Ψηφιακή Διακυβέρνηση

Οι κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών κρατών εκμεταλλεύονται τις εκπληκτικές δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας, αλλά και την αδιαφορία και την παθητικότητα των πολιτών, διαμορφώνοντας το θεσμικό πλαίσιο για την νομιμοποίηση της προληπτικής αστυνόμευσης και του μαζικού κοινωνικού ελέγχου. Οι δυτικές κυβερνήσεις μόνο στα λόγια και μπροστά στις κάμερες τιμούν και σέβονται τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών, ενώ στο σκοτεινό παρασκήνιο πρωτοστατούν, αντιγράφοντας πιστά και «στα μουλωχτά» τις απάνθρωπες πολιτικές βιομετρικής ταυτοποίησης, κοινωνικής βαθμολόγησης και ψηφιακής επιτήρησης της Κίνας... Η βιομετρική τεχνολογία πληρωμών, η διασύνδεση του ψηφιακού πορτοφολιού με το βάναυσο σύστημα κοινωνικής βαθμολόγησης, η μαζική απώλεια θέσεων εργασίας εξαιτίας της επικράτησης των υπολογιστικών μηχανών και συστημάτων τεχνητής…

Τα συστήματα επιτήρησης φέρνουν ψηφιακή δουλεία στους χώρους εργασίας - Εστιατόρια και εταιρείες ελέγχουν την επίδοση με τεχνητή νοημοσύνη - Αυτό είναι το εργασιακό μέλλον που οραματίζονται οι «εγκέφαλοι» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, ώστε να οδηγήσουν τις μάζες είτε στην ανεργία και την ομηρία του παγκόσμιου εγγυημένου εισοδήματος, είτε σε μια βιομηχανική εργασία ακατάπαυστης επιτήρησης και εκμετάλλευσης... Σε περίπτωση που η ψηφιακή εποπτεία επικρατήσει στην εργασία (αυτή ακριβώς είναι η πρόθεση της Νέας Τάξης), θα καταλήξουμε να έχουμε μόνο δύο εργατικές τάξεις: «εκείνων που εργάζονται με την Τεχνητή Νοημοσύνη και εκείνων που καταλήγουν να διοικούνται από αυτήν», σχολιάζει ο Guardian, περιγράφοντας ένα τοπίο ακραίας…

Το απόλυτο ψηφιακό μπάχαλο με τις πολυδιαφημισμένες κάμερες που κάνουν λάθη κατά 93% - Η «ασφάλεια των δρόμων» πάει περίπατο και μένει μόνο ο Μεγάλος Αδερφός... Είναι προφανές ότι ο απώτερος σκοπός αυτών των καμερών είναι η μαζική παρακολούθηση των πόλεων, η αναγνώριση των οδηγών και των συνεπιβατών, η χαρτογράφηση των διαδρομών και των συνηθειών, η συγκέντρωση ευαίσθητων πληροφοριών και η τελική ομηρία των πολιτών σε ένα ανελέητο σύστημα κοινωνικής πίστωσης που θα μετατρέψει την οδική κυκλοφορία σε «προαυλισμό» υπό όρους. Η Ελλάδα βιάζεται να παραδώσει τα κλειδιά της πόλης σε ένα άωρο και μελλοντικά κακόβουλο λογισμικό, μην τύχει και χάσει…

Ο Προσωπικός Αριθμός παρουσιάζεται ως ένα σύγχρονο διοικητικό εργαλείο ταυτοποίησης που υπόσχεται απλοποίηση των συναλλαγών του πολίτη με το κράτος. Μία ενιαία ταυτότητα, ένας αριθμός για όλα, ένα «κλειδί» που θα συνδέει μητρώα και υπηρεσίες. Όμως πίσω από την εικόνα της ευκολίας, αναδύονται σοβαρά ερωτήματα που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Διαφορετικά, η «διευκόλυνση» μετατρέπεται σταδιακά σε δομή μόνιμης ψηφιακής επιτήρησης - σκλαβιάς, όπου ο πολίτης παύει να είναι ελεύθερος διαχειριστής των δεδομένων του και γίνεται αντικείμενο πλήρους διοικητικής αναγνωσιμότητας... Κάθε νέο σύστημα που συγκεντρώνει περισσότερα δεδομένα σε ένα σημείο δεν μπορεί να κρίνεται μόνο ως «διευκόλυνση», αλλά και ως εν…