ΑΠΟΨΕΙΣ

Πώς η συγκέντρωση δουλειών σε λίγες πόλεις, οι τιμές κατοικίας, η παλαιότητα του κτιριακού αποθέματος, η ακρίβεια σε τρόφιμα, νερό και ενέργεια, η μη προσαρμογή των υποδομών στις νέες ροές πληθυσμού και τουρισμού, οι μνημονιακές υποχρεώσεις μέχρι το 2060, η συρρίκνωση της σύνταξης σε εθνικό επίδομα, και τα φορολογικά κίνητρα προς όσους έφυγαν συνθέτουν ένα σύστημα που στενεύει τις επιλογές του εργαζομένου αντί να τις διευρύνει... Αυτό δεν είναι αναπτυξιακό μοντέλο, είναι σύστημα διαχείρισης πληθυσμού. Η Ελλάδα δεν έχει απλώς στεγαστικό ζήτημα. Έχει ζήτημα κατανομής ζωής. Έχει χτίσει μια οικονομία όπου η εργασία στριμώχνεται σε λίγες πόλεις, η κατοικία λειτουργεί…

Ο «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος» δεν είναι προειδοποίηση πια - είναι καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας μας...Προτιμάς να είσαι ευτυχισμένος σκλάβος στην ουτοπική κοινωνία ή ελεύθερος με πόνο; Γιατί δεν μπορείς να έχεις και τα δύο... Σήμερα ο Huxley δεν φαίνεται προφητεία - φαίνεται ντοκιμαντέρ. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου το soma είναι τα αντικαταθλιπτικά, τα αγχολυτικά, τα social media που μας ναρκώνουν με δόσεις ντοπαμίνης. Όπου το σεξ χωρίς σύνδεση έχει γίνει νόρμα μέσω applications. Όπου η ψυχαγωγία είναι άπειρη - Netflix, TikTok, video games - και κανείς δεν χρειάζεται να σκεφτεί, να πονέσει, να αντιμετωπίσει. Όπου το «όλοι ανήκουν σε…

Όσο η Αθήνα οχυρώνεται πίσω από το γράμμα του νόμου, η Άγκυρα ξαναγράφει τον χάρτη της περιοχής... Το κρίσιμο στοιχείο που η ελληνική ηγεσία αρνείται να αντιμετωπίσει είναι η θεσμική εμβάθυνση των τουρκικών διεκδικήσεων. Η ενσωμάτωση της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην εσωτερική νομοθεσία και στα σχολικά βιβλία της γειτονικής χώρας δεν αποτελεί πυροτέχνημα. Μετατρέπει ένα αναθεωρητικό δόγμα από απλή ρητορική ενός ηγέτη σε μόνιμη κρατική δομή, δεσμευτική για κάθε μελλοντική κυβέρνηση στην Άγκυρα... Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης Η συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας στη Σόφια και οι επακόλουθες δηλώσεις της ελληνικής πλευράς επανέφεραν στο προσκήνιο μια χρόνια, δομική παθογένεια…

Όταν οι ισλαμικές χατζάρες γίνονται «κανονικότητα» για τους Ευρωπαίους, δεν μπορείς να βαφτίζεις «ακροδεξιό» το ένστικτο αυτοσυντήρησης! Στο Μπέλφαστ και άλλες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οργισμένοι πολίτες γέμισαν τους δρόμους φωνάζοντας «Enough is Enough» για τη μεταναστευτική πολιτική που έχει μετατρέψει τις πόλεις της Ευρώπης σε τριτοκοσμικά γκέτο απολίτιστων τεράτων. Ο (παραλίγο) αποκεφαλισμός ενός Ευρωπαίου μοιάζει με εσχατολογικό σημείο των καιρών. Το woke «κονκλάβιο» σε συνεργασία με την ισλαμική μάχαιρα, θέλουν να αποκεφαλίσουν εντελώς το κέντρο της ευρωπαϊκής σκέψης. Θέλουν να δημιουργήσουν ακέφαλους λαούς χωρίς νοητικούς νευρώνες ιστορίας, παράδοσης και συλλογικής ταυτότητας... Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης Το διεθνές Γκεμπελικό καθεστώς της νεοταξικής…

Κανείς δεν γεννιέται αμνός. Μας έκαναν έτσι. Δεν σιωπάμε επειδή δεν νοιαζόμαστε. Σιωπάμε επειδή μας έχουν κουράσει, μας έχουν απογοητεύσει και μας έχουν πείσει ότι δεν αλλάζει τίποτα… Αυτό είναι το πιο επιτυχημένο σχέδιο της εξουσίας: να μετατρέψει τους πολίτες σε αμνούς - όχι με βία, αλλά με συστηματική απόγνωση. Άρα, το ερώτημα δεν είναι γιατί σιωπάμε. Το ερώτημα είναι: μέχρι πότε; Γράφει η Καλυψώ Στεργίου Η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου τα σκάνδαλα αποκαλύπτονται, οι υπεύθυνοι παραμένουν στις θέσεις τους, και η κοινωνία... συνεχίζει. Όχι επειδή είμαστε ανόητοι. Αλλά επειδή ένα σύστημα δεκαετιών έχει φροντίσει…

Οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών εκμεταλλεύονται τις εκπληκτικές δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας, αλλά και την αδιαφορία και την παθητικότητα των πολιτών, διαμορφώνοντας το θεσμικό πλαίσιο για την νομιμοποίηση της προληπτικής αστυνόμευσης και του μαζικού κοινωνικού ελέγχου. Οι δυτικές κυβερνήσεις μόνο στα λόγια και μπροστά στις κάμερες τιμούν και σέβονται τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών, ενώ στο σκοτεινό παρασκήνιο πρωτοστατούν, αντιγράφοντας πιστά και «στα μουλωχτά» τις απάνθρωπες πολιτικές βιομετρικής ταυτοποίησης, κοινωνικής βαθμολόγησης και ψηφιακής επιτήρησης της Κίνας... Η βιομετρική τεχνολογία πληρωμών, η διασύνδεση του ψηφιακού πορτοφολιού με το βάναυσο σύστημα κοινωνικής βαθμολόγησης, η μαζική απώλεια θέσεων εργασίας εξαιτίας της επικράτησης των υπολογιστικών μηχανών και συστημάτων τεχνητής…