Ζούμε στην εποχή που στα Super Markets υπάρχουν δύο κατηγορίες αναλώσιμων προϊόντων: Τα αγαθά που αγοράζουμε και οι άνθρωποι, που μέσω καμερών, παρέχουμε δωρεάν δεδομένα για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης…
Οργανώνουμε την οικονομία, σε μια κοινωνία που αναγνωρίζει τον άνθρωπο ως απειλή ή..τροφή, που συνηθίσαμε να τη λέμε «βάση δεδομένων»... Σε όλα τα supermarkets υπάρχουν δύο κατηγορίες αναλώσιμων: Όσα είναι στους πάγκους και τα ράφια, είναι η μία κατηγορία. Η άλλη είναι οι άνθρωποι πού μέσω καμερών και σκάνερς, παρέχουν δεδομένα για την ανάπτυξη τής τεχνητής νοημοσύνης. Όταν μια κοινωνία φτάσει σ' αυτό το στάδιο περνά στην αυτο-κατανάλωση. Πλέον εμείς είμαστε τα προϊόντα... Γράφει ο Φίλιππος Χάντζος Η τεχνητή νοημοσύνη χρειάζεται τίς κάμερες. Οι κάμερες στους χώρους εργασίας παρακολουθούν τούς εργαζόμενους. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι χώροι εργασίας όπου, ταυτόχρονα, υπάρχουν και πελάτες. Τράπεζες, εκδοτήρια εισιτηρίων, super markets, καφέ, καταστήματα λιανικής. Τά σούπερ μάρκετ έχουν ακόμα μεγαλύτερη αξία παρατήρησης (καί καταγραφής) διότι αφορούν τίς περισσότερες κατηγορίες πληθυσμού…
