Γεωπολιτική Ανάλυση

Από τον “Χάρτινο Τίγρη” στην αναδυόμενη υπερδύναμη; Πώς η αποτυχία της αποκεφαλιστικής στρατηγικής μετατρέπει το Ιράν σε τέταρτο πόλο Παγκόσμιας Ισχύος... Τα Στενά του Ορμούζ υπό τον έλεγχο του Ιράν, σαράντα ημέρες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών. Το στρατηγικό σημείο που μπορεί να “πνίξει” την παγκόσμια οικονομία σε μία μόνο νύχτα! Γράφει ο Πύρινος Λόγιος Σαράντα ημέρες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, ο κόσμος βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι που απειλεί να αναδιατάξει τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη. Η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών, βασισμένη στην πεποίθηση ότι το Ιράν είναι ένας «χάρτινος τίγρης» στα πρόθυρα της κατάρρευσης, φαίνεται να οδηγεί…

Ζούμε σε ημέρες όπου η Αποκάλυψη του Ιωάννου δηλώνει ζωηρά τα σημάδια της επαλήθευσης. Η ενότητα της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού μέσω της Τετραρχίας των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, είναι ίσως το ύστατο κάλεσμα της ιεραρχικής προσφυγής… Η Τετραρχία των εξής: Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, Πατριαρχείο Αντιοχείας και Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, εφόσον λειτουργήσει με σεβασμό και ειλικρινή ενότητα και γεωστρατηγική σύμπνοια, μπορεί να συναποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της πολυπόθητης ειρήνης, της σταθερότητας και της γεωπολιτικής ισορροπίας μέσα στον σύγχρονο κόσμο, προς όφελος όχι μόνο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, αλλά και του ευρύτερου Χριστιανικού κόσμου, καθώς και για το καλό…

Η Ελλάς ζει την περίοδο των παθών της. Υποφέρει τυραγνισμένη, όπως γράφει και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, από το αλλόθρησκο ψευτορωμαίικο και θα υποφέρει εντονότερα μέχρι την σταύρωση της. Όλα τώρα είναι μαύρα γύρω μας αλλά έρχονται τα καλύτερα και οι Έλληνες πρέπει να παραμείνουμε ανθεκτικοί. Όταν θα επαν-εγκαινιάσουμε τον Ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας δεν θα πούμε κάτι για τον Ναό του Σολομώντος όπως είπε ο Ιουστινιανός το «Νενίκηκά σε Σολομών», διότι απλά ο Ναός του Σολομώντος δεν θα υπάρχει. Εργάζονται οι αφεντάδες της Γης για το μεγάλο Ισραήλ αλλά θα τους προκύψει Μεγάλη Ελλάς! Γράφει ο Χρήστος Μαντζιάρης…

Ουκρανία και Μέση Ανατολή. Δύο συγκρούσεις, δύο διαφορετικές γεωγραφίες, δύο διαφορετικά σύνολα παικτών. Και όμως το ίδιο ακριβώς μοτίβο. Η διπλωματία υπονομεύεται την κατάλληλη στιγμή, η στρατιωτική κλιμάκωση ακολουθεί με μαθηματική ακρίβεια, και ο λογαριασμός καταλήγει στον ίδιο πάντα αποδέκτη. Οι πόλεμοι έχουν πάντα χορηγούς. Σπάνια όμως οι χορηγοί κάθονται στο ίδιο τραπέζι με αυτούς που πληρώνουν. Ο πόλεμος δεν τελειώνει όταν σωπαίνουν τα όπλα. Τελειώνει όταν πληρωθεί ο λογαριασμός. Και αυτόν τον λογαριασμό, ξέρουμε ήδη ποιος θα τον πληρώσει... Υπάρχει μια αδιόρατη αλλά τέλεια αρχιτεκτονική σε αυτό το σύστημα. Οι αμυντικές εταιρείες πουλούν όπλα και κερδίζουν. Οι ενεργειακές εταιρείες…

Η περιοχή του Όρους του Ναού, στην Ιερουσαλήμ, δεν αποτελεί μόνο θρησκευτικό σύμβολο, αλλά και αντικείμενο σύνθετου διεθνούς νομικού καθεστώτος. Η διεθνολογική προσέγγιση και η πιθανότητα δραστικής μεταβολής στο καθεστώς της Ιερουσαλήμ συγκρούεται με το ισχύον διεθνές δίκαιο και αντιβαίνει σε διεθνείς πολυμερείς συμφωνίες και ενέχει εξαιρετικά υψηλό γεωπολιτικό κόστος… Ενώ οι μεσσιανικές αφηγήσεις διατηρούν τη ραβινική θεολογική και πολιτισμική τους σημασία, η πραγμάτωσή τους στο πεδίο της διεθνούς πολιτικής προσκρούει σε ένα πυκνό πλέγμα νομικών, διπλωματικών και στρατηγικών περιορισμών, που θεωρώ θα μπορέσουν να παρακαμφθούν με τον ένα ή άλλο τρόπο. Τότε όταν πλέον θα έχει έλθει το πλήρωμα…

Αυτό που βιώνουμε σήμερα στη Μέση Ανατολή δεν είναι μια ακόμη περιφερειακή κρίση που θα διαχειριστούν οι διπλωμάτες και θα ξεχάσουν οι αγορές. Είναι η στιγμή που η διαφορά ανάμεσα στον νόμο και στην ισχύ έγινε ορατή με γυμνό μάτι και κανείς δεν προσποιείται πια ότι δεν τη βλέπει... Όταν μεγάλες δυνάμεις βαφτίζουν την πλήρη πολεμική εμπλοκή 'προληπτική αποτροπή', όταν το διεθνές δίκαιο επικαλείται κανείς μόνο όταν τον βολεύει, και όταν ο ΟΗΕ έχει περιοριστεί σε ρόλο παρατηρητή ανθρωπιστικών καταστροφών, τότε δεν έχεις κρίση. Έχεις ένα νέο σύστημα, ένα μη σύστημα... Άρθρο του Μιχάλη Χαιρετάκη Το Μάρτιο του 2026, κανένα…

Ο σύγχρονος τουρκικός παροξυσμός, εκφράζεται με απειλές κατά Κύπρου και Αιγαίου Πελάγους και με τα υποθετικά σενάρια περί περιφερειακής αποσταθεροποίησης... Η τουρκική ρητορική περί «κατάληψης Κύπρου και Αιγαίου» σε περίπτωση ισραηλινής επίθεσης, αποτελεί ένδειξη αναθεωρητικών πολιτικών και γεωστρατηγικής φιλοδοξίας. Η πραγματική στρατιωτική δράση θα προκαλούσε πολλαπλές συνέπειες: περιφερειακή αποσταθεροποίηση, κυρώσεις, στρατιωτική κινητοποίηση, ενεργειακή αβεβαιότητα. Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.) Ο σύγχρονος τουρκικός παροξυσμός, εκφράζεται με απειλές κατά Κύπρου και Αιγαίου Πελάγους και με τα υποθετικά σενάρια περί περιφερειακής αποσταθεροποίησης. Η Ανατολική Μεσόγειος συνεχίζει να αποτελεί πεδίο έντασης και γεωπολιτικών ανταγωνισμών, όπου η ρητορική και οι στρατηγικές…