Παιδιά

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές ενημέρωσης Η Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα επειδή έβγαλε πολλούς μορφωμένους. Έχει πρόβλημα επειδή μπέρδεψε τη μόρφωση με το χαρτί. Μπέρδεψε το δικαίωμα στην παιδεία με το δικαίωμα στην ατιμωρησία. Μπέρδεψε τον εκδημοκρατισμό με την κατάργηση κάθε ιεραρχίας. Μπέρδεψε την ευαισθησία με την αδράνεια. Και τελικά άφησε το δημόσιο σχολείο να χάσει το πιο πολύτιμο κεφάλαιό του, την εμπιστοσύνη… Η δημόσια εκπαίδευση δεν σώζεται με συνθήματα. Σώζεται όταν γίνει ξανά σοβαρή. Όχι σκληρή. Σοβαρή. Με κανόνες. Με αξιολόγηση. Με σεβασμό στον δάσκαλο και ευθύνη του δασκάλου. Με τεχνική εκπαίδευση που οδηγεί σε αξιοπρεπή δουλειά.…

Πρόσθεσε το ellinikiafipnisis στις αγαπημένες σου πηγές Η ζωή του καθένα και της καθεμιάς μας, από την αρχή ως το τέλος, αποτελεί μια ξέχωρη κουκίδα μέσα στα εκατομμύρια άλλων που στο σύνολό τους συνθέτουν «το μωσαϊκό της ζωής» την προσωπογραφία κάθε Λαού... Κάθε κοινωνία, από την ουτοπιστική ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Πλάτωνα μέχρι το «παραμύθι» της σοσιαλδημοκρατίας, της ισότητας που χαμηλώνει τον κοινό παρονομαστή για να αποφευχθεί δήθεν έτσι η δημιουργία συμπλεγμάτων κατωτερότητας στους λιγότερο προικισμένους και εργατικούς, δυστυχώς πετυχαίνει να ελαχιστοποιήσει και τις αναγκαίες προσφορές σε ολάκερο το σύστημα των πραγματικά προικισμένων και ταλαντούχων των οποίων η ΔΙΑΦΟΡΑ, όπως κάθε αντικειμενικός παρατηρητής γνωρίζει είναι και ευδιάκριτη…

Ζούμε την εποχή των «παλαβών νόμων» που έλεγε ο Άγιος Παΐσιος - Πληρώνεις πρόστιμο μια περιουσία για το νεογέννητο γατάκι, αλλά τίποτα για το αγέννητο παιδί. Έχουμε μπερδέψει τη φιλοζωία με τη μισανθρωπία, για να λέμε ότι τάχα γίναμε πολιτισμένοι... Βλέπουμε ένα κράτος να αξιολογεί την ποινή 30.000 ευρώ για κάθε γατάκι που στο κάτω – κάτω βρέθηκε ζωντανό, αλλά να μην δίνει την παραμικρή σημασία στις εκατοντάδες χιλιάδες αγέννητων παιδιών που σφαγιάζονται ετησίως για «κοινωνικούς λόγους». Ο φρικτός ακρωτηριασμός μιας ανθρώπινης ζωής δεν αξίζει εισαγγελικές παρεμβάσεις, δεν αξίζει πρόστιμα και διερευνήσεις για τα κίνητρα, προφανώς γιατί φτάσαμε να συγγενεύουμε περισσότερο με τα…

Είναι απαραίτητο γονείς, Εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, συγγενείς και φίλοι να ζητήσουν άμεσα τη βοήθεια οικογενειακού γιατρού ή κάποιου ειδικού μόλις γίνουν αντιληπτά τα πρώτα σημάδια ή αμέσως μετά την πρώτη “ανεπιτυχή απόπειρα αυτοκτονίας”... Μέσα στα πλαίσια του τρέχοντος για την Ελληνική κοινωνία και την νεολαία μας καθώς ξεκινούν οι φετινές Πανελλήνιες Εξετάσεις εισαγωγής σε κάποιο Πανεπιστήμιο η παρούσα παρέμβασή μου στον αγαπημένο ιστότοπο που με φιλοξενεί κάθε εβδομάδα απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα και ευαισθησία για να αποφευχθούν τυχόν παρερμηνείες… Άρθρο του Καθηγητή  Γιώργου Πιπερόπουλου Εδώ και δύο δεκαετίες είναι συχνές οι πρωτοσέλιδες αναφορές στον πολλαπλασιασμό των αυτοκτονιών στην Ελλάδα ξεκινώντας με…

Η Ελλάδα έχει στήσει ένα μεγάλο ψυχολογικό παιχνίδι πάνω στα παιδιά της. Τα φορτώνει με ενοχές πριν καν ξεκινήσουν. Αν περάσεις, «σώθηκες». Αν δεν περάσεις, «απέτυχες». Αν μπεις σε καλή σχολή, «είσαι έξυπνος». Αν δεν μπεις, «κάτι δεν έκανες καλά». Ψέματα...! Ντροπή είναι να σε εκπαιδεύουν δώδεκα χρόνια να κυνηγάς χαρτιά και μετά να σε πετάνε σε μια αγορά που σου λέει: «πάρε 800 ευρώ και πες κι ευχαριστώ». Ντροπή είναι μια κοινωνία που θεωρεί επιτυχία να μπει ένα παιδί σε σχολή χωρίς επαγγελματικό μέλλον, αλλά θεωρεί αποτυχία να γίνει άριστος τεχνίτης. Ντροπή είναι να γεμίζουμε τα παιδιά με άγχος,…

Είναι οξύμωρο το γεγονός ότι η Πολιτεία σπεύδει να ανακοινώσει δαιδαλώδεις και συχνά ανέφικτες απαγορεύσεις στο διαδίκτυο, προσπαθώντας να ελέγξει την ψηφιακή ζωή της νεολαίας, την ίδια στιγμή που στους δρόμους η απουσία της είναι εκκωφαντική… Η Ασία μας έδειξε τον δρόμο: το πατίνι είναι όχημα, όχι παιχνίδι. Η ελληνική Πολιτεία, αντί να αναλώνεται σε ανέφικτους ψηφιακούς περιορισμούς, οφείλει να επιστρέψει στον πραγματικό κόσμο, εκεί όπου η άσφαλτος δεν συγχωρεί... Γράφει ο Βασίλειος Τσάμης Το τραγικό περιστατικό στα Μακρίσια της Ηλείας, με τον σοβαρό τραυματισμό και τις δραματικές συνέπειες για τη ζωή ενός νέου ανθρώπου, δεν ήταν ένα «ατυχές συμβάν».…

Η νευροψυχολογία μας λέει κάτι που δεν μας βολεύει: Ο εγκέφαλος δεν «κρατάει» το ΜΗ όπως νομίζουμε. Ακούει την εικόνα. Την πράξη. Τον πειρασμό. Λες «μην το κάνεις» και εκείνο που μένει είναι το «κάν’ το» - Ο θάνατος της Μυρτούς δεν είναι «άλλο ένα περιστατικό» θανάτου από ναρκωτικά. Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να σκέφτονται πριν επιλέξουν. Να αντέχουν τη ματαίωση. Να ξεχωρίζουν το «θέλω τώρα» από το «μου κάνει καλό». Να μπορούν να περιμένουν για να πάρουν λίγο μετά κάτι καλύτερο. Να βλέπουν λίγο πιο μακριά από τη στιγμή. Να μπορούν να κρίνουν... Μιλάμε πολύ, αλλά δεν καθοδηγούμε.…