Παιδιά

Το σχολείο σήμερα πορεύεται προς ένα χαοτικό, αχαλίνωτο ολοκληρωτισμό αντεστραμμένου αναμορφωτηρίου ή ασύλου, όπου ο κύριος κανόνας συμβατικής «παιδαγωγικής» λειτουργίας θα είναι η απεριόριστη ανεκτικότητα και επιτρεπτικότητα απέναντι σε κάθε παράβαση των κανόνων του παιδαγωγικού συμβολαίου από τους «εκπαιδευόμενους» και όπου υπόλογοι και δέσμιοι των κανόνων θα είναι μόνο οι εργαζόμενοι παιδαγωγοί… Το σημερινό μετανεωτερικό δυτικό υποκείμενο είναι πλέον ένας «παιχνιδιάρης» homo Festivus. Μια αυτοθαυμαζόμενη εν δυνάμει «εξέχουσα ατομικότητα». Ένα δυστοπικό κενό, ένα ηθικά ξεχαρβαλωμένο νεαρό άτομο «χωρίς ιστορία», ενδεχομένως χωρίς μέλλον, αλλά γεμάτο επιθυμίες να διασκεδάσει τις υπαρξιακές αγωνίες του, να «περάσει καλά», να διακριθεί κοινωνικά, όχι όμως πια…

Η Ελλάδα δεν σώζεται με ανούσιες επιτροπές. Σώζεται με κούνιες!! Η Ελλάδα βρίσκεται σε σταυροδρόμι ιστορικής σημασίας. Το δημογραφικό δεν είναι πρόβλημα για τις επόμενες γενιές. Είναι κρίση ΤΩΡΑ. Κρίση που συνθλίβει το ασφαλιστικό σύστημα, που αδειάζει χωριά και νησιά, που αφήνει τα σύνορά μας εκτεθειμένα, που δίνει όπλα στην Τουρκία χωρίς να ρίξει ούτε μια σφαίρα... Του Παναγιώτη Αποστόλου Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου Υπάρχουν αλήθειες που κανείς δεν θέλει να πει. Υπάρχουν αριθμοί που κανείς δεν τολμά να διαβάσει δυνατά. Και υπάρχουν τάσεις που εξελίσσονται αργά, αθόρυβα, μεθοδικά — ακριβώς επειδή δεν χτυπά συναγερμός, δεν πέφτουν βόμβες, δεν γίνεται…

Αυτό το βιβλίο είναι επίσημη έκδοση του Ιράν: «Ένα κοριτσάκι, ακόμα και νεογέννητο (!!!), μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σκεύος ηδονής είτε με κανονικό γάμο είτε με προσωρινό. Η σύσταση του Ανώτατου Πνευματικού (και Ηθικού βεβαίως βεβαίως) Ηγέτη είναι να μην υπάρξει πλήρης διείσδυση πριν να…ολοκληρωθεί ως γυναίκα, δηλαδή να γίνει…9 ετών»... «Διαδώστε κατά ριπάς. Οι δυτικοί άνθρωποι δεν ξέρουν τι συμβαίνει σ΄ αυτές τις βαθιά άρρωστες κοινωνίες. Η σιωπή είναι συνενοχή. Υπάρχουν λόγια για να εκφράσουν αυτή την κτηνωδία; Υπάρχουν ποινές για αυτά τα ανθρωπόμορφα τέρατα; Αυτό το καθεστώς υποστηρίζουν όσοι είναι μόνιμα με τον (κτην)άνθρωπο...» Γράφει ο Θάνος Τζήμερος…

Αν πάρουμε ως βάση τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες εκτρώσεις ετησίως, για τα σαράντα έτη εφαρμογής του νόμου, από το 1986 έως το τέλος του 2025, ο σωρευτικός αριθμός αγγίζει τα δέκα εκατομμύρια...! Την ίδια ώρα που οι νεοφιλελεύθεροι δικαιωματιστές προωθούν ως δικαίωμα τη θανάτωση αθώων υπάρξεων στο όνομα του εγώ τους, η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί με οργή την προκλητική αντικατάσταση του πληθυσμού. Ενώ οδηγούν τις Ελληνίδες στην έκτρωση μέσω της οικονομικής εξαθλίωσης, παράλληλα επιλέγουν να καλύψουν το δημογραφικό κενό με λαθρομετανάστες, αδιαφορώντας για την αλλοίωση του εθνικού ιστού... Γράφει ο Λεύκος Πασχάλη Η Ελλάδα και η Κύπρος βιώνουν σήμερα έναν…

Η Καρυστιανού άνοιξε το δρόμο άθελα της ή ηθελημένα, στο να σταματήσει επιτέλους αυτή η - κυριολεκτικά - γενοκτονία του θανάτου των εμβρύων που συντελείται από τα μέσα της δεκαετίας του '60 στην «πολιτισμένη» Δύση... Ζούμε σε μια εποχή ηθικής αναστροφής, όπου το αυτονόητο παρουσιάζεται ως ακραίο και το αδιανόητο βαφτίζεται «δικαίωμα»! Η νομιμοποίηση των αμβλώσεων δεν ήταν μεμονωμένο γεγονός. Ήταν κρίκος σε μια αλυσίδα που ξεκίνησε από τη Δύση, εφαρμόστηκε πρώτα στην Ευρώπη από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και επιβλήθηκε στην Ελλάδα με χρονική καθυστέρηση, αλλά με την ίδια ιδεολογική σκληρότητα. Η οικογένεια έπρεπε να αποδυναμωθεί. Η…