ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τα ίδια τα πολεμικά γεγονότα γίνονται «κήρυκες» μετανοίας κι όμως εμείς αρνούμαστε να τρέξουμε στα πνευματικά μας καταφύγια, τις εκκλησιές. Έξι μέρες μετά τον Καρνάβαλο έπεσαν οι πρώτες βόμβες στο Ιράν, την ίδια μέρα που εδώ στην Ελλάδα τιμούσαμε τη μνήμη των θυμάτων για τα τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών... Για δείτε τώρα για πότε έγινε καπνός το αποκριάτικο χαροκόπι. Έσβησε σαν στιγμιαία ηδονή που τη διαδέχθηκε μακρά οδύνη. Πυραυλικό κομφούζιο, χτυπήματα στην Κύπρο, εμπορικός αποκλεισμός, συγκέντρωση δυνάμεων στη Μεσόγειο, όλα δείχνουν σαν το τελευταίο δευτερόλεπτο πριν την απόλυτη καταιγίδα... Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης Ποια στιγμή είναι καλύτερη…

Μήπως στην εποχή μας χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΑ τους «επαναστατημένους» άνδρες και γυναίκες που σήμερα λείπουν επειδή το «ΣΥΣΤΗΜΑ» έχει φροντίσει συστηματικά να τους απαξιώσει για να διασφαλίσουμε έτσι ένα καλύτερο αύριο για τις επόμενες γενιές; Στα μέσα του περασμένου αιώνα στο Πανεπιστήμιο Yale ο καθηγητής Ψυχολογίας Dr Stanley Milgram έγραψε ιστορία με τα πειράματα «υπακοής σε πρόσωπα Εξουσίας» αποκαλύπτοντας πόσο εύκολο είναι για άτομα που διαθέτουν «κύρος και εξουσία» να επηρεάζουν τις συμπεριφορές άλλων ατόμων. Τα «εγωκεντρικά» πρότυπα συμπεριφοράς κόντρα στην κοινωνική αλληλεγγύη που προβλήθηκαν και μετά επιβλήθηκαν με τη βοήθεια της συστηματικής πλύσης εγκεφάλου από καθεστωτικά ΜΜΕ, ο εφησυχασμός που μας χαρακτηρίζει, μας έχουν οδηγήσει σε πολιτική…

Ποιο είναι ένα «ισχυρό όπλο» που μπορεί να ρίξει έναν τύραννο χωρίς βία; Όταν ο τύραννος εξευτελίζεται, οι «μνηστήρες της εξουσίας» που είναι γύρω του και καραδοκούν να τον ανατρέψουν και να βρεθούν στη θέση του, παύουν να τον φοβούνται και έτσι ξεκινάει ο εμφύλιος μεταξύ τους, για το ποιος θα είναι ο επόμενος τύραννος. Η ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα... Γράφει ο Λευτέρης Παπαεμμανουήλ Οι τύραννοι φίλοι μου, στηρίζουν την κυριαρχία τους και τη διαιώνιση της εξουσίας τους, βασιζόμενοι στα τρία παρακάτω στοιχεία: α) στο εγώ, β) στην ισχύ, γ) στον φόβο. Πώς όμως αντιμετωπίζεις έναν τύραννο; Με…

Τρία χρόνια μετά, το έγκλημα των Τεμπών παραμένει ένα συλλογικό τραύμα που αιμορραγεί από την αδιάκοπη βία της ατιμωρησίας... Παρά τον μανιώδη πόλεμο αποπροσανατολισμού και τεχνητού διχασμού, έχει πλέον παγιωθεί ένα 70% που έχει κόψει κάθε δεσμό εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και τους θεσμούς. Ακόμα και αν ξοδευτούν δισεκατομμύρια σε επιτελική προπαγάνδα, επικοινωνιολόγους και τρολ «αλήθειας», δεν καταφέρνουν απολύτως τίποτα όσο αυτό το συλλογικό τραύμα αναβλύζει αδικαίωτο αίμα... Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης Αν θέλαμε να χωρέσουμε σε λίγες λέξεις την τραγωδία των Τεμπών, δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή από εκείνη που έκανε ο ηρωικός πατέρας του Γεράσιμου Γεωργιάδη, του μοναδικού επιζώντα από το…

Αν πάρουμε ως βάση τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες εκτρώσεις ετησίως, για τα σαράντα έτη εφαρμογής του νόμου, από το 1986 έως το τέλος του 2025, ο σωρευτικός αριθμός αγγίζει τα δέκα εκατομμύρια...! Την ίδια ώρα που οι νεοφιλελεύθεροι δικαιωματιστές προωθούν ως δικαίωμα τη θανάτωση αθώων υπάρξεων στο όνομα του εγώ τους, η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί με οργή την προκλητική αντικατάσταση του πληθυσμού. Ενώ οδηγούν τις Ελληνίδες στην έκτρωση μέσω της οικονομικής εξαθλίωσης, παράλληλα επιλέγουν να καλύψουν το δημογραφικό κενό με λαθρομετανάστες, αδιαφορώντας για την αλλοίωση του εθνικού ιστού... Γράφει ο Λεύκος Πασχάλη Η Ελλάδα και η Κύπρος βιώνουν σήμερα έναν…

Είναι λάθος να νομίζουμε ότι η Ελλάδα θα σωθεί με την αλλαγή κόμματος διότι όλα είναι στον ίδιο παρονομαστή. Σήμερα, παρά την θέληση του λαού, το σύστημα έχει εκδώσει σωρεία αντισυνταγματικών νόμων όπως αυτός της ασυλίας πολιτικών προσώπων ακόμη και διαστρεβλώσεις δημοψηφισμάτων όπως αυτό του 2015 που το ΟΧΙ του λαού μετατράπηκε διά νυκτός σε ΝΑΙ... Αυτό που έχει απομείνει στον λαό είναι να κατεβαίνει σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, χωρίς αποτέλεσμα, εναντίον αυτών που ο ίδιος υποτίθεται ότι επέλεξε να αποφασίζουν για αυτόν χωρίς αυτόν όπως στην περίπτωση προδοσίας του ονόματος της Μακεδονίας ή την συγκάλυψη των Τεμπών... Γράφει ο Ηλίας…