ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Χρόνια πολλά για την συμπλήρωση των 52ων γεν-αθλίων, τα οποία εορτάσθηκαν με τον δέοντα τρόπο από τους προπαγανδιστικούς εγκεφάλους της υβριδικής γαλαζοπράσινης δικτατορίας που έχει καθίσει στο σβέρκο μας από το 2019, δηλ. επί μία ολόκληρη «χουντική επταετία»... Στην πραγματικότητα δεν κυβερνά η Νέα Δημοκρατία αλλά ένα γαλαζοπράσινο μόρφωμα με σημιτικούς γενίτσαρους και μπαχαρικά του ΛΑ.Ο.Σ. Η ανάποδη λογική κυριαρχεί απολύτως μέσα στα προπαγανδιστικά μυαλά των επικοινωνιολόγων του Μητσοτακικού κόμματος, αφού η ένταξη των εξωτικών κομματικών παρασίτων του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑ.Ο.Σ. επιχειρείται να εμφανισθεί εξωραϊστικά ως θεμιτή προσπάθεια «ταυτοτικής διεύρυνσης»... Γράφει…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Από τα Τέμπη στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι… Αν το Ειδικό Δικαστήριο είναι για τον Τριαντόπουλο, τότε είναι και για όποιον τον έστειλε να κρατήσει το τιμόνι. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να κριθεί από Ειδικό Δικαστήριο για το σύνολο των σκανδάλων της θητείας του, και κυρίως για τα Τέμπη. Όχι επειδή το ζητά η αντιπολίτευση. Αλλά επειδή αυτό προβλέπει το Σύνταγμα όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ευθύνης Υπουργών και Πρωθυπουργού. Το ερώτημα πια δεν είναι αν η πόρτα θα ανοίξει, αλλά πόσο ψηλά θα φτάσει όταν ανοίξει. Γιατί αν το…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Όταν οι σύμμαχοι πιέζουν για παρασκηνιακούς συμβιβασμούς με στόχο την πρόσκαιρη «ηρεμία» στο Ανατολικό Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου κινδυνεύουν να αντιμετωπιστούν όχι ως αδιαπραγμάτευτοι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, αλλά ως «διαθέσιμα αντικείμενα διαπραγμάτευσης». Το μέγιστο στοίχημα για την Αθήνα παραμένει οξυδερκές: Να αποτραπεί η διολίσθηση ενός τέτοιου παρασκηνίου σε έναν de facto συμβιβασμό που θα «νομιμοποιεί» διά της πλαγίας οδού τα τουρκικά τετελεσμένα στην Ανατολική Μεσόγειο... Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά τις αναφορές της κυβέρνησης σε διεθνείς ρόλους και συνεργασίες, η ελληνική πλευρά απέφυγε…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Πώς φτάσαμε να έχουμε τις κυβερνήσεις που έχουμε; Και μήπως η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στα υπουργικά γραφεία, αλλά και στον τρόπο που έχουμε μάθει να ζούμε μεταξύ μας; Ένας λαός που έχει συνηθίσει να ζει με την παραβίαση του κανόνα, δεν σοκάρεται όταν ο κανόνας παραβιάζεται στο υψηλότερο επίπεδο. Δεν έχει το ηθικό υπόβαθρο να αγανακτήσει, γιατί η αγανάκτησή του θα του φαινόταν υποκριτική... Έχουμε κυβερνήσεις που απαντούν στα σκάνδαλα με περιφρόνηση, που δεν αναλαμβάνουν ευθύνες, ούτε για τα πιο τραγικά γεγονότα, που αντιμετωπίζουν κάθε ερώτηση, ως ενόχληση και κάθε επικριτή…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Όταν η αλαζονεία παύει να είναι ολίσθημα και γίνεται κυβερνητική γραμμή… Αυτή η αλαζονεία δεν προέκυψε ξαφνικά. Καλλιεργήθηκε στο Μαξίμου. Είναι η πολιτική έκφραση μιας Εξουσίας που έχει πειστεί ότι δεν έχει ανταγωνιστή, ούτε λογοδοσία, ούτε όριο. Την είδαμε στη νομοθέτηση, με διατάξεις φτιαγμένες για συγκεκριμένα πρόσωπα και συμφέροντα. Όταν η Εξουσία λέει στον πολίτη που δυσκολεύεται ότι «τα πάει καλά», το μόνο που καταφέρνει είναι να τον πείσει ότι έχει πάψει να τον βλέπει. Και μια Εξουσία που δεν βλέπει τον λαό της, δεν θα αργήσει να δει τον λαό να…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Αν τολμήσουν οι Μητσοτακικοί να «κόψουν» το κόμμα «Συμμαχία Ελλήνων», δηλαδή τον Κασιδιάρη (Σαμαράς, Καρυστιανού και Ελληνικός Παλμός δεν έχουν τέτοιο πρόβλημα) απλά ανοίγουν τη ταφόπλακα και πέφτουν μέσα πριν καν γίνουν οι εκλογές... Σαμαράς, Καρυστιανού, Ελληνικός Παλμός και η υπόθεση της Συμμαχίας Ελλήνων περιπλέκουν τους εκλογικούς υπολογισμούς. Πίσω από τα πρόσωπα βρίσκεται το δυσκολότερο πρόβλημα για την κυβέρνηση των διεφθαρμένων: Οι υγιείς (όσοι απομένουν τέτοιοι πλέον) πολίτες που παύουν να θεωρούν την παντελώς σάπια «Νέα Δημοκρατία» μονόδρομο... Γράφει ο Πύρινος Λόγιος Κάθε είδους κατάσταση που φέρει το προσωνύμιο «Καθεστώς», πόσω δε…