Νικόλαος Παντελιός

Η πιο επικίνδυνη μορφή εξουσίας δεν είναι εκείνη που επιβάλλεται με τη βία. Είναι εκείνη που καταφέρνει να πείσει τον άνθρωπο ότι είναι ελεύθερος ενώ ζει μέσα στον φόβο και τη χειραγώγηση... Ποιός ελέγχει πραγματικά την κοινωνία; Οι εκλεγμένες μαριονέτες ή εκείνοι που δεν φαίνονται ποτέ; Ποιος καθορίζει τι είναι αλήθεια και τι "παραπληροφόρηση" ή "συνωμοσιολογία"; Πόσο ελεύθερος είναι ένας άνθρωπος που εξαρτάται οικονομικά για να ζήσει; Και πόσο δημοκρατικό είναι ένα σύστημα όπου η φωνή του πολίτη φιμώνεται ή χάνεται μέσα στον φόβο, στη χειραγώγηση και στον θόρυβο της προπαγάνδας; Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός Ζούμε σε έναν κόσμο όπου…

Ο Προσωπικός Αριθμός παρουσιάζεται ως ένα σύγχρονο διοικητικό εργαλείο ταυτοποίησης που υπόσχεται απλοποίηση των συναλλαγών του πολίτη με το κράτος. Μία ενιαία ταυτότητα, ένας αριθμός για όλα, ένα «κλειδί» που θα συνδέει μητρώα και υπηρεσίες. Όμως πίσω από την εικόνα της ευκολίας, αναδύονται σοβαρά ερωτήματα που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Διαφορετικά, η «διευκόλυνση» μετατρέπεται σταδιακά σε δομή μόνιμης ψηφιακής επιτήρησης - σκλαβιάς, όπου ο πολίτης παύει να είναι ελεύθερος διαχειριστής των δεδομένων του και γίνεται αντικείμενο πλήρους διοικητικής αναγνωσιμότητας... Κάθε νέο σύστημα που συγκεντρώνει περισσότερα δεδομένα σε ένα σημείο δεν μπορεί να κρίνεται μόνο ως «διευκόλυνση», αλλά και ως εν…

Όταν η εξουσία μένει ανεξέλεγκτη, η διαφθορά παύει να είναι παρεκτροπή και μετατρέπεται σε εργαλείο. Οι θεσμοί στην Ελλάδα δεν λειτουργούν πλέον ως εγγυητές δικαιοσύνης, αλλά ως μηχανισμοί επιλεκτικής εφαρμογής της... Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική κοινωνία γίνεται συνεχώς μάρτυρας σκανδάλων, υποθέσεων διαφθοράς και σχέσεων ανάμεσα σε πολιτικούς και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα. Από την μεταπολίτευση και μετά τα σκάνδαλα πολλαπλασιάζονται χωρίς να τιμωρούνται οι υπεύθυνοι. Ιδιαίτερα την περίοδο των μνημονίων, αυτά τα φαινόμενα δεν εμφανίστηκαν ως μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ως μια επαναλαμβανόμενη κατάσταση... Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός Ως εγκληματική οργάνωση ορίζεται, σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα (Άρθρο 187 ΠΚ), η…

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η γνωστική ασυμφωνία είναι το όπλο των ισχυρών. Οι κυβερνήσεις, οι φαρμακοβιομηχανίες, οι πολυεθνικές και οι οργανώσεις εξουσίας δημιουργούν σύγχυση και διχασμό, φυτεύοντας αντιφατικά μηνύματα... Η κοινωνία ολόκληρη ζει σε μια συλλογική ψευδαίσθηση σε πολλά επίπεδα και οι μάζες δέχονται αβίαστα την προπαγάνδα του συστήματος, επειδή η αλήθεια προκαλεί ανυπόφορη ένταση και όχι γιατί δεν γνωρίζουν. Η πλειονότητα προτιμά την ασφάλεια της αυταπάτης από την αβεβαιότητα της ελευθερίας. Η ίδια η ιστορία επαναλαμβάνεται, ξανά και ξανά, με ανθρώπους που βλέπουν τα γεγονότα να ξεγυμνώνονται μπροστά τους και παρ’ όλα αυτά υπακούν σε ψευδείς αφηγήσεις... Γράφει ο Νικόλαος…