να κάνεις έφεση, και ταυτόχρονα νέα αγωγή, γιατί με τον τρόπο αυτό επανεισάγεις την υπόθεση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο που όμως έχει ήδη κρίνει οριστικά).

Ομοίως, τελεσιδικία σημαίνει ότι δεν μπορείς για μια υπόθεση που κρίθηκε τελεσίδικα να ασκήσεις νέα αγωγή με το ίδιο νομικό και πραγματικό αντικείμενο· κατ’ εξαίρεση, τελεσίδικη απόφαση μπορεί να μεταρρυθμιστεί όταν αφορά τα τέκνα, και μόνον όταν όψιμα γεγονότα που συνιστούν απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών επιβάλουν την ανάγκη μεταρρύθμισης της απόφασης.

Προσοχή: μιλάμε πάντοτε για μεταρρύθμιση τελεσίδικης απόφασης και όχι οριστικής απόφασης πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που έχει προσβληθεί με έφεση και εκκρεμεί στο Εφετείο. Κατάλυση των παραπάνω κανόνων δικαίου με φωτογραφικές διατάξεις, δεν είναι απλώς και προδήλως αντισυνταγματική, αλλά καταλύουν το κράτος δικαίου και διασύρουν το θεσμό τής δικαιοσύνης ως θλιβερό ανδρείκελο προσωπικών συμφερόντων.

Το κύριο σκέλος που διατάζει τη συνεπιμέλεια (διαπλαστική απόφαση) και το παρεπόμενο που διατάζει την υποχρέωση παράδοσης των παιδιών στον άλλο γονέα σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες (προσωρινώς εκτελεστή απόφαση).

Το παραπάνω είναι κρίσιμο να διευκρινιστεί νομικά ώστε να καταδειχθεί γιατί η Κεφαλογιάννη θα έπρεπε να καταλύσει το Σύνταγμα για να περάσει από τη Βουλή την τροπολογία. Μεταρρυθμιστική λοιπόν απόφαση σημαίνει ότι η απόφαση αυτή (για τη συνεπιμέλεια) δεν είναι προσωρινώς εκτελεστή· αυτό συνεπάγεται ότι δεν μπορεί να ζητηθεί αναστολή εκτέλεσης της συνεπιμέλειας, με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, μέχρι να εκδοθεί η απόφαση από το Εφετείο.

Έχασε την αποκλειστική επιμέλεια καθότι — υποχρεωτικά και εκ του νόμου — το Μονομελές Πρωτοδικείο διέταξε τη συνεπιμέλεια, κρίνοντας ότι η από κοινού άσκηση της επιμέλειας με τον πατέρα είναι προς το συμφέρον των παιδιών (ζητήματα όπως ότι ο πατέρας δεν είναι μέθυσος, τοξικομανής, ψυχικά διαταραγμένος, ή απειλητικός για την γενετήσια τιμή τών τέκνων, είτε δεν τέθηκαν, είτε κρίθηκαν από το δικαστήριο οριστικά, υπέρ του πατέρα, σε πρώτο βαθμό).

Η Κεφαλογιάννη άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής και η υπόθεση εκκρεμεί στο Εφετείο. Όπως παραπάνω επισημάνθηκε, η οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου που διέταξε τη συνεπιμέλεια είναι διαπλαστική και ως εκ τούτου η Κεφαλογιάννη δεν μπορεί να ζητήσει με ασφαλιστικά μέτρα την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι η υπόθεση να κριθεί στο Εφετείο.

Αν θεωρεί ότι , από εχθές που εκδόθηκε η απόφαση μέχρι σήμερα (!) προέκυψε απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών (!!), δηλαδή νέα γεγονότα στο πρόσωπο του πατέρα που δεν ήταν γνωστά στο δικαστήριο (!!!), επομένως συντρέχει σοβαρός λόγος που επιβάλει την ανάγκη εξαφάνισης της απόφασης της συνεπιμέλειας, μπορούσε τα γεγονότα αυτά να επικαλεστεί ως όψιμα με την έφεση, άλλως με πρόσθετους λόγους εφέσεως, και να ζητήσει από το Εφετείο την αποκλειστική επιμέλεια.

Τί μπορούσε η Κεφαλογιάννη στο μεσοδιάστημα, μέχρι την έκδοση απόφασης από το Εφετείο, με ασφαλιστικά μέτρα προς Μονομελές Πρωτοδικείο να ζητήσει, και τι δεν μπορούσε να ζητήσει: δεν μπορεί με προσωρινή απόφαση λήψης ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου να γίνει δεκτό αίτημα της Κεφαλογιάννη για αποκλειστική προσωρινή επιμέλεια διότι με τον τρόπο αυτό ανατρέπεται η οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου που έκρινε επί της αγωγής και διέταξε τη συνεπιμέλεια.

Αυτό που θα μπορούσε να ζητήσει με ασφαλιστικά μέτρα είναι η προσωρινή τροποποίηση των καταψηφιστηκών διατάξεων της απόφασης, δηλαδή των ωρών και ημερομηνιών που υποχρεούται να παραδίδει τα παιδιά (απαγόρευση παράδοσης των παιδιών στον πατέρα προσωρινά ή παρουσία κοινωνικού λειτουργού, μέχρι την έκδοση απόφασης από το Εφετείο) για σπουδαίο λόγο, που αφορά στο πρόσωπο του πατέρα, προς το συμφέρον των παιδιών.

Αστεία πράγματα! Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων θα απορρίπτονταν πανηγυρικά γιατί τα ζητήματα αυτά κρίθηκαν χθες με οριστική απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Ωστόσο, αν τα ζητήματα αυτά προέκυπταν σε μελλοντικό χρόνο, μετά την έκδοση τελεσίδικης απόφασης από το Εφετείο, ο νόμος τής παρέχει το δικαίωμα να ζητήσει μεταρρύθμιση της τελεσίδικης απόφασης.

Έκαναν το πρωτοφανές, της κατάλυσης των κανόνων δικαίου που διέπουν την εκκρεμοδικία· εκκρεμοδικία σημαίνει ότι όταν ανοίγεται μία δίκη, δεν μπορεί να ανοιχθεί νέα δίκη, με το ίδιο νομικό και πραγματικό αντικείμενο, όσο η δίκη είναι εκκρεμής (στο Πρωτοδικείο ή/και στο Εφετείο).

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έφερε φωτογραφική διάταξη για την Κεφαλογιάννη η οποία προβλέπει το αδιανόητο: Εν μέσω ΕΚΚΡΕΜΟΔΙΚΊΑΣ και αφού η αγωγή έχει κριθεί με ΟΡΙΣΤΙΚΉ απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου διατάζοντας τη συνεπιμέλεια, κατά της οποίας έχει ασκηθεί ΈΦΕΣΗ από την Κεφαλογιάννη και η υπόθεση εκκρεμεί στο Εφετείο, η τροπολογία προβλέπει ΝΈΑ ΑΓΩΓΉ (της Κεφαλογιάννη) ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟ που ζητά ΞΑΝΆ την αποκλειστική επιμέλεια, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΤΗΣ ΉΔΗ ΥΠΆΡΧΟΥΣΑΣ ΑΠΌΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟΥ — ΌΧΙ ΑΠΌ ΤΟ ΕΦΕΤΕΊΟ — ΑΛΛΆ ΞΑΝΆ ΑΠΌ ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΊΟ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΉΔΗ ΚΡΊΝΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΆ !!

Η τροπολογία δεν αποκλείει την ταυτόχρονη αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, οπότε η Κεφαλογιάννη προφανώς και θα ζητήσει με ασφαλιστικά μέτρα την αποκλειστική επιμέλεια, ανατρέποντας ενδεχομένως με απόφαση ασφαλιστικών μέτρων την ΟΡΙΣΤΙΚΉ απόφαση του ίδιου δικαστηρίου!! Πρόκειται για πρωτοφανή πράγματα μιας συμμορίας κακοποιητών του δικαίου !

Γιατί η σπουδή Κεφαλογιάννη, σώνει και ντε, να κριθεί η υπόθεση από την αρχή, με νέα αγωγή (τάχα “μεταρρύθμισης”). Διότι είναι απίθανο το Εφετείο να ανατρέψει τα πραγματικά περιστατικά που κρίθηκαν από το Πρωτοδικείο.

Το να πει ο Πρωτόδικης άσπρο = συνεπιμέλεια και να έρθει ο Εφέτης και να πει μαύρο= αποκλειστική επιμέλεια, στη δικαστηριακή πρακτική δε συμβαίνει ποτέ, γιατί αλλιώς δύο πράγματα συμβαίνουν: είτε ο Εφέτης λέει τον Πρωτόδικη διανοητικώς καθυστερημένο (απαγορεύεται μεταξύ των δικαστών ως βαριά αντιδεοντολογικό) , είτε ο Εφέτης είναι στημένος.

Άρα η Κεφαλογιάννη, επειδή δεν κατάφερε να ασκήσει (νομικά) επαρκή επιρροή στον Πρωτόδικη να εκδώσει απόφαση υπέρ της, γνωρίζοντας ότι το άσπρο δεν μπορεί στο Εφετείο να γίνει μαύρο, θα προσπαθήσει τη νομική επιρροή της να ασκήσει σε άλλον Πρωτοδίκη, ώστε να κερδίσει στο Πρωτοδικείο την αποκλειστική επιμέλεια και να πάει με αξιώσεις να παλέψει την αποκλειστική επιμέλεια τελεσίδικα στο Εφετείο. Για να γίνει όμως αυτό έπρεπε να προηγηθεί νομοθετικό πραξικόπημα.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη διασύρει το θεσμό τής δικαιοσύνης ως θλιβερό ανδρείκελο εξυπηρέτησης της μητρότητας Κεφαλογιάννη, που σήμερα πίνει από το πικρό ποτήρι το δηλητήριο της συνεπιμέλειας που ο ΣΥΡΙΖΑ με τους νταβατζίδες σερβίρανε στην κοινωνία.

Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.  To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.

By Έλληνας Πατριώτης

Απάντηση

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ