Υπόθεση Ντόκου: Μια τεράστια τρύπα στην Εθνική Ασφάλεια και η συστημική κατάρρευση του κράτους – Έχουμε «Σύμβουλο», αλλά δεν έχουμε «Συμβούλιο» Εθνικής Ασφαλείας…

Η υπόθεση Ντόκου δεν είναι ένα μεμονωμένο ατυχές συμβάν, αλλά το σύμπτωμα μιας βαθιάς θεσμικής σήψης. Αποδεικνύει περίτρανα ότι η τρέχουσα κυβέρνηση στερείται της απαιτούμενης σοβαρότητας για να διαχειριστεί τις τύχες του ελληνισμού. Το περιβόητο προεκλογικό αφήγημα «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα» κατέρρευσε με πάταγο. Η πραγματικότητα έδειξε ότι αν χτυπήσει το τηλέφωνο, θα το σηκώσει ένας ανυποψίαστος σύμβουλος για να παραδώσει επιχειρησιακά μυστικά της ΕΥΠ σε μια φάρσα…

Η πρόσφατη «υπόθεση Ντόκου» —όπου ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Πρωθυπουργού παγιδεύτηκε από ξένα κέντρα υβριδικού πολέμου σε μια live βιντεοκλήση αποσπώντας του κρατικά μυστικά— ξεσκέπασε κάτι πολύ βαθύτερο από έναν προσωπικό ερασιτεχνισμό. Αποκάλυψε το απόλυτο θεσμικό παράδοξο της ελληνικής κρατικής αρχιτεκτονικής. Η Ελλάδα διαθέτει «Σύμβουλο» Εθνικής Ασφάλειας, αλλά στερείται ενός πραγματικού, θεσμοθετημένου και λειτουργικού «Συμβουλίου» Εθνικής Ασφάλειας…

Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης

Την ώρα που η Ανατολική Μεσόγειος φλέγεται και η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε παθητικό θεατή των γεωοικονομικών ανακατατάξεων και της στρατηγικής γιγάντωσης της Τουρκίας, ο σκληρός πυρήνας του συστήματος εθνικής ασφαλείας της χώρας εμφανίζει εικόνα πλήρους διάλυσης.

Η αποκάλυψη ότι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Πρωθυπουργού, κ. Θ. Ντόκος, έπεσε θύμα των Ρώσων φαρσέρ Vovan και Lexus, συνομιλώντας μαζί τους σε βιντεοκλήση και αποκαλύπτοντας απόρρητες πληροφορίες, δεν είναι απλώς ένα επικοινωνιακό ατόπημα. Είναι μια τεράστια τρύπα στην εθνική ασφάλεια και ο απόλυτος ορισμός του θεσμικού ερασιτεχνισμού.

Ακολουθεί μια λεπτομερής ανάλυση των λόγων για τους οποίους η υπόθεση αυτή συνιστά μείζον εθνικό πρόβλημα:

1. Η Παραβίαση των Πρωτοκόλλων και η Άγνωστη Διαδρομή του Αριθμού

Το πρώτο και πιο κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει είναι το πώς οι ξένοι φαρσέρ —οι οποίοι λειτουργούν αποδεδειγμένα ως εργαλεία υβριδικού πολέμου— κατάφεραν να γνωρίζουν και να έχουν άμεση πρόσβαση στον προσωπικό αριθμό τηλεφώνου του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας της Ελλάδας.

*Αν ο αριθμός του ανθρώπου που διαχειρίζεται τα πιο ευαίσθητα κρατικά μυστικά είναι έκθετος ή μπορεί να εντοπιστεί με μια απλή αναζήτηση από ξένες υπηρεσίες, τότε η επικοινωνιακή θωράκιση της χώρας είναι ανύπαρκτη.

*Σε ένα σοβαρό κράτος, καμία κλήση με ξένο αξιωματούχο δεν πραγματοποιείται απευθείας στο κινητό τηλέφωνο ενός συμβούλου. Απαιτείται προηγούμενη διπλωματική διασταύρωση, έγκριση των υπηρεσιών ασφαλείας και χρήση κρυπτογραφημένων, προστατευμένων γραμμών (Secure Lines). Η παράκαμψη αυτών των φίλτρων αποδεικνύει ότι η κορυφή της διοίκησης λειτουργεί εντελώς «χύμα».

2. Η Διαρροή Κρατικών Απορρήτων «στον Αέρα»

Το πρόβλημα διογκώνεται ανεπανόρθωτα από το περιεχόμενο των όσων ειπώθηκαν. Ο κ. Ντόκος δεν περιορίστηκε σε μια τυπική ανταλλαγή φιλοφρονήσεων, αλλά προχώρησε σε αποκαλύψεις που εκθέτουν τον επιχειρησιακό μηχανισμό της χώρας:

*Η αποκάλυψη πληροφοριών για την αποστολή του Διοικητή της ΕΥΠ στο Κίεβο συνιστά ευθεία υπονόμευση των επιχειρήσεων της ίδιας της χώρας. «Καίει» πρωτόκολλα ασφαλείας και εκθέτει σε κίνδυνο πρόσωπα και συνδέσμους.

*Η διαρροή πληροφοριών για το χρονοδιάγραμμα των εθνικών εκλογών («στους επόμενους μήνες») σε ξένα κέντρα δείχνει πλήρη έλλειψη συνείδησης του θεσμικού ρόλου και των ορίων της εχέμυθειας

3. Πλήρης Άγνοια των Υβριδικών Απειλών (Social Engineering)

Οι συγκεκριμένοι Ρώσοι φαρσέρ είναι παγκοσμίως γνωστοί εδώ και χρόνια για την παγίδευση ξένων ηγετών και αξιωματούχων. Το γεγονός ότι ο επικεφαλής της εθνικής ασφάλειας της Ελλάδας στερείται της βασικής εκπαίδευσης και εγρήγορσης για την αναγνώριση τεχνικών «κοινωνικής μηχανικής» (social engineering) και ψηφιακής απάτης είναι εγκληματικό. Όταν ο ίδιος ο Σύμβουλος πέφτει θύμα μιας τόσο απλής μεθοδολογίας, γίνεται σαφές πόσο ευάλωτος είναι ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός απέναντι σε πραγματικές, οργανωμένες κυβερνοεπιθέσεις.

4.Επιβεβαίωση της Συστημικής Κατάρρευσης

Αυτό το περιστατικό αποτελεί την πιο απτή και θλιβερή επιβεβαίωση της συστημικής κατάρρευσης της διοικητικής αλυσίδας που ήδη έχω αναλύσει. Υπάρχει μια ευθεία, αιτιώδης σχέση ανάμεσα στο «χύμα» σύστημα εθνικής ασφάλειας και τη γεωπολιτική υποχωρητικότητα της χώρας.

Μια κυβέρνηση που αδυνατεί να προστατεύσει τον προσωπικό αριθμό και τις συνομιλίες του Συμβούλου Ασφαλείας της από μια απλή φάρσα, είναι η ίδια κυβέρνηση που εμφανίζεται ως παθητικός θεατής απέναντι στα 133 δις της νέας Τράπεζας Άμυνας του ΝΑΤΟ (DSRB) και στην επιχειρούμενη περικύκλωση της Κύπρου και του Αιγαίου από τα νέα στρατηγεία της Άγκυρας.

Όταν δεν υπάρχουν σοβαρά πρωτόκολλα για να ελεγχθεί μια βιντεοκλήση, είναι επόμενο να μην υπάρχουν αντανακλαστικά για την προβολή ισχύος, την άσκηση Βέτο ή την απαίτηση για ίδρυση Ελληνικού Στρατηγείου στην Κάρπαθο.

Αναλύοντας λεπτομερώς τον διάλογο Φαρσέρ – Ντόκου…

Αναλύοντας λεπτομερώς τον διάλογο Φαρσέρ – Ντόκου εντοπίσα τα εξής κρίσιμα σημεία που εκθέτουν ανεπανόρθωτα την εθνική ασφάλεια της χώρας:

1. Η Ευκολία Αποκάλυψης Επιχειρησιακών Μυστικών (Intelligence Leak)

Στην πρώτη κιόλας απάντησή του, ο κ. Ντόκος, χωρίς καμία απολύτως πίεση, αποκαλύπτει τη θέση και τη δραστηριότητα του επικεφαλής των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών:

«…όπως γνωρίζετε, ο διευθυντής των υπηρεσιών πληροφοριών μας βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο Κίεβο. Πραγματοποιεί —ή πραγματοποιούσε χθες— συναντήσεις με τους ομολόγους του».

Το Σφάλμα: Η μετακίνηση και οι επαφές του Διοικητή της ΕΥΠ σε εμπόλεμη ζώνη αποτελούν επτασφράγιστο κρατικό μυστικό. Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας τις «καίει» σε μια μη κρυπτογραφημένη γραμμή με έναν άγνωστο συνομιλητή, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του Διοικητή και την επιτυχία της αποστολής.

2. Υποταγή της Εθνικής Ασφάλειας στο Μικροκομματικό Συμφέρον

Σε ένα από τα πιο σοκαριστικά σημεία, ο κ. Ντόκος συνδέει ευθέως την εθνική άμυνα και ένα πιθανό πολεμικό ατύχημα με το πολιτικό κόστους της κυβέρνησης:

«Και παρακαλώ να έχετε υπόψη ότι σε λίγους μήνες έχουμε εκλογές. Επομένως, ένα ατύχημα τέτοιου είδους θα προκαλούσε πολύ σοβαρό πρόβλημα στην ελληνική κυβέρνηση».

Το Σφάλμα: Αντί το επιχείρημά του να επικεντρώνεται αποκλειστικά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής, της κυριαρχίας και των ελληνικών υδάτων, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας εκλιπαρεί (έναν υποτιθέμενο ξένο αξιωματούχο) να προσέξει για να μην χάσει η κυβέρνηση τις εκλογές. Αυτό δείχνει έλλειψη θεσμικής σοβαρότητας και αποκαλύπτει στον «αντίπαλο» την πολιτική ευαλωτότητα της Αθήνας.

3. Το «Παζάρι» και η Γεωπολιτική Γύμνια της Χώρας

Όταν ο φαρσέρ τον προειδοποιεί για επικείμενα χτυπήματα με drones κοντά σε ελληνικά νησιά, η αντίδραση του κ. Ντόκου δεν είναι η άμεση επίκληση αποτροπής, αλλά η ανησυχία για την… τουριστική σεζόν:

«Διανύουμε την τουριστική περίοδο και η ναυτιλιακή κίνηση είναι αυξημένη… Οποιοδήποτε πρόβλημα ή περιστατικό που θα επηρέαζε τη ναυτιλιακή ασφάλεια και τον τουρισμό μας, θα προκαλούσε σημαντικά προβλήματα…»

Και το χειρότερο, προτείνει στους Ουκρανούς να χτυπήσουν…άλλους στόχους:

«Ίσως μπορέσετε να βρείτε κάποιον Ρώσο δισεκατομμυριούχο… Πηγαίνουν στην Τουρκία ή αλλού».

Το Σφάλμα: Η εθνική ασφάλεια υποβιβάζεται σε οικονομικό μέγεθος (τουρισμός). Η Αθήνα εμφανίζεται αδύναμη να επιβάλει την κυριαρχία της στα ίδια της τα ύδατα, παρακαλώντας τον επιτιθέμενο να μεταφέρει τη δράση του αλλού.

4. Πρόωρη Αποκάλυψη της Στρατηγικής του ΝΑΤΟ και της ΕΕ

Ο κ. Ντόκος προχωρά σε πλήρη ανάλυση των εσωτερικών ισορροπιών της Συμμαχίας και της ΕΕ, εκθέτοντας τη θέση των συμμάχων:

Αποκαλύπτει ότι το ΝΑΤΟ «δεν είναι έτοιμο να συζητήσει το ενδεχόμενο πλήρους ένταξης» της Ουκρανίας.

Αποκαλύπτει τον «έντονο προβληματισμό» για τη στάση των ΗΠΑ.

Παραδέχεται ότι «η πλήρη ένταξη (στην ΕΕ) θα συναντούσε την αντίθεση ορισμένων από τα μεγάλα κράτη-μέλη», «αδειάζοντας» ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και προκρίνοντας λύσεις τύπου Μέρκελ για «υπό όρους ένταξη».

5. Επιχειρησιακό «Χύμα»: Συμφωνίες στα Τυφλά

Στο κλείσιμο, ο κ. Ντόκος ζητά προσχέδια διμερών αμυντικών συμφωνιών και προτείνει ανταλλαγή επισκέψεων στρατιωτικών και βιομηχανικών στελεχών, βασιζόμενος αποκλειστικά σε μια τηλεφωνική επικοινωνία με έναν άνθρωπο του οποίου την ταυτότητα δεν επιβεβαίωσε ποτέ.

Συμπέρασμα της Ανάλυσης

Ο διάλογος αυτός επιβεβαιώνει με τον πιο οδυνηρό τρόπο όσα υποστηρίζω. Η κορυφή της ελληνικής διοίκησης:

1. Στερείται βασικών ψηφιακών πρωτοκόλλων ασφαλείας και πέφτει θύμα “social engineering” σαν ερασιτέχνης.

2. Άγεται και φέρεται από τον φόβο του πολιτικού κόστους και της επικοινωνιακής διαχείρισης.

3. Λειτουργεί ως παθητικός παρατηρητής, εκλιπαρώντας για ηρεμία λόγω «τουριστικής περιόδου», την ώρα που γύρω μας συντελείται γεωπολιτική κοσμογονία.

Είναι πλέον σαφές: Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι μόνο εξωτερικό (η γιγάντωση της Τουρκίας), είναι πρωτίστως εσωτερικό και δομικό. Όταν ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας λειτουργεί τόσο «χύμα», η χώρα είναι θεσμικά απροστάτευτη.

Το Μεγάλο θεσμικό έλλειμμα – Έχουμε «Σύμβουλο», αλλά δεν έχουμε «Συμβούλιο» Εθνικής Ασφάλειας…

Η πρόσφατη «υπόθεση Ντόκου» —όπου ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Πρωθυπουργού παγιδεύτηκε από ξένα κέντρα υβριδικού πολέμου σε μια live βιντεοκλήση αποσπώντας του κρατικά μυστικά— ξεσκέπασε κάτι πολύ βαθύτερο από έναν προσωπικό ερασιτεχνισμό. Αποκάλυψε το απόλυτο θεσμικό παράδοξο της ελληνικής κρατικής αρχιτεκτονικής.

Η Ελλάδα διαθέτει «Σύμβουλο» Εθνικής Ασφάλειας, αλλά στερείται ενός πραγματικού, θεσμοθετημένου και λειτουργικού «Συμβουλίου» Εθνικής Ασφάλειας.

Η εθνική ασφάλεια της χώρας έχει προσωποποιηθεί, μετατρεπόμενη σε μια κλειστή, άτυπη υπηρεσία του Μεγάρου Μαξίμου. Σε μια εποχή που η Ανατολική Μεσόγειος αναφλέγεται και η Τουρκία επιβάλλει γεωοικονομικά τετελεσμένα, η διαχείριση της εθνικής μας μοίρας με όρους «παρέας» και χωρίς θεσμικά στεγανά συνιστά εθνική επικινδυνότητα.

1. Η Ιδιωτικοποίηση της Εξωτερικής Πολιτικής

Όταν δεν υφίσταται ένα θεσμοθετημένο Συμβούλιο, οι αποφάσεις για την άμυνα και τη διπλωματία λαμβάνονται πίσω από κλειστές πόρτες, μακριά από τα απαραίτητα φίλτρα ελέγχου.

Το Πρόβλημα: Έτσι φτάνουμε στο σημείο να μαθαίνουμε από τις εφημερίδες για σιωπηρές συναινέσεις της Αθήνας σε νατοϊκά στρατηγεία στην Τουρκία που περικυκλώνουν την Κύπρο και το Αιγαίο.

Η απουσία ενός συλλογικού οργάνου επιτρέπει στην εκάστοτε κυβέρνηση να ασκεί μυστική διπλωματία, υποβαθμίζοντας τη χώρα σε «προβλέψιμο σύμμαχο» που υποχωρεί με αντάλλαγμα επικοινωνιακά «καθρεφτάκια».

Η Δομική Αλλαγή: Η εθνική στρατηγική δεν μπορεί να είναι ιδιοκτησία κανενός Πρωθυπουργού και καμίας εφήμερης κυβέρνησης. Απαιτείται η άμεση ίδρυση ενός ανώτατου οργάνου με ex-officio συμμετοχή της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, των υπηρεσιών πληροφοριών και των αρμόδιων υπουργών, με αυστηρά ψηφιακά και διπλωματικά πρωτόκολλα.

2. Η Κατάρρευση της Θεσμικής Μνήμης

Η έλλειψη ενός μόνιμου Συμβουλίου στερεί από το κράτος τη στρατηγική του συνέχεια, αφήνοντάς το έρμαιο των εγχώριων πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Το Πρόβλημα: Όπως αποδείχθηκε σοκαριστικά από τον διάλογο του κ. Ντόκου με τους Ρώσους φαρσέρ, ο κορυφαίος σύμβουλος της χώρας συνέδεσε ευθέως την εθνική άμυνα με τον φόβο του πολιτικού κόστους των εκλογών και την ανησυχία μην διαταραχθεί η «τουριστική περίοδος»

Η Δομική Αλλαγή: Ένα πραγματικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας λειτουργεί πέρα και πάνω από εκλογικούς κύκλους. Διασφαλίζει τη θεσμική μνήμη του κράτους, ώστε οι «κόκκινες γραμμές» της χώρας να παραμένουν αδιαπραγμάτευτες, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα βρίσκεται στην εξουσία.

3. Η Απουσία Φίλτρων Αντικατασκοπείας και Cyber-Security

Σε σοβαρά κράτη, ο επικεφαλής ασφαλείας είναι ο συντονιστής ενός τεράστιου μηχανισμού και όχι ένας απομονωμένος στόχος.

Το Πρόβλημα: Το γεγονός ότι ο προσωπικός αριθμός του Συμβουλίου ήταν προσβάσιμος σε ξένες υπηρεσίες και ότι ο ίδιος δεν διέθετε την παραμικρή εκπαίδευση ενάντια σε τεχνικές ψηφιακής απάτης (social engineering), δείχνει ένα κράτος εντελώς «γυμνό».

Η Δομική Αλλαγή: Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας πρέπει να υποστηρίζεται από μόνιμες διευθύνσεις ανάλυσης ψηφιακών απειλών. Καμία κλήση με ξένο αξιωματούχο δεν πρέπει να γίνεται σε προσωπικά κινητά, παρά μόνο μέσα από κρυπτογραφημένες, πιστοποιημένες γραμμές (Secure Lines) και κατόπιν διπλωματικής διασταύρωσης.

Συμπέρασμα

Η υπόθεση Ντόκου δεν είναι ένα μεμονωμένο ατυχές συμβάν, αλλά το σύμπτωμα μιας βαθιάς θεσμικής σήψης. Αποδεικνύει περίτρανα ότι η τρέχουσα κυβέρνηση στερείται της απαιτούμενης σοβαρότητας για να διαχειριστεί τις τύχες του ελληνισμού. Δεν έχει κανένα πολιτικό ή ηθικό δικαίωμα να συναινεί μονομερώς σε αποφάσεις που δεσμεύουν μακροπρόθεσμα την ασφάλεια της χώρας, όταν η ίδια αδυνατεί να θωρακίσει τα στοιχειώδη.

Η Δομική Αλλαγή, η εισαγωγή αυστηρών ψηφιακών πρωτοκόλλων και η απομάκρυνση του ερασιτεχνισμού από τα κέντρα λήψης αποφάσεων αποτελούν πλέον όρο εθνικής επιβίωσης.

Το περιβόητο προεκλογικό αφήγημα «ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα» κατέρρευσε με πάταγο. Η πραγματικότητα έδειξε ότι αν χτυπήσει το τηλέφωνο, θα το σηκώσει ένας ανυποψίαστος σύμβουλος για να παραδώσει επιχειρησιακά μυστικά της ΕΥΠ σε μια φάρσα.

Αυτό το «χύμα» κράτος του ελλοχεύοντος ερασιτεχνισμού πρέπει να τελειώσει τώρα. Η ίδρυση ενός αυτόνομου, ισχυρού και θεσμοθετημένου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας δεν είναι μια απλή διοικητική μεταρρύθμιση — είναι ο μόνος τρόπος να αποκτήσει η Ελλάδα σοβαρότητα, στεγανότητα και την αποτρεπτική ισχύ που αρμόζει σε ένα κυρίαρχο έθνος.

Σχολιάστε το άρθρο μας

Αναδημοσιεύστε το ΠΑΝΤΑ με ενεργό link της πηγής.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου.  To ιστολόγιο μας δεν υιοθετεί τις απόψεις των αρθρογράφων, ούτε ταυτίζεται με τα θέματα που αναδημοσιεύει από άλλες ενημερωτικές ιστοσελίδες και δεν ευθύνεται για την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και το περιεχόμενό τους.

Ακολουθήστε το ellinikiafipnisis.com 

στο Facebook…

στο Twitter

στο Viber

στο Telegram

στο GAB…

κοινοποιήστε το και στους φίλους σας!