Εθνική Αφύπνιση

Ενώ στις Βρυξέλλες συζητούνται πλέον mega-κέντρα απέλασης μεταναστών σε τρίτες χώρες και τίθεται σε εφαρμογή από τις 12 Ιουνίου το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στη Βόρεια Ιρλανδία αποτυπώνουν το αδιέξοδο της πολιτικής που ακολουθήθηκε επί σειρά ετών... Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι σήμερα πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αρχίζουν να παραδέχονται – έστω και έμμεσα – ότι η πολιτική της ανεξέλεγκτης ή ανεπαρκώς ελεγχόμενης μετανάστευσης δημιούργησε σοβαρές κοινωνικές, πολιτικές και ζητήματα ασφαλείας σε ολόκληρη την Ήπειρο. Μόνο που για την Ελλάδα αυτή η συνειδητοποίηση έρχεται καθυστερημένα. Η χώρα μας βίωσε εδώ και πάνω…

Πώς η συγκέντρωση δουλειών σε λίγες πόλεις, οι τιμές κατοικίας, η παλαιότητα του κτιριακού αποθέματος, η ακρίβεια σε τρόφιμα, νερό και ενέργεια, η μη προσαρμογή των υποδομών στις νέες ροές πληθυσμού και τουρισμού, οι μνημονιακές υποχρεώσεις μέχρι το 2060, η συρρίκνωση της σύνταξης σε εθνικό επίδομα, και τα φορολογικά κίνητρα προς όσους έφυγαν συνθέτουν ένα σύστημα που στενεύει τις επιλογές του εργαζομένου αντί να τις διευρύνει... Αυτό δεν είναι αναπτυξιακό μοντέλο, είναι σύστημα διαχείρισης πληθυσμού. Η Ελλάδα δεν έχει απλώς στεγαστικό ζήτημα. Έχει ζήτημα κατανομής ζωής. Έχει χτίσει μια οικονομία όπου η εργασία στριμώχνεται σε λίγες πόλεις, η κατοικία λειτουργεί…

Ο «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος» δεν είναι προειδοποίηση πια - είναι καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας μας...Προτιμάς να είσαι ευτυχισμένος σκλάβος στην ουτοπική κοινωνία ή ελεύθερος με πόνο; Γιατί δεν μπορείς να έχεις και τα δύο... Σήμερα ο Huxley δεν φαίνεται προφητεία - φαίνεται ντοκιμαντέρ. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου το soma είναι τα αντικαταθλιπτικά, τα αγχολυτικά, τα social media που μας ναρκώνουν με δόσεις ντοπαμίνης. Όπου το σεξ χωρίς σύνδεση έχει γίνει νόρμα μέσω applications. Όπου η ψυχαγωγία είναι άπειρη - Netflix, TikTok, video games - και κανείς δεν χρειάζεται να σκεφτεί, να πονέσει, να αντιμετωπίσει. Όπου το «όλοι ανήκουν σε…

Όσο η Αθήνα οχυρώνεται πίσω από το γράμμα του νόμου, η Άγκυρα ξαναγράφει τον χάρτη της περιοχής... Το κρίσιμο στοιχείο που η ελληνική ηγεσία αρνείται να αντιμετωπίσει είναι η θεσμική εμβάθυνση των τουρκικών διεκδικήσεων. Η ενσωμάτωση της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην εσωτερική νομοθεσία και στα σχολικά βιβλία της γειτονικής χώρας δεν αποτελεί πυροτέχνημα. Μετατρέπει ένα αναθεωρητικό δόγμα από απλή ρητορική ενός ηγέτη σε μόνιμη κρατική δομή, δεσμευτική για κάθε μελλοντική κυβέρνηση στην Άγκυρα... Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης Η συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας στη Σόφια και οι επακόλουθες δηλώσεις της ελληνικής πλευράς επανέφεραν στο προσκήνιο μια χρόνια, δομική παθογένεια…

Κανείς δεν γεννιέται αμνός. Μας έκαναν έτσι. Δεν σιωπάμε επειδή δεν νοιαζόμαστε. Σιωπάμε επειδή μας έχουν κουράσει, μας έχουν απογοητεύσει και μας έχουν πείσει ότι δεν αλλάζει τίποτα… Αυτό είναι το πιο επιτυχημένο σχέδιο της εξουσίας: να μετατρέψει τους πολίτες σε αμνούς - όχι με βία, αλλά με συστηματική απόγνωση. Άρα, το ερώτημα δεν είναι γιατί σιωπάμε. Το ερώτημα είναι: μέχρι πότε; Γράφει η Καλυψώ Στεργίου Η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου τα σκάνδαλα αποκαλύπτονται, οι υπεύθυνοι παραμένουν στις θέσεις τους, και η κοινωνία... συνεχίζει. Όχι επειδή είμαστε ανόητοι. Αλλά επειδή ένα σύστημα δεκαετιών έχει φροντίσει…

Μέχρι πότε θα συνεχίσουμε να έχουμε στόχους χωρίς προορισμό, προγράμματα χωρίς αφήγηση, πολιτική χωρίς όραμα και πιτσιρικάδες που θα εγκαταλείπουν τη χώρα και θα μας τρίβουν στην μούρη την ανεπάρκεια μας…; Η μεγάλη πρόκληση μιας νέας πολιτικής πρότασης δεν είναι να παρουσιάσει άλλα δέκα μέτρα ή άλλες είκοσι μεταρρυθμίσεις, αλλά να περιγράψει έναν κόσμο που αξίζει πραγματικά να υπάρξει. Είναι να απαντήσει πειστικά σε μια σχεδόν ξεχασμένη ερώτηση: Πώς μπορεί να μοιάζει μια αξιοβίωτη ζωή στην Ελλάδα; Γράφει ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης Την τελευταία περίοδο η Ελλάδα έχει γνωρίσει μια πληθώρα πολιτικών διακηρύξεων, προγραμμάτων, σχεδίων και εξαγγελιών. Κάθε παλαιός ή νέος…

Η γενεσιουργός δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης. Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο... H εκμάθηση της Αρχαίας Ελληνικής, εκτός από μέσο διατήρησης της γλωσσικής παράδοσης, αποτελεί όπλο κατά της δυσλεξίας και άλλων μαθησιακών δυσκολιών, φαινόμενα που κάνουν έντονα την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τα συμπεράσματα τριετούς έρευνας του Aνοικτού Ψυχοθεραπευτικού Kέντρου και του Iνστιτούτου Διαγνωστικής Ψυχολογίας... Γράφει ο Παναγιώτης Μυργιώτης - Μαθηματικός Η γλώσσα κάθε λαού…