Έλληνας Πατριώτης

Η «κανονικότητα» που έχει επιβάλλει η ΕΕ, σε όλους τους τομείς, ιδεολογικούς, πολιτικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και η συστηματική συκοφάντηση – απαξίωση κάθε εναλλακτικής πρότασης οδηγεί στη ρευστοποίηση της εθνικής οντότητας. Γιατί είναι τα εθνικά συμφέροντα που αποτελούν το κύριο εμπόδιο στον ολοκληρωτισμό της παγκοσμιοποίησης και της αφανούς παγκόσμιας διακυβέρνησης... Προσπαθούν να μας αποκοιμίσουν μέχρις ότου η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική παρακμή μάς κάνει τόσο λίγους και τόσο αδύναμους, που δε θα μπορούμε πια να αντισταθούμε. Σχεδόν καθημερινές ειδήσεις αποδεικνύουν ότι κάθε έννοια εθνικού συμφέροντος έχει εξαλειφθεί από τις πολιτικές της υπερκυβέρνησης των Βρυξελλών. Η ΕΕ, παρά τις κολοσσιαίες αντιφάσεις της, δε θα…

Ο «Νεο-Μουσουλμανισμός» και η Γεωπολιτική της Διείσδυσης... Η Ευρώπη ολισθαίνει προς ένα δυστοπικό μοντέλο. Δεν θα βιώσει έναν κλασικό, μέτωπο-με-μέτωπο πόλεμο, αλλά μια διαρκή, χαμηλής έντασης αστική σύγκρουση. Αν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν ξυπνήσουν από τον ψηφιακό και πολιτικό τους λήθαργο, η απώλεια της κοινωνικής συνοχής και της ιστορικής τους ταυτότητας θα είναι μη αναστρέψιμη - Η Άγκυρα και δίκτυα όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα δεν αντιμετωπίζουν τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη ως μελλοντικούς Ευρωπαίους πολίτες, αλλά ως μια μόνιμη πέμπτη φάλαγγα στο εσωτερικό της Δύσης... Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης Τα πρόσφατα γεγονότα στο Μπέλφαστ, με τις τυφλές συγκρούσεις, τους εμπρησμούς…

Ενώ στις Βρυξέλλες συζητούνται πλέον mega-κέντρα απέλασης μεταναστών σε τρίτες χώρες και τίθεται σε εφαρμογή από τις 12 Ιουνίου το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στη Βόρεια Ιρλανδία αποτυπώνουν το αδιέξοδο της πολιτικής που ακολουθήθηκε επί σειρά ετών... Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι σήμερα πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αρχίζουν να παραδέχονται – έστω και έμμεσα – ότι η πολιτική της ανεξέλεγκτης ή ανεπαρκώς ελεγχόμενης μετανάστευσης δημιούργησε σοβαρές κοινωνικές, πολιτικές και ζητήματα ασφαλείας σε ολόκληρη την Ήπειρο. Μόνο που για την Ελλάδα αυτή η συνειδητοποίηση έρχεται καθυστερημένα. Η χώρα μας βίωσε εδώ και πάνω…

Πώς η συγκέντρωση δουλειών σε λίγες πόλεις, οι τιμές κατοικίας, η παλαιότητα του κτιριακού αποθέματος, η ακρίβεια σε τρόφιμα, νερό και ενέργεια, η μη προσαρμογή των υποδομών στις νέες ροές πληθυσμού και τουρισμού, οι μνημονιακές υποχρεώσεις μέχρι το 2060, η συρρίκνωση της σύνταξης σε εθνικό επίδομα, και τα φορολογικά κίνητρα προς όσους έφυγαν συνθέτουν ένα σύστημα που στενεύει τις επιλογές του εργαζομένου αντί να τις διευρύνει... Αυτό δεν είναι αναπτυξιακό μοντέλο, είναι σύστημα διαχείρισης πληθυσμού. Η Ελλάδα δεν έχει απλώς στεγαστικό ζήτημα. Έχει ζήτημα κατανομής ζωής. Έχει χτίσει μια οικονομία όπου η εργασία στριμώχνεται σε λίγες πόλεις, η κατοικία λειτουργεί…

Ο «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος» δεν είναι προειδοποίηση πια - είναι καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας μας...Προτιμάς να είσαι ευτυχισμένος σκλάβος στην ουτοπική κοινωνία ή ελεύθερος με πόνο; Γιατί δεν μπορείς να έχεις και τα δύο... Σήμερα ο Huxley δεν φαίνεται προφητεία - φαίνεται ντοκιμαντέρ. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου το soma είναι τα αντικαταθλιπτικά, τα αγχολυτικά, τα social media που μας ναρκώνουν με δόσεις ντοπαμίνης. Όπου το σεξ χωρίς σύνδεση έχει γίνει νόρμα μέσω applications. Όπου η ψυχαγωγία είναι άπειρη - Netflix, TikTok, video games - και κανείς δεν χρειάζεται να σκεφτεί, να πονέσει, να αντιμετωπίσει. Όπου το «όλοι ανήκουν σε…